III SA/Lu 519/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Ibrom (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Robert Hałabis,, Sędzia WSA Ewa Kowalczyk, Protokolant Asystent sędziego Radosław Stelmasiak, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 10 grudnia 2015 r. sprawy ze skargi Z. K. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...] Dyrektor Izby Celnej, po rozparzeniu odwołania Z. K., stwierdził, że odwołanie od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] lipca 2014 r., nr [...] zostało wniesione z uchybieniem terminu. W uzasadnieniu Dyrektor Izby Celnej wskazał, że decyzja Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 23 lipca 2014 r. została doręczona skarżącemu w tym samym dniu, poprzez złożenie pisma do akt sprawy ze skutkiem doręczenia, w trybie art. 40 § 5 ustawy z dnia 14 czerwca 2014 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267 z późn. zm.), dalej: k.p.a. Termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 6 sierpnia 2014 r. Odwołanie zostało nadane w placówce pocztowej w Wodzisławiu Śląskim dnia 30 grudnia 2014 r., a zatem po upływie terminu na dokonanie tej czynności. Organ zwrócił uwagę, że zawiadamiając stronę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego, wezwał skarżącego do wskazania pełnomocnika do doręczeń w kraju. Organ pouczył jednocześnie, że w razie niewskazania pełnomocnika do doręczeń, pisma przeznaczone dla strony zostaną złożone do akt sprawy ze skutkiem doręczenia, zgodnie z art. 40 § 5 k.p.a. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Z. K. zaskarżył powyższe postanowienie i wniósł o jego uchylenie oraz zasądzenie kosztów postępowania. Skarżący zarzucił naruszenie przepisu art. 58 k.p.a., poprzez bezzasadne stwierdzenie, że został uchybiony termin do wniesienia odwołania oraz art. 6, art. 10 § 1 i art. 40 § 5 k.p.a. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że pismem z dnia 19 grudnia 2014 r., które otrzymał w dniu 23 grudnia 2014 r., Naczelnik Urzędu Celnego wskazał, że skarżący nie ustanowił pełnomocnika do doręczeń w kraju, a zatem doręczenie decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 23 lipca 2014 r., zgodnie z art. 40 § 5 k.p.a., poprzez pozostawienie w aktach sprawy, w dniu 23 lipca 2014 r. Skarżący powziął zatem wiadomość o wydaniu decyzji w dniu 23 grudnia 2014 r. i w związku z tym w terminie 7 dni (dnia 30 grudnia 2014 r.) złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, wnosząc jednocześnie odwołanie. Skarżący podniósł, że w dniu 13 czerwca 2014 r. ustanowił pełnomocnikiem doradcę podatkowego D. P. oraz adwokata R. R. Organ doręczając decyzję oraz pisma pominął ustanowionego pełnomocnika, naruszając tym samym przepis art. 40 § 2 k.p.a. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu. Przedmiotem kontroli Sądu jest postanowienie Dyrektora Izby Celnej, w którym organ stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Powyższe postanowienie zostało wydane na podstawie art. 134 k.p.a. Stosownie do tego przepisu organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. W niniejszej sprawie stroną jest Z. K., prowadzący działalność gospodarczą w S. na Ukrainie. Zgonie z art. 40 § 4 strona zamieszkała za granicą lub mająca siedzibę za granicą, jeżeli nie ustanowiła pełnomocnika do prowadzenia sprawy zamieszkałego w kraju, jest obowiązana wskazać w kraju pełnomocnika do doręczeń, chyba że doręczenie następuje za pomocą środków komunikacji elektronicznej. W razie niewskazania pełnomocnika do doręczeń przeznaczone dla tej strony pisma pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia. Stronę należy o tym pouczyć przy pierwszym doręczeniu. Strona powinna być również pouczona o możliwości złożenia odpowiedzi na pismo wszczynające postępowanie i wyjaśnień na piśmie oraz o tym, kto może być ustanowiony pełnomocnikiem (§ 5). Z akt sprawy wynika, że wszczynając postępowanie organ pouczył Z. K., że strona zamieszkała za granicą lub mająca siedzibę za granicą, jeżeli nie ustanowiła pełnomocnika do prowadzenia sprawy zamieszkałego w kraju, jest obowiązana wskazać w kraju pełnomocnika do doręczeń. W razie niewskazania pełnomocnika do doręczeń przeznaczone dla tej strony pisma pozostawiania się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia. W odpowiedzi na wezwanie skarżący przesłał do organu drogą mailową pełnomocnictwo z dnia 13 czerwca 2014 r. upoważniające D. P. i R. R. do reprezentowania skarżącego przed organami i sądami. W piśmie z dnia [...] czerwca 2014 r. Naczelnik Urzędu Celnego wezwał pełnomocników skarżącego do przesłania dowodu uiszczenia opłaty skarbowej od udzielonego pełnomocnictwa oraz oryginału pełnomocnictwa lub kopii poświadczonej za zgodność z oryginałem, w terminie 7 dni od dnia otrzymania pisma. Pełnomocnicy skarżącego nie wykonali powyższego wezwania w zakreślonym terminie. W konsekwencji, wobec niewskazania przez skarżącego pełnomocnika do prowadzenia sprawy zamieszkałego w kraju i nieustanowienia pełnomocnika do doręczeń w kraju organ prawidłowo pozostawił w aktach sprawy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 23 lipca 2014 r. ze skutkiem doręczenia w dniu 23 lipca 2014 r. Od tego dnia należało liczyć bieg czternastodniowego terminu do wniesienia odwołania. Wnosząc odwołanie w dniu 30 grudnia 2014 r., skarżący uchybił terminowi do wniesienia odwołania, który upłynął w dniu 6 sierpnia 2014 r. W tej sytuacji, stosownie do treści art. 134 k.p.a., organ był zobligowany do stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Każde bowiem, nawet nieznaczne przekroczenie terminu zobowiązuje organ odwoławczy do wydania postanowienia stwierdzającego jego uchybienie. Stwierdzenie uchybienia terminowi do złożenia odwołania nie zależy od uznania organu drugiej instancji, ponieważ obowiązek taki wynika wprost z art. 134 k.p.a. Nadmienić w tym miejscu należy, że wraz z odwołaniem skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Dyrektor Izby Celnej postanowieniem z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...] odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), oddalił skargę.