III SA/Lu 512/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Robert Hałabis po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. S. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2017 r., nr [...] w przedmiocie przeniesienia decyzji zezwalającej na zajęcia pasa drogowego – w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 10 lipca 2017 r. w przedmiocie przeniesienia decyzji zezwalającej na zajęcia pasa drogowego, skarżąca T. S. Sp. z o.o. w Ł. zgłosiła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości. W uzasadnieniu tego wniosku skarżąca spółka wyjaśniła, że wniosła ponad 200 odwołań od decyzji w przedmiocie przeniesienia na nią praw i obowiązków wynikających z decyzji wydanych w tożsamych sprawach przez różne organy na rzecz A. B., co do różnych lokalizacji w zakresie umieszczenia urządzenia infrastruktury telekomunikacyjnej, to jest przyłącza światłowodowego w pasie drogowym, w części przenoszącej na skarżącą obowiązku ponoszenia opłat rocznych w kwotach nieodpowiadającym przepisom prawa. Wykonanie takich decyzji skutkowałoby obowiązkiem zapłaty przez skarżącą spółkę łącznie kwoty ponad [...] zł wraz z odsetkami. Kwota taka mogłaby grozić znaczną szkodą i spowodowałaby trudne do odwrócenia skutki, gdyż może wpływać na płynność finansową spółki oraz skutkować nieuregulowaniem bieżących zobowiązań, w tym z tytułu wypłaty wynagrodzeń pracowniczych. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując w sprawie dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm., dalej jako "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednocześnie w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności. Katalog przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty, zaś obowiązek ich uprawdopodobnienia spoczywa na wnioskodawcy. Sąd ocenia jedynie, czy w istocie wskazana przez stronę szkoda ma znaczny rozmiar lub istnieje niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu skarżący winien tak określić ewentualną szkodę lub w taki sposób wskazać skutki, które nastąpiłyby w związku z wykonaniem aktu, by Sąd mógł stwierdzić w oparciu o konkretne dane, że wielkość szkody jest znaczna, a skutki trudne do odwrócenia. Jak przyjęto w orzecznictwie, chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wyrównana przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia. W niniejszej sprawie skarżąca we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powołała się wprawdzie na przepis art. 61 § 3 p.p.s.a., jednakże wniosek ten w ogóle nie zawiera szczegółowego uzasadnienia odnoszącego się do przesłanek w nim wskazanych (niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków). W szczególności strona wnioskująca o zastosowanie ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym nie przedstawiła dokumentów obrazujących jej aktualną kondycję finansową, przez co nie jest możliwa ocena, czy wykonanie zaskarżonej decyzji może prowadzić do wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności byłoby uzasadnione. W konsekwencji brak wskazania przez skarżącą jakichkolwiek argumentów przemawiających za spełnieniem określonych w ustawie przesłanek stanowiących podstawę wstrzymania wykonania przez Sąd zaskarżonej decyzji – uniemożliwia uwzględnienie wniosku. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie – na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. – odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.