III SA/Lu 547/17

PostanowienieWSA w Lublinie2017-11-15

Skład orzekający: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie przeniesienia decyzji zezwalającej na zajęcie pasa drogowego, w sytuacji gdy skarżąca nie wykazała możliwości wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków?
Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, ponieważ skarżąca nie wykazała zaistnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 PPSA, tj. nie udowodniła możliwości wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar wykazania tych okoliczności spoczywa na wnioskodawcy, a skarżąca nie przedstawiła stosownego uzasadnienia ani dowodów na poparcie swojego wniosku.
Stan faktyczny
Skarżąca spółka złożyła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego dotyczącą przeniesienia decyzji zezwalającej na zajęcie pasa drogowego. W ramach skargi wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, argumentując, że jej wykonanie spowoduje obowiązek zapłaty kwoty ponad określony próg wraz z odsetkami, co wynika z ponad 200 odwołań od decyzji w przedmiocie przeniesienia praw i obowiązków związanych z umieszczeniem urządzeń infrastruktury telekomunikacyjnej. Spółka podniosła, że opłaty roczne naliczane w decyzji nie odpowiadają przepisom prawa.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. S. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie przeniesienia decyzji zezwalającej na zajęcie pasa drogowego - w zakresie wniosku T. S. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. o wstrzymanie wykonania decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia 21 sierpnia 2017 r. T. S. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. (dalej jako "skarżąca") wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła, że wniosła ponad 200 odwołań od decyzji w przedmiocie przeniesienia na skarżącą praw i obowiązków wynikających z decyzji wydanej na rzecz A. B. zezwalającej na umieszczenie urządzeń infrastruktury telekomunikacyjnej tj. przyłączy światłowodowych w pasie drogowym w części przenoszącej na skarżącą obowiązek ponoszenia opłat rocznych w kwotach nieodpowiadających przepisom prawa. Zdaniem skarżącej wykonanie decyzji spowoduje obowiązek zapłaty przez skarżącą ponad [...] zł wraz z odsetkami. Wojewódzki Sąd Administracyjny Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi, sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar wykazania, że okoliczności te istotnie zaistniały spoczywa na osobie wnioskującej o ochronę tymczasową. Sąd ocenia jedynie, czy w istocie wskazana przez stronę szkoda ma znaczny rozmiar lub istnieje niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu strona powinna tak określić ewentualną szkodę lub w taki sposób wskazać skutki, które nastąpiłyby w związku z wykonaniem aktu, by sąd mógł stwierdzić w oparciu o konkretne dane, że wielkość szkody jest znaczna, a skutki trudne do odwrócenia. Chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wyrównana przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia. Inaczej rzecz ujmując, wnioskodawca powinien wykazać, że w sytuacji faktycznej, w jakiej się znajduje, wykonanie decyzji lub postanowienia powodować będzie znaczną szkodę bądź trudne do odwrócenia skutki. Bez przywołania okoliczności określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz bez przedstawienia stosownego uzasadnienia popartego dowodami, nie jest możliwa ocena wniosku pod kątem spełnienia wymienionych w tym unormowaniu warunków (por. m.in. postanowienia NSA z dnia 6 lipca 2004 r., FZ 104/04; z dnia 28 kwietnia 2005 r., II OZ 184/05). Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że skarżąca nie wykazała zaistnienia w niniejszej sprawie przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca w ogóle nie uzasadniła, w jaki sposób wykonanie decyzji mogłoby spowodować skutki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Na poparcie wniosku o wstrzymanie wykonania zakwestionowanego orzeczenia nie przywołała żadnych argumentów odnoszących się do jej indywidualnej sytuacji, przemawiających za spełnieniem określonych w ustawie przesłanek, stanowiących podstawę wstrzymania przez sąd wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca ograniczyła się do stwierdzenia, że wykonanie decyzji spowoduje obowiązek zapłaty kwoty ponad [...] zł wraz z odsetkami. Nie przedstawiła jednak żadnych dokumentów obrazujących jej aktualną sytuację finansową. Brak wskazania przez skarżącą danych dotyczących jej aktualnej sytuacji finansowej, a w konsekwencji brak wyczerpujących argumentów przemawiających za spełnieniem określonych w ustawie przesłanek stanowiących podstawę wstrzymania wykonania przez sąd zaskarżonej decyzji uniemożliwia uwzględnienie wniosku. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło