III SA/Lu 536/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Ibrom po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2014 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić K. J. uiszczony wpis sądowy w wysokości 120 zł. Zarządzeniem z dnia 22 maja 2014 r. Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., wezwał K. J. do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 120 zł, stosownie do § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 z późn. zm.), w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia doręczono skarżącemu 28 maja 2014 r. Skarżący uiścił wpis od skargi w dniu 5 czerwca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i § 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Zgodnie z § 3 cytowanego przepisu skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie Sąd przesłał skarżącemu zarządzenie Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 120 zł. W piśmie tym pouczono skarżącego, że nieuiszczenie wpisu od skargi w terminie 7 dni spowoduje odrzucenie skargi. Przesyłka została odebrana przez K. J. – syna skarżącego w dniu 28 maja 2014 r., o czym świadczy zwrotne potwierdzenie odbioru. W niniejszej sprawie termin siedmiodniowy dla uiszczenia wpisu sądowego upłynął dla skarżącego w dniu 4 czerwca 2014 r., natomiast skarżący mimo prawidłowego wezwania do uiszczenia wpisu, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższych czynności w ustawowym terminie uiścił wpis od skargi 5 czerwca 2014 r. W tej sytuacji skarżący nie dopełnił wskazanej w wezwaniu czynności w wyznaczonym 7 dniowym terminie. W tym miejscu należy zwrócić uwagę, że skarżący uiścił wpis od skargi na rachunek bankowy WSA w Lublinie. W myśl art. 219 § 2 p.p.s.a. opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. Końcówki opłat zaokrągla się wzwyż do pełnych złotych. W świetle utrwalonego orzecznictwa na tle przywołanego wyżej przepisu przyjmuje się, że w przypadku dokonywania opłaty sądowej za pośrednictwem banku, za dzień dokonania wpisu uznać należy datę złożenia w banku dyspozycji dokonania zapłaty pod warunkiem posiadania w tym czasie na rachunku bankowym środków pozwalających na jej realizację (vide postanowienie NSA z dnia 5 listopada 2012 r., sygn. akt II FSK 2243/12 oraz postanowienie NSA z dnia 6 marca 2013 r., sygn. akt I GSK 189/13). Ze znajdującego się w aktach sądowych wydruku z systemu informatycznego Sądu wynika jednoznacznie, że wpis został uiszczony w dniu 5 czerwca 2014 r., a więc jeden dzień po terminie. Wskazać należy, że uiszczenie wpisu po terminie jest bezskuteczne i nie wywołuje żadnych skutków prawnych. Nie ma żadnego znaczenia fakt, że uchybienie terminowi było niewielkie – jeden dzień. Obowiązujące przepisy nie pozwalają na zróżnicowane traktowanie uiszczenia wpisu po terminie, w zależności od długości okresu zwłoki. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 w związku z § 1 p.p.s.a. O zwrocie uiszczonego wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.