III SA/Lu 55/08

PostanowienieWSA w Lublinie2008-03-18

Skład orzekający: Maria Wieczorek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy pobyt na zwolnieniu lekarskim, które nie wymagało leżenia, uzasadnia przywrócenie terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, jeśli skarżący mógł nadać pismo w ustawowym terminie korzystając z pomocy domowników?
Ratio decidendi
Sąd odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi, uznając, że pobyt na zwolnieniu lekarskim, które nie wymagało leżenia, nie stanowi wystarczającej przesłanki do przywrócenia terminu. Nawet choroba wymagająca leżenia nie zawsze uzasadnia przywrócenie terminu, jeśli skarżący mógł nadać pismo w ustawowym terminie korzystając z pomocy domowników. Ponadto, skarżąca wniosła skargę w trakcie trwania zwolnienia lekarskiego, co oznaczało, że mogła złożyć ją w terminie, gdyby zachowała należytą staranność.
Stan faktyczny
Skarżąca J.M. wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Wojewody z dnia [...] listopada 2007 r. w przedmiocie utraty prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Decyzja została doręczona 3 grudnia 2007 r., a termin do wniesienia skargi upływał 2 stycznia 2008 r. Skarżąca uzasadniła wniosek pobytem na zwolnieniu lekarskim od 21 grudnia 2007 r. do 18 stycznia 2008 r. Skargę wniosła 3 stycznia 2008 r.
Rozstrzygnięcie
Odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.M. na decyzję Wojewody z dnia [...] listopada 2007 r., nr [...] w przedmiocie utraty prawa do zasiłku dla bezrobotnych w zakresie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Wnioskiem datowanym na 20 lutego 2008 r. złożonym za pośrednictwem Wojewody /data nadania 21 lutego 2008 r./ J.M. wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Wojewody z dnia [...] listopada 2007 r., znak: [...] w przedmiocie utraty prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Decyzja została stronie doręczona 3 grudnia 2007 r. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła, iż od 21 grudnia 2007 r. do 18 stycznia 2007 r. przebywała na