III SA/Lu 542/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Fita po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2011 r. sprawy ze skargi D. G. na decyzję Wojewody z dnia [...] października 2011 r. znak [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej – w zakresie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku postanawia: odrzucić wniosek. Skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 5 kwietnia 2011 r., którym sąd oddalił skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] października 2011 r. znak [...] w przedmiocie utraty przez skarżącego statusu osoby bezrobotnej. Wyrok stał się prawomocny od dnia 6 maja 2011 r. Skarżący wyjaśnił, że o wydaniu wyroku, z przyczyn od siebie niezależnych, dowiedział się w dniu [...] czerwca 2011 r. a wiec w dniu, kiedy otrzymał decyzję Wojewody z dnia [...] czerwca 2011 r.[...], zawierającą wzmiankę o wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 5 kwietnia 2011 r. Skarżący złożył więc w dniu [...] czerwca 2011 r. wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W tym stanie sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej jako p.p.s.a. – jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie jednak z art. 87 § 1 p.p.s.a. - pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Skarżący złożył pismo w ósmym dniu, przyjmując za dzień ustania przyczyny dzień, w którym z treści przytoczonej decyzji dowiedział się o istnieniu wyroku. W tej sytuacji wniosek jest spóźniony, a zatem na podstawie art. 88 p.p.s.a. podlega odrzuceniu. Sąd nie badał więc czy pozostałe warunki przywrócenia terminu zostały spełnione, gdyż byłoby to bezprzedmiotowe.