III SA/Lu 539/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Strzelec po rozpoznaniu w dniu 22 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. G. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 2 lipca 2025 r. w przedmiocie odmowy potwierdzenia skierowania na leczenie uzdrowiskowe postanawia: I. stwierdzić swą niewłaściwość; II. przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. H. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na pismo z dnia 2 lipca 2025 r. w przedmiocie odmowy potwierdzenia skierowania na leczenie uzdrowiskowe wydane z upoważnienia Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Stosownie do art. 13 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 953 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają wszystkie sprawy sądowoadministracyjne z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego. Do rozpoznania sprawy miejscowo właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Zgodnie zaś z przepisem art. 59 § 1 p.p.s.a., jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Sąd, któremu sprawa została przekazana, jest związany postanowieniem o przekazanie sprawy. Nie dotyczy to przekazania sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu (art. 59 § 2 p.p.s.a.). Wobec treści uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie [..] wskazane zaskarżone pismo Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia uznać należy za decyzję administracyjną. Zgodnie z art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2024 r., poz. 146, dalej jako "u.ś.o.z."), leczenie uzdrowiskowe albo rehabilitacja uzdrowiskowa przysługuje świadczeniobiorcy na podstawie skierowania wystawionego przez lekarza ubezpieczenia zdrowotnego. Skierowanie, o którym mowa w ust. 1, wymaga potwierdzenia przez Fundusz. Do potwierdzenia oraz odmowy potwierdzania skierowania, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego (ust. 2). Stosownie do art. 102 ust. 1 u.ś.o.z. działalnością Funduszu kieruje Prezes Funduszu, który reprezentuje Fundusz na zewnątrz. W myśl art. 102 ust. 5 pkt 24 u.ś.o.z. do zakresu działania Prezesa Funduszu w szczególności należy podejmowanie decyzji w sprawach określonych w ustawie. Natomiast na podstawie art. 102 ust. 7 u.ś.o.z. Prezes Funduszu może udzielić zastępcom Prezesa, głównemu księgowemu Funduszu, dyrektorom oddziałów wojewódzkich Funduszu oraz innym pracownikom Funduszu pełnomocnictw do załatwiania spraw w jego imieniu w ustalonym zakresie, a w szczególności do wydawania decyzji administracyjnych, postanowień, zaświadczeń, a także do poświadczania za zgodność odpisów dokumentów przedstawionych przez stronę, na potrzeby prowadzonych postępowań z oryginałem, a także innych czynności w wykonaniu zadań, o których mowa w ust. 5. Stosownie zaś do § 2 ust. 3 załącznika do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 11 grudnia 2014 r. w sprawie nadania statutu Narodowemu Funduszowi Zdrowia (Dz. U. z 2024 r., poz. 1205 ze zm., dalej jako "rozporządzenie z 11 grudnia 2014 r."), Prezes Funduszu realizuje zadana należące do zakresu jego działania przy pomocy komórek organizacyjnych Centrali Funduszu (pkt 1) i oddziałów wojewódzkich Funduszu (pkt 2). Zgodnie z § 6 ust. 2 rozporządzenia z 11 grudnia 2014 r., zakres działania dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu określają przepisy ustawy oraz niniejszego statutu. Wymaga jednak zwrócenia uwagi, że rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 4 listopada 2020 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia (Dz. U. z 2020 r., poz. 1999) nie przewiduje, aby sprawy z zakresu działania Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia dotyczące odmowy potwierdzenia skierowania na leczenie uzdrowiskowe zostały przekazane wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje. Z § 1ww. rozporządzenia wynika, że rozpoznawanie spraw z zakresu działania Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia dotyczących wydawania decyzji administracyjnych: 1) w sprawach zwrotu kosztów świadczenia opieki zdrowotnej, będącego świadczeniem gwarantowanym, udzielonego na terytorium innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, zwanego dalej "zwrotem kosztów", o których mowa w art. 42d ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, 2) o odmowie zwrotu kosztów, o których mowa w art. 42d ust. 2 ustawy o świadczeniach, 3) ustalających obowiązek zwrotu nienależnie otrzymanej kwoty z tytułu zwrotu kosztów, wysokość tej kwoty oraz termin płatności, o których mowa w art. 42d ust. 21 ustawy o świadczeniach, 4) w sprawach wydawania zgód na pokrycie kosztów transportu do miejsca dalszego leczenia w kraju, o których mowa w art. 42i ust. 9 ustawy o świadczeniach, 5) ustalających obowiązek poniesienia kosztów świadczeń opieki zdrowotnej udzielonych w przypadkach określonych w art. 50 ust. 16 ustawy o świadczeniach, które Narodowy Fundusz Zdrowia poniósł zgodnie z art. 50 ust. 15 tej ustawy, wysokość tych kosztów oraz termin płatności, o których mowa w art. 50 ust. 18 ustawy o świadczeniach - w których strona skarżąca będąca osobą fizyczną zamieszkuje poza obszarem właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje. Według zaś § 2, jeżeli w sprawach, o których mowa w § 1, nie można ustalić sądu właściwego do rozpoznania sprawy zgodnie z § 1, sądem właściwym jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Uwzględniając powyższe, w niniejszej sprawie właściwość sądu administracyjnego należało badać w oparciu o zasady ogólne przewidziane w ustawie - Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stosownie do przywołanego na wstępie art. 13 § 2 p.p.s.a., do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Na gruncie niniejszej sprawy, skoro organem administracji publicznej jest Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia w Warszawie, to właściwy do rozpoznania sprawy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, jako właściwy miejscowo. Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 13 § 2 p.p.s.a., stwierdzając swoją niewłaściwość miejscową, przekazał sprawę do rozpoznania sądowi właściwemu, tj. Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.