III SA/Lu 521/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Ibrom, Sędziowie: Sędzia WSA Jerzy Drwal, Sędzia WSA Robert Hałabis (sprawozdawca) Protokolant: Sekretarz sądowy Beata Skubis-Kawczyńska po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 5 lutego 2019 r. sprawy ze skargi Z. W. na decyzję Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego z dnia [...] sierpnia 2018 r., nr [...] w przedmiocie aktualizacji informacji zawartych w operacie ewidencji gruntów i budynków oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...]sierpnia 2018 r., (nr [...]), [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w L. – po rozpatrzeniu odwołania skarżącej Z. W. – utrzymał w mocy decyzję Starosty Ł. z dnia [...]lutego 2018 r. (nr [...]) o aktualizacji informacji zawartych w operacie ewidencji gruntów i budynków obrębu ewidencyjnego miasta Ł., gmina miejska Ł., dotyczących działek nr: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...]. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie sprawy: W związku z prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego w Ł. z dnia [...] maja 2000 r., sygn. akt [...], wydanym w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości, Starosta Ł. stwierdził brak możliwości wprowadzenia zmiany w ewidencji gruntów i budynków dla miasta Ł. w zakresie wynikającym z tego orzeczenia sądu. Po dokonaniu bowiem analizy dokumentacji sporządzonej na potrzeby przedmiotowego postępowania okazało się, że brak jest stosownych wykazów zmian danych ewidencyjnych dotyczących działek objętych wskazanym postępowaniem. Organ pierwszej instancji wystąpił więc z ofertą do jednostek wykonawstwa geodezyjnego o sporządzenie dokumentacji potrzebnej do wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków w zakresie stanów prawnych między działką nr [...] a działkami sąsiednimi. Zapytanie ofertowe dotyczyło opracowania mapy do celów prawnych wraz z opracowaniem wykazu zmian danych ewidencyjnych umożliwiających aktualizację operatu ewidencji gruntów i budynków oraz doprowadzenie go do zgodności ze stanem prawnym. W ramach postępowania ofertowego wybrano ofertę geodety uprawnionego R. S., który sporządził mapę do celów prawnych wraz z wykazem zmian danych ewidencyjnych działek. Dokument ten został zaewidencjonowany w Powiatowym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w Ł. [...]listopada 2016 r. za nr [...]. Pismem z dnia [...] grudnia 2016 r. organ pierwszej instancji wszczął postępowanie administracyjne zmierzające do uwidocznienia w operacie ewidencji gruntów i budynków sporządzonego przez geodetę R. S. opracowania zawierającego mapę do celów prawnych. W wyniku przeprowadzonego postępowania administracyjnego, na podstawie operatu technicznego przyjętego do Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w Ł. za nr [...], organ pierwszej instancji decyzją z dnia [...] marca 2017 r. (nr [...]) orzekł o aktualizacji informacji zawartych w operacie ewidencji gruntów i budynków obrębu ewidencyjnego miasto Ł., gmina miejska Ł., dotyczących działek nr: [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] i [...]. Od powyższej decyzji odwołanie wnieśli m.in. Z. W. i J. W.. W odwołaniu podnieśli, że domagają się wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków zgodnie z postanowieniem Sądu Rejonowego w Ł. z dnia [...] maja 2000 r., sygn. akt [...]. