III SA/Lu 514/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Ibrom po rozpoznaniu w dniu 6 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. J. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w L. z dnia [...] czerwca 2021 r., Nr [...] w przedmiocie długu celnego - w zakresie wniosku A. J. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.), dalej jako "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednocześnie w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu do czasu wydania orzeczenia w sprawie przez sąd administracyjny ma charakter wyjątkowy i stanowi formę tzw. ochrony tymczasowej, mającej na celu ochronę strony skarżącej przed potencjalnym zaistnieniem sytuacji, w której akt oceniony jako wadliwy przez sąd został już faktycznie wykonany, z czym wiązałyby się niekorzystne konsekwencje w postaci znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Katalog przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty, zaś obowiązek ich uprawdopodobnienia spoczywa na wnioskodawcy. Sąd jedynie ocenia, czy wskazana przez stronę szkoda ma w istocie znaczny rozmiar lub istnieje niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu skarżący winien tak określić ewentualną szkodę lub w taki sposób wskazać skutki, które nastąpiłyby w związku z wykonaniem aktu, by sąd mógł stwierdzić w oparciu o konkretne dane, że wielkość szkody jest znaczna, a skutki trudne do odwrócenia. Jak przyjęto w orzecznictwie, chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wyrównana przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia. Przedmiotem zaskarżenia w sprawie niniejszej jest decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w L. z [...] czerwca 2021 r. w przedmiocie określenia kwoty długu celnego w wysokości 20 228 zł, który powstał w wyniku dopuszczenia do obrotu towaru w postaci świeżych ogórków według zgłoszenia celnego z [...] grudnia 2020 r., nr [...]. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie A. J. (dalej jako "skarżący") wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że wykonanie decyzji spowoduje dla niego szkodę o znacznych rozmiarach. Wskazał również, że wniosek podyktowany jest sytuacją na rynku spowodowaną epidemią koronawirusa oraz wciąż zmieniającymi się obostrzeniami w kraju, w tym również związanymi z obrotem towarami za granicą. Skarżący podkreślił, że prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą i brak wstrzymania wykonania decyzji będzie miał wpływ na płynność finansową prowadzonej działalności. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczający sam wywód strony. Uzasadnienie wniosku powinno uwzględniać wszystkie konkretne okoliczności pozwalające przyjąć, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione. Twierdzenia powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej wnioskodawcy. Brak uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Nie jest wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów obciąża stronę (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 sierpnia 2014 r., sygn. akt II FSK 298/14). Mając powyższe na względzie uznać należy, że złożony w niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ skarżący nie uprawdopodobnił, że zachodzi w stosunku do niego niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżący ograniczył się do stwierdzenia, że prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą i brak wstrzymania wykonania decyzji będzie miał wpływ na płynność finansową prowadzonej działalności. Ogólnikowo wskazał również na epidemię koronawirusa oraz związane z nią obostrzenia w kraju, jako okoliczności mające wpływ na prowadzoną działalność gospodarczą. Uzasadnienie wniosku nie zawiera żadnych danych odnoszących się do sytuacji majątkowej, czy stanu rodzinnego wnioskodawcy. Skarżący nie wyjaśnił, jak epidemia i wprowadzone w związku z nią obostrzenia wpływają na prowadzenie przez niego działalności gospodarczej oraz jakie ma to przełożenie na sytuację finansową przedsiębiorstwa. Nie uprawdopodobnił również, że uiszczenie kwoty długu celnego pozbawi go możliwości utrzymania i środków niezbędnych do egzystencji. Wraz z wnioskiem skarżący nie przedłożył żadnych dokumentów źródłowych, które pozwoliłyby sądowi na ocenę sytuacji finansowej skarżącego. W ocenie sądu skarżący nie uprawdopodobnił, że zachodzi w stosunku do niego niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z tych przyczyn, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z § 5 p.p.s.a., odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.