III SA/Lu 538/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Marcinowski po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. H. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. z dnia [...] nr [..] w przedmiocie odmowy przeliczenia emerytury w zakresie zażalenia J. H. z dnia 13 marca 2015 r. postanawia: odrzucić zażalenie. M. H., działając poprzez pełnomocnika – J. H. (mąż skarżącej), wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. skargę na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. z dnia [..] w przedmiocie odmowy przeliczenia emerytury. Postanowieniem z dnia 3 września 2014 r. Sąd odrzucił skargę. W dniu 21 stycznia 2015 r. Sąd wydał dwa postanowienia. Pierwszym umorzył postępowanie w zakresie wniosku o wyłączenie referendarzy sądowych. Z kolei drugim postanowieniem z dnia 21 stycznia 2015 r. Sąd umorzył postępowanie w zakresie sprzeciwu M. H. z dnia 3 listopada 2014 r. od zarządzenia referendarza sądowego. Na powyższe postanowienia z dnia 21 stycznia 2015 r. J. H. złożył zażalenia, które Sąd odrzucił postanowieniami z dnia 25 lutego 2015 r. W uzasadnieniu postanowień Sąd wyjaśnił, że zażalenia J. H. są niedopuszczalne z uwagi na to, iż nie jest on skarżącym, ani uczestnikiem postępowania. Sąd wskazał nadto, że postanowienia z dnia 21 stycznia 2015 r. były doręczone J. H. jedynie informacyjnie z uwagi na dotychczasowy charakter jego uczestnictwa w postępowaniu. Następnie pismem z dnia 13 marca 2015 r. J. H. złożył zażalenie na postanowienie z dnia 25 lutego 2015 r. o odrzuceniu zażalenia. Zarządzeniem z dnia 15 maja 2015 r. J. H. został wezwany do sprecyzowania zażalenia z dnia 13 marca 2015 r., którego z postanowień ów zażalenie dotyczy, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wezwanie zostało doręczone J. H. w sposób przewidziany prawem w dniu 25 maja 2015 r. Pomimo upływu zakreślonego, siedmiodniowego terminu, nie uzupełniono braków formalnych zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w L. zważył, co następuje: Zażalenie podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późń. zm.), dalej jako P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku zażalenia pod rygorem jego odrzucenia, chyba że ustawa stanowi inaczej. W niniejszej sprawie J. H. został wezwany do uzupełnienia braków formalnych zażalenia z dnia 13 marca 2015 r. poprzez sprecyzowanie , którego z postanowień przedmiotowe zażalenie dotyczy, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wezwanie zostało doręczone J. H. w sposób przewidziany prawem w dniu 25 maja 2015 r. Pomimo upływu zakreślonego, siedmiodniowego terminu, nie uzupełniono braków formalnych zażalenia. Zgodnie z art. 197 § 2 P.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Jak stanowi art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga kierowana do sądu administracyjnego powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności (pkt 1 tego przepisu). Zatem w myśl przepisu art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W niniejszej sprawie wezwanie do uzupełnienia braków formalnych zażalenia doręczono J. H. w dniu 25 maja 2015 r., zatem termin do wykonania zobowiązania upływał z dniem 1 czerwca 2015 r. We wskazanym terminie braki formalne zażalenia nie zostały uzupełnione. Zażalenie zatem należy uznać za niedopuszczalne. Zażalenie, które jest niedopuszczalne podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. Z powyższych względów Sąd postanowił jak w sentencji.