III SA/Lu 509/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2005 r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie odmowy wydania prawa jazdy kategorii B postanawia: umorzyć postępowanie. Skargą z dnia 31 sierpnia 2005 r. J.G. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2005 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie odmowy wydania prawa jazdy kategorii B. Jednocześnie zwrócił się do sądu o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Postanowieniem z dnia 8 listopada 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił przyznania J.G. prawa pomocy. Na postanowienie to skarżący nie wniósł zażalenia. Pismem z dnia 23 listopada 2005 r. J.G. cofnął przedmiotową skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarżącemu przysługuje prawo cofnięcia skargi. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie sądu cofnięcie przedmiotowej skargi przez J.G. nie zmierza do obejścia prawa ani nie spowoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności, zatem należy uznać je za skuteczne. W myśl art. 161 § 1 pkt 1 cyt. ustawy sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Z tego względu oraz na podstawie przepisu art. 161 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji postanowienia.