III SA/Lu 511/09
PostanowienieWSA w Lublinie2009-11-05
Skład orzekający: Sędzia Jerzy Drwal
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona do sądu administracyjnego na decyzję organu pierwszej instancji, od której przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, jest dopuszczalna?Ratio decidendi
Skarga wniesiona do sądu administracyjnego na decyzję organu pierwszej instancji, od której przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, jest niedopuszczalna. Strona powinna wyczerpać środki zaskarżenia, w tym złożyć wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, a następnie zaskarżyć decyzję organu drugiej instancji. Wniesienie skargi na decyzję organu pierwszej instancji skutkuje jej odrzuceniem.Stan faktyczny
Skarżący J. G. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z maja 2009 r. odmawiającą umorzenia zaległości z tytułu składek. Prezes ZUS wniósł o odrzucenie skargi, wskazując, że zaskarżona decyzja była decyzją pierwszej instancji, a skarga powinna być skierowana do organu drugiej instancji po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Ponadto organ podniósł zarzut uchybienia terminu do wniesienia skargi.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Drwal po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. G. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] w sprawie odmowy umorzenia zaległości z tytułu zaległych składek p o s t a n a w i a odrzucić skargę.
Pismem datowanym na 26 września 2009 r. skarżący – J. G., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] maja 2009 r., nr [...] w sprawie odmowy umorzenia zaległości z tytułu zaległych składek.
W odpowiedzi na skargę Prezes ZUS wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że decyzja którą zaskarżył J. G. jest decyzją wydaną w pierwszej instancji, a skarga do sądu administracyjnego przysługuje od decyzji ostatecznej. Zatem skarżący powinien wnieść skargę na decyzję Prezesa ZUS, wydaną po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w dniu [...] sierpnia 2009 r. Ponadto organ wskazał, iż decyzja wydana w II instancji została doręczona skarżącemu w dniu 24 sierpnia 2009 r., natomiast skarga została wniesiona w dniu 27 września 2009 r. Zatem skarga została wniesiona po terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 16 § 2 kpa decyzje mogą być zaskarżane do sądu administracyjnego z powodu ich niezgodności z prawem, na zasadach i w trybie określonych w odrębnych ustawach. Wskazany przepis pozostaje w związku z art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.); zwana dalej ppsa, stanowiącym, iż kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne.
Jednak nie oznacza to, iż do sądu administracyjnego zaskarżyć można każdą decyzję.
Podkreślić należy, że z treści skargi jednoznacznie wynika, iż jest to skarga na decyzję wydaną w pierwszej instancji przez Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Strona skarżąca wskazuje zarówno numer jak i datę decyzji pierwszo-instancyjnej.
W przedmiotowej sprawie istotny jest także fakt, iż Prezes ZUS, po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, decyzją z dnia [...] sierpnia 2009 r., nr [...], utrzymał w mocy decyzje ZUS z dnia [...] maja 2009 r.
Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ppsa, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W przedmiotowej sprawie strona skarżąca wniosła skargę po wyczerpaniu środków zaskarżenia w rozumieniu wskazanego przepisu, gdyż został złożony wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, który został rozpoznany. Wyczerpanie środków zaskarżenie uprawnia stronę do wniesienia skargi nie na decyzję organu I instancji (jak to uczynił skarżący) lecz na wydaną w wyniku rozpatrzenia wniosku, decyzję organu II instancji.
Na decyzję organu I instancji przysługiwał skarżącemu zgodnie z art. 83 ust. 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, z czego skarżący skorzystał, a nie skarga do sądu administracyjnego.
Należy także podnieść, iż skarżący został przez organy prawidłowo pouczony w jaki sposób może kwestionować wydawane decyzje.
Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż wniesienie skargi na decyzję organu I instancji jest niedopuszczalne, co skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 58 § 3 ppsa.
Na marginesie należy także zauważyć, że nawet gdyby potraktować wniesioną skargę jako skargę na decyzję Prezesa ZUS wydaną w drugiej instancji, to skarga podlegałaby również odrzuceniu z powodu uchybienia terminu do jej wniesienia. Skargę do sądu na decyzję wnosi się w terminie 30 dni od dnia jej otrzymania. Termin ten nie został przez stronę dochowany, bowiem upłynął on w dniu 23 września 2009 r. (decyzję Prezesa ZUS z dnia [...] sierpnia 2009r. doręczono w dniu 24 sierpnia 2008 r., skargę zaś nadano w dniu 27 września 2008 r. – k.6 akt sądowych).
Z powyższych przyczyn na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ppsa orzeczono jak w postanowieniu.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło