III SA/Lu 537/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. M. – T. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi W. M. – T. na decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia całości należności na ubezpieczenie społeczne rolników p o s t a n a w i a przyznać W. M. – T. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata, o wyznaczenie którego zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej. Strona skarżąca wezwana do wypełnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF w zakreślonym terminie (data stempla pocztowego) wniosła wypełniony i podpisany druk PPF żądając przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata. Strona skarżąca wezwana do nadesłania dodatkowych oświadczeni dokumentów źródłowych wykonała wezwanie. Referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ocena wystąpienia uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego dla strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy i jej rodziny wymaga uwzględnienia jej realnych możliwości finansowych oraz kosztów ciążących na niej w związku z udziałem w postępowaniu sądowym. Przechodząc na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że strona skarżąca nie będzie w stanie bez uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego ponieść jakichkolwiek kosztów ustanowienia adwokata. Nie posiada bowiem ona stałego dochodu, pozostaje na utrzymaniu siostry zaś jej gospodarstwo rolne o powierzchni [...] ha nie przynosi dochodu, gdyż nie jest ona w stanie go uprawiać i brak jest chętnych, aby wziąć je w dzierżawę. Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.