III SA/Lu 544/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Anna Puton-Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 25 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi H. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami postanawia : odmówić przyznania prawa pomocy. W złożonej skardze skarżący zwrócił się jednocześnie z wnioskiem o zwolnienie od opłat sądowych. Wezwany do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF, skarżący w terminie nadesłał wypełniony urzędowy formularz. Następnie skarżący uzupełnił braki formalne urzędowego formularza zaznaczając w nim, że wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych. Z oświadczenia złożonego na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, nie ma nikogo na utrzymaniu. Skarżący wykazał, że w skład jego majątku wchodzi dom o pow. [...] m2, mieszkanie o pow. [...] m2, nieruchomość rolna o pow. [...] ha oraz oszczędności pieniężne w kwocie [...] zł. Ponadto skarżący otrzymuje emeryturę w wysokości [...] zł brutto miesięcznie. Referendarz sądowy stwierdził, co następuje: Zgodnie z unormowaniem art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Żądanie zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych jest żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Przez uszczerbek utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, o którym mowa w wyżej cytowanym art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., należy rozumieć zachwianie sytuacji materialnej strony ubiegającej się o taką pomoc, w taki sposób, że nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych. Zaznaczyć należy, że zasadność wniosku o przyznanie prawa pomocy powinna być rozpatrywana w dwóch aspektach - z jednej strony z uwzględnieniem wysokości obciążeń finansowych, jakie strona musi ponieść w konkretnym postępowaniu, z drugiej zaś strony z uwzględnieniem jej możliwości finansowych. Do wymagalnych kosztów sądowych na obecnym etapie postępowania należy wpis sądowy od skargi w wysokości 200 zł - § 2 ust. 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193). Pozostałe ewentualne koszty sądowe, tj. opłata kancelaryjna za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, opłata sądowa od zażalenia, wpis od potencjalnej skargi kasacyjnej, nie przekroczą każdorazowo kwoty 100 zł - § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz.U. Nr 221, poz. 2192); § 2 ust. 1 pkt 7 i § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Porównując wysokość kosztów sądowych do przedstawionej we wniosku o przyznanie prawa pomocy sytuacji materialnej strony skarżącej, brak jest podstaw do uznania, że skarżący nie jest w stanie ich uiścić, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Mając na uwadze oświadczenie złożone na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy, stwierdzić należy, że sytuacja materialna skarżącego nie należy do trudnych. Skarżący ma zabezpieczone potrzeby mieszkaniowe, posiada majątek nieruchomy (dom o pow. [...] m2, mieszkanie o pow. [...] m2, nieruchomość rolna o pow. [...] ha) i stały dochód w postaci emerytury w wysokości [...] zł brutto miesięcznie. Skarżący posiada także oszczędności pieniężne w kwocie [...] zł. Zatem w momencie złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący dysponował wolnymi środkami pieniężnymi wielokrotnie przekraczającymi koszt wpisu sądowego od skargi niniejszej, jak również pozostałe ewentualnie mogące wystąpić w sprawie koszty sądowe. W ocenie referendarza sytuacja finansowa i majątkowa skarżącego jest dobra – osiąga stały dochód, posiada majątek nieruchomy wolny od obciążeń i zasoby finansowe, ponadto może czerpać dochody, a przynajmniej pożytki z posiadanego gospodarstwa rolnego. W przedstawionych okolicznościach nie można uznać, że opłacenie kosztów sądowych w przedmiotowej sprawie przyniosłoby uszczerbek w utrzymaniu koniecznym skarżącego. Skarżący nie wykazał spełnienia przesłanek określonych przepisem art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., co uzasadnia odmowę przyznania prawa pomocy. Z tych względów oraz na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., należało orzec jak na wstępie.