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w L[...] decyzją z dnia [...] września 2017 r. (nr [...]) uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Powodem uchylenia rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji było wydanie przez Starostę Ł. decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej nr [...] z dnia [...] marca 2017 r. Niemożliwe było zatem wprowadzenie zmian w ewidencji gruntów i budynków odnośnie do działek nr [...] i nr [...] na podstawie sporządzonej przez geodetę R. S. mapy do celów prawnych, naruszałoby to bowiem zasadę aktualności ewidencji gruntów i budynków. Starosta Ł. ponownie rozpatrując sprawę wystąpił z wnioskiem do geodety R. S. o sporządzenie dokumentacji uwzględniającej operat techniczny opracowany na potrzeby inwestycji drogowej na rzecz miasta Ł. pn.: "budowa ulicy P.". W związku z tym zmieniony został zakres postępowania administracyjnego w przedmiocie aktualizacji informacji zawartych w operacie ewidencji gruntów i budynków obrębu ewidencyjnego miasto Ł., gmina miejska Ł., polegający na objęciu postępowaniem działek: nr [...], nr [...], nr [...], w miejsce dotychczasowych działek nr [...] i nr [...]. Uprawniony geodeta R. S. sporządził "mapę do celów prawnych aktualizacja ewidencji gruntów i budynków działek nr [...], nr [...] i nr [...]", która została zaliczona w poczet materiału dowodowego. W oparciu o sporządzoną dokumentację nr [...], przyjętą do Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w Ł. w dniu [...] listopada 2016 r. oraz dokumentację nr [...] przyjętą w dniu [...] grudnia 2017 r., Starosta Ł. wydał w dniu [...] lutego 2018 r. decyzję (nr [...]) o aktualizacji informacji zawartych w operacie ewidencji gruntów i budynków obrębu ewidencyjnego miasta Ł., gmina miejska Ł., dotyczących działek nr: [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...]. Rozstrzygnięcie to zaskarżyli m.in. Z. W. i J. W., składając w dniu [...]lutego 2018 r. odwołania. Zaskarżonej decyzji zarzucili naruszenie art. 7, art. 77 i art. 89 § 1 k.p.a., poprzez zaniechanie dogłębnego przeprowadzenia dowodów z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy rozgraniczeniowej o sygn. akt [...], bezzasadne przyjęcie, że brak jest możliwości wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków w zakresie wynikającym z orzeczenia Sądu Rejonowego w Ł., sygn. akt [...], zaniechanie wyznaczenia rozprawy administracyjnej oraz oparcie decyzji na niepełnym materiale dowodowym i zaniechanie uwzględnienia pełnej dokumentacji z urzędu. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2018 r. (nr [...]) [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy, uznając podniesione zarzuty za bezzasadne. Uzasadniając to rozstrzygnięcie organ drugiej instancji powołał się na przepisy art. 22 ust. 1, art. 2 pkt 8, art. 24 ust. 2a ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz przepisy § 44 pkt 2, § 45 ust. 1 i § 36 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Zdaniem organu drugiej instancji rozstrzygnięcie to uwzględnia dokumentację geodezyjną przyjętą do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego za nr [...] z dnia [...]listopada 2016 r. i nr [...] z dnia [...]grudnia 2017 r. Przedstawione operaty stanowią zaś wiarygodne dowody w sprawie, a ponadto organ pierwszej instancji zastosował się do wytycznych zawartych w uprzedniej decyzji z dnia [...] września 2017 r. (nr [...]) i uzupełnił materiał dowodowy uwzględniający zmiany wynikające z ostatecznej decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej nr [...] z dnia [...] marca 2017 r. Nadto organ odwoławczy podkreślił, że dane ujawnione w operatach odzwierciedlają również stan prawny przedmiotowych nieruchomości określony w postanowieniu Sądu Rejonowego w Ł. z dnia [...]maja 2000 r., sygn. [...], dotyczącym rozgraniczenia działek nr [...], nr [...], nr [...] oraz nr [...]. Skargę skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na powyższą decyzję wniosła skarżąca Z. W., zarzucając organowi odwoławczemu: 1) naruszenie przepisów prawa materialnego – art. 22 ust. 1 i art. 24 ust. 2a ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz § 44 pkt 2, § 35 i § 36 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków, poprzez zaniechanie uwzględnienia przy aktualizacji dowodów z dokumentów w postaci protokołów rozgraniczeniowych oraz map, które znajdują się w aktach sprawy oznaczonej sygn. akt [...] zakończonej prawomocnie przed Sądem Rejonowym w Ł. I Wydział Cywilny i wskazanie, iż nie jest na ich podstawie możliwe wprowadzenie zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków dla miasta Ł., w zakresie wynikającym ze wskazanego orzeczenia Sądu w sytuacji, gdy dowody te mają istotne znaczenie dla niniejszej sprawy oraz przedstawiają stan prawny i przebieg granicy, który winien być podstawą aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków, prowadzonego dla obrębu ewidencyjnego miasto Ł., gm. Miejska Ł., a ściślej dla działki oznaczonej nr [...], wskutek wyrażenia błędnego poglądu prawnego, iż w toku postępowania miałoby dojść do ustalenia przebiegu granicy w sytuacji, gdy stan prawny ujawniony w ewidencji gruntów powinien zgadzać się ze stanem faktycznym, a w toku postępowania rozgraniczeniowego sygn. akt [...] dokonano w toku postępowania egzekucyjnego odtworzenia granicy zgodnie z granicą ewidencyjną i mapą sporządzoną w toku postępowania rozgraniczeniowego; 2) mogące mieć wpływ na wynik sprawy naruszenie przepisów postępowania, a mianowicie art. 6, art. 7 i art. 8 k.p.a. oraz art. 77 k.p.a. poprzez: a) bezzasadne przyjęcie, że brak jest możliwości wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków dla miasta Ł. w zakresie wynikającym z orzeczenia Sądu Rejonowego w Ł. z dnia 18 maja 2000 r., sygn. akt [...], a w konsekwencji zlecenie sporządzenia nowej mapy do celów prawnych oraz wykazu zmian danych ewidencyjnych działek, w sytuacji gdy prawidłowy stan wynika z map i dokumentów będących podstawą rozstrzygnięcia Sądu Rejonowego w Ł. z dnia [...]maja 2000 r., sygn. akt [...], i na tej podstawie powinny być wprowadzone zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków; b) zaniechanie wyznaczenia rozprawy administracyjnej w sytuacji, gdy czynności te były niezbędne do prawidłowego ustalenia okoliczności w sprawie oraz pozwoliłyby dokonać szczegółowego zapoznania się ze stanowiskiem stron; c) oparcie decyzji na niepełnym materiale dowodowym oraz zaniechanie gromadzenia i uwzględnienia pełnej dokumentacji oraz map z urzędu w sytuacji, gdy na organie administracji publicznej spoczywa obowiązek gromadzenia dowodów niezbędnych do prawidłowego załatwienia sprawy, podejmowany także z inicjatywy własnej organu. Wskazując na powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji [...]Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w L. z dnia [...]sierpnia 2018 r. oraz o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę organ drugiej instancji podtrzymał swoje stanowisko i argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga nie zawiera usprawiedliwionych podstaw, dlatego nie zasługiwała na uwzględnienie. Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji Sąd stwierdził, że nie jest ona dotknięta wadami prawnymi, które skutkowałyby koniecznością jej uchylenia lub stwierdzenia jej nieważności. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie była decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] sierpnia 2018 r., utrzymująca w mocy decyzję organu pierwszej instancji w przedmiocie aktualizacji informacji zawartych w operacie ewidencji gruntów i budynków obrębu ewidencyjnego miasta Ł., gmina miejska Ł., dotyczących działek nr: [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] i [...]. Sąd podziela stanowisko organów obu instancji, że aktualizacja ewidencji gruntów dokonana w oparciu o dokumentację geodezyjną przyjętą do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego za nr [...] z dnia [...] listopada 2016 r. i nr [...] z dnia [...] grudnia 2017 r. – została przeprowadzona prawidłowo. Stanowisko powyższe wynika zarówno z charakteru danych zawartych ewidencji gruntów, jak i kompetencji organów administracji publicznej w zakresie prowadzenia ewidencji gruntów, określonych przepisami ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (j.t. Dz. U. z 2017 r. poz. 2101, z późn. zm. – dalej jako "ustawa" lub "p.g.i.k."). Zgodnie z art. 2 pkt 8 powołanej ustawy, ewidencja gruntów i budynków jest to system informacyjny zapewniający gromadzenie, aktualizację oraz udostępnianie, w sposób jednolity dla kraju, informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych podmiotach władających tymi gruntami, budynkami lub lokalami. W myśl art. 20 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy, w ewidencji gruntów zawarte są informacje dotyczące m.in. położenia gruntów, ich granic i powierzchni, rodzaju użytków gruntowych oraz ich klas bonitacyjnych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomości, w skład której wchodzą grunty właścicieli nieruchomości. Ewidencję gruntów i budynków prowadzą starostowie (art. 22 ust. 1 p.g.i.k.). Z kolei zgodnie z art. 22 ust. 2 p.g.i.k., właściciele nieruchomości oraz podmioty, w których władaniu lub gospodarowaniu znajdują się nieruchomości, w szczególności osoby lub inne podmioty, które władają gruntami na zasadach samoistnego posiadania są obowiązani zgłaszać właściwemu staroście wszelkie zmiany danych objętych ewidencją gruntów i budynków, w terminie 30 dni licząc od dnia powstania tych zmian. Obowiązek ten nie dotyczy zmian danych objętych ewidencją gruntów i budynków, wynikających z aktów normatywnych, prawomocnych orzeczeń sądowych, decyzji administracyjnych, aktów notarialnych, materiałów zasobu, wpisów w innych rejestrach publicznych oraz dokumentacji architektoniczno-budowlanej przechowywanej przez organy administracji. Informacje dotyczące gruntów, właścicieli, władających i posiadaczy oraz inne informacje wymienione w art. 20 ust. 1 i 2 p.g.i.k. zawiera operat ewidencyjny (art. 24 ust. 1 p.g.i.k.). Według art. 24 ust. 2a p.g.i.k., informacje zawarte w ewidencji gruntów i budynków podlegają aktualizacji z urzędu lub na wniosek podmiotów, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1, lub władających gruntami na zasadach samoistnego posiadania. Aktualizacja ewidencji z urzędu następuje wówczas, gdy zmiany informacji wynikają z : a) przepisów prawa, b) dokumentów, o których mowa w art. 23 ust. 1-4, c) materiałów zasobu, d) wykrycia błędnych informacji. Aktualizacja tych informacji, w przypadkach określonych w art. 24 ust. 2b pkt 1 lit. a-h p.g.i.k. następuje w drodze czynności materialno-technicznej, natomiast w pozostałych przypadkach w drodze decyzji administracyjnej (art. 24 ust. 2b pkt 2 p.g.i.k.). Odmowa aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków również następuje w drodze decyzji administracyjnej (art. 24 ust. 2c p.g.i.k.). Sposób zakładania i prowadzenia ewidencji gruntów i budynków oraz szczegółowy zakres informacji objętych tą ewidencją określa wydane na podstawie art. 26 ust. 2 p.g.i.k. rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 1034, z późn. zm. – dalej jako "rozporządzenie"). Stosownie do § 10 ust. 1 tego rozporządzenia, ewidencja obejmuje dane liczbowe i opisowe dotyczące gruntów i budynków oraz lokali (pkt 1) oraz dane dotyczące właścicieli nieruchomości oraz przysługujących im wielkości udziałów w prawie własności, a także daty określające nabycie oraz utratę tego prawa (pkt 2). Z kolei § 12 rozporządzenia określa dokumenty będące podstawą wpisu praw do gruntów, budynków i lokali. Według tego unormowania, podstawą uwidocznienia w ewidencji praw do gruntów są wpisy dokonane w księgach wieczystych, prawomocne orzeczenia sądowe, umowy zawarte w formie aktów notarialnych dotyczące ustanowienia lub przeniesienia praw rzeczowych do nieruchomości, z wyłączeniem umów dotyczących użytkowania wieczystego gruntów i własności lokali, ostateczne decyzje administracyjne, dyspozycje zawarte w aktach normatywnych oraz umowy dzierżawy, o których mowa w § 11 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia. Organ prowadzący ewidencję ma obowiązek utrzymywania operatu ewidencyjnego w stanie aktualności, to jest zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi (§ 44 pkt 2 rozporządzenia). Według § 45 ust. 1 rozporządzenia, aktualizacja operatu ewidencyjnego następuje poprzez wprowadzanie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych w celu: 1) zastąpienia danych niezgodnych ze stanem faktycznym, stanem prawnym lub obowiązującymi standardami technicznymi odpowiednimi danymi zgodnymi ze stanem faktycznym lub prawnym oraz obowiązującymi standardami technicznymi, 2) ujawnienia nowych danych ewidencyjnych, 3) wyeliminowania danych błędnych. Do aktualizacji operatu ewidencyjnego stosuje się odpowiednio przepis § 35 rozporządzenia, który określa źródła danych ewidencyjnych niezbędnych do założenia ewidencji oraz § 36 rozporządzenia, stanowiący o podstawach określenia przebiegu granic działek ewidencyjnych. W świetle przedstawionych unormowań, uzasadnione jest stanowisko organów, przyjmujące za podstawę dokonania aktualizacji w ewidencji gruntów i budynków dokumentacji przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniach: [...] listopada 2016 r. (za nr [...]) i [...] grudnia 2017 r. (za nr [...]). Przedstawione operaty stanowią wiarygodne dowody w sprawie, ponieważ zawierają informacje, o których mowa w art. 20 ust. 1 p.g.i.k. Podnieść należy, że wykonawca pracy geodezyjnej – geodeta uprawniony R. S. – otrzymał wszystkie niezbędne operaty zgodnie z opisem przedmiotu zamówienia, mające znaczenie dla wykonania prawidłowego i zgodnego z wiedzą geodezyjną opracowania. Wykonawca tej pracy przeprowadził wszechstronną analizę przekazanych operatów pod kątem ich kompletności, wzajemnej spójności topologicznej, a także przeprowadził harmonizację do układu 2000/7. Decyzja o aktualizacji uwzględniła również wytyczne [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w L. zawarte w decyzji z dnia [...] września 2017 r., odnoszące się do uzupełnienia materiału dowodowego uwzględniającego zmiany wynikające z ostatecznej decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej nr [...] z dnia [...] marca 2017 r. Zauważyć również należy, że wykonawca pracy geodezyjnej uwzględnił także postanowienie Sądu Rejonowego w Ł. z dnia [...]maja 2000 r., wydane w sprawie sygn. akt [...], w kontekście jego przydatności do opracowania mapy do celów prawnych (t. II akt administracyjnych). Zatem dane ujawnione w sporządzonych operatach technicznych stanowiących podstawowe dowody w przedmiotowej sprawie odzwierciedlają również stan prawny nieruchomości określony w wymienionym postanowieniu Sądu Rejonowego w Ł. dotyczącym rozgraniczenia działek nr [...], nr [...], nr [...] i nr [...]. Bezpodstawny jest więc zarzut skargi odnoszący się do rzekomego nieuwzględnienia przy gromadzeniu materiału dowodowego i wydawaniu decyzji o aktualizacji powołanego postanowienia Sądu Rejonowego w Ł. z dnia [...] maja 2000 r., sygn. akt [...]. Natomiast wymaga zwrócenia uwagi, że kompetencje organów ewidencyjnych nie obejmują rozstrzygania sporów własnościowych. Organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków nie może w szczególności rozstrzygać, jakim konkretnie osobom przysługuje prawo własności, jaki jest jego zakres w odniesieniu do poszczególnych działek, czy też jakim ograniczeniom to prawo podlega. Spory na tle prawa własności, czy też sposobu korzystania z nieruchomości, mogą być dochodzone przed sądami powszechnymi lub w innych odrębnych postępowaniach. Słusznie zatem wskazano w zaskarżonej decyzji, że w ramach aktualizacji danych ewidencyjnych można dokonać sprostowania, czy usunięcia błędnych danych, gdy uzasadnia to aktualny stan prawny, lub gdy błędne wpisy w bazie danych ewidencyjnych mają w świetle złożonych dokumentów charakter oczywistych omyłek. Organy ewidencyjne rejestrują bowiem jedynie stan prawny ustalony w innym trybie lub przez inne właściwe organy. Dlatego też w toku postępowania administracyjnego o dokonanie aktualizacji organ nie może samodzielnie dokonywać ustaleń w sprawie ważności poszczególnych dokumentów. Uwzględnienie czego żądała skarżąca, dowodów z dokumentów w postaci protokołów rozgraniczeniowych i map, które znajdują się w aktach sprawy sygn. [...] prowadzonej przez Sąd Rejonowy w Ł., byłoby sprzeczne z istotą prowadzenia ewidencji gruntów i budynków. Podnieść bowiem należy, że ewidencja gruntów ma jedynie charakter rejestrowy, a więc wtórny pod względem zdarzeń prawnych, z których wynikają zmiany danych podlegających ujawnieniu w ewidencji. Samo przekonanie skarżącej o konieczności uwzględnienia dokumentów znajdujących się w sprawie sygn. akt [...] Sądu Rejonowego w Ł. ze względu na ich istotne w jej ocenie znaczenie dla sprawy, nie było wystarczające do uznania ich za dokumenty mogące stanowić podstawę aktualizacji. Aktualizacja operatu ewidencyjnego następuje bowiem zawsze poprzez wprowadzenie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych. W świetle powyższych wywodów brak było podstaw do zarzucenia organowi naruszenia przepisów art. 22 ust. 1 i art. 24 ust. 2a p.g.i.k. w związku z § 44 pkt 2, § 35 i § 36 rozporządzenia. Według art. 22 ust. 1 p.g.i.k., ewidencję gruntów i budynków oraz gleboznawczą klasyfikację gruntów prowadzą starostowie. Stosownie do powyższego unormowania decyzję aktualizacyjną wydał Starosta Ł. będący w sprawie organem pierwszej instancji. Skarżąca nie określiła również w sposób precyzyjny kolejnej wskazanej przez siebie podstawy prawnej naruszenia (art. 24 ust. 2a p.g.i.k.), który składa się z dwóch ustępów, a dodatkowo ustęp pierwszy jest podzielony na podpunkty od lit. a do lit. d, zaś § 35 rozporządzenia jest podzielony na pkt od 1 do 7, a § 36 rozporządzenia na punkty od 1 do 8, co uniemożliwia dokładne odniesienie się do jej zarzutów. Jednakże stwierdzić należy, że organy prawidłowo wypełniły wynikające z art. 24 ust. 2a p.g.i.k. w związku z § 44 pkt 2 rozporządzenia zadanie polegające na ciągłej aktualizacji operatu ewidencyjnego, to jest zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi. Aktualizacja operatu ewidencyjnego dotyczy zbioru informacji podmiotowych i przedmiotowych na podstawie dokumentów powstałych poza postępowaniem administracyjnym w sprawie aktualizacji (decyzji administracyjnych, orzeczeń sądowych, aktów notarialnych, aktów normatywnych), jak również wytworzonych w toku postępowania ewidencyjnego (w związku z obowiązkiem utrzymywania operatu ewidencyjnego w stanie aktualności). W pojęciu aktualizacji ewidencji gruntów i budynków mieści się także usuwanie (prostowanie) błędnych wpisów bazy danych ewidencyjnych, lecz może to nastąpić w wyniku rejestracji stosownego dokumentu i naniesienia wynikających z niego zmian. Przypomnieć należy, że stosownie do § 35 pkt 1 rozporządzenia, źródłami danych ewidencyjnych niezbędnych do założenia ewidencji są materiały i informacje zgromadzone w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym. Natomiast zgodnie z § 36 pkt 5 rozporządzenia, przebieg granic działek ewidencyjnych wykazuje się w ewidencji na podstawie dokumentacji geodezyjnej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego sporządzonej m.in. na potrzeby postępowania administracyjnego, a następnie wykorzystanej do wydania ostatecznej decyzji administracyjnej. Takimi dokumentami w przedmiotowej sprawie są opracowane przez uprawnionego geodetę R. S. operaty techniczne – mapy do celów prawnych wraz z wykazem zmian danych ewidencyjnych działek zarejestrowane w Powiatowym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w Ł. w dniach [...] listopada 2016 r. (nr [...]) i [...] grudnia 2017 r. (nr [...]). Organy prawidłowo zatem uznały, że dokumenty wchodzące w skład akt sprawy prowadzonej przez Sąd Rejonowy w Ł., sygn. akt [...] (protokoły rozgraniczeniowe i mapy), nie mogły stanowić podstawy do dokonania aktualizacji danych w ewidencji gruntów w żądanym przez stronę zakresie. Z uwagi na czysto deklaratoryjny charakter ewidencji gruntów i budynków, niezgodność danych ewidencyjnych ze stanem faktycznym musi być bowiem oczywista, niewymagająca przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, a jednocześnie musi być potwierdzona dokumentami wskazującymi na nowe zdarzenie prawne, zaistniałe po wprowadzeniu do ewidencji danych kwestionowanych. W konsekwencji – w ocenie Sądu – organy administracji należycie wyjaśniły wszystkie istotne okoliczności sprawy, a także w sposób wyczerpujący zebrały i rozważyły materiał dowodowy, przez co prawidłowo ustaliły stan faktyczny sprawy. W toku prowadzonego postępowania pismem z dnia [...] stycznia 2017 r. (nr [...]), organ pierwszej instancji odniósł się do zarzutów podniesionych m.in. przez skarżącą, zawiadomił o wszczęciu postępowania administracyjnego (w dniu [...] grudnia 2016 r. i [...] stycznia 2018 r.), uzupełnił z urzędu zgromadzony w sprawie materiał dowodowy (m.in. wystąpiono do uprawnionego geodety o sporządzenie stosownej dokumentacji), uwzględnił wytyczne zawarte w decyzji z dnia [...] września 2017 r., jak również podjął wszelkie inne działania zmierzające do załatwienia sprawy zgodnie z prawem. Dlatego organ drugiej instancji prawidłowo utrzymał w mocy decyzję Starosty Ł. z dnia [...] lutego 2018 r. Oceniając działanie organów pod kątem zarzutów skargi odnoszących się do naruszenia reguł proceduralnych określonych w art. 6 k.p.a., art. 7 k.p.a. i art. 8 k.p.a. oraz art. 77 k.p.a., Sąd nie dopatrzył się naruszenia powołanych przepisów postępowania. Organ drugiej instancji ustalił istotne dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności i uwzględniając stan faktyczny sprawy należycie wyjaśnił przesłanki jakimi się kierowały wydając decyzję ostateczną. Zebrany w toku postępowania materiał dowodowy jest kompletny i został poddany wszechstronnej analizie, a wyprowadzone wnioski należało uznać za spójne i logiczne. W sprawie nie zachodziły też przesłanki, o których mowa w art. 89 § 1 i § 2 k.p.a., przesądzające o konieczności przeprowadzenia rozprawy administracyjnej. Nie wymagał tego przepis prawa, gdyż nie zachodziła sytuacja, w której przeprowadzenie rozprawy przyspieszyłoby lub uprościło postępowanie, nie zachodziła też potrzeba uzgodnienia interesów stron, jak również nie było potrzeby wyjaśnienia sprawy przy udziale świadków lub biegłych, albo w drodze oględzin. Decyzja organu odwoławczego w sposób wyczerpujący przedstawiła podstawy prawne i faktyczne rozstrzygnięcia, a sformułowanym przez organ wnioskom nie można zarzucić, że są nielogiczne i naruszają zasady doświadczenia życiowego, a tym samym zasadę swobodnej oceny dowodów. Organ nie naruszył zatem reguł prowadzenia postępowania dowodowego, ani zasad bezstronności, równego traktowania i pewności prawa, określonych w art. 8 k.p.a. Okoliczność, że skarżąca nie zgadza się z taką oceną, nie świadczy o tym, że został naruszony obowiązek działania organu na podstawie przepisów prawa wynikający z art. 6 k.p.a., jak również obowiązek wszechstronnego zebrania i w sposób wyczerpujący rozpatrzenia całego materiału dowodowego ustanowiony w art. 77 k.p.a. Z przytoczonych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie – na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.) oddalił skargę, o czym orzekł w sentencji wyroku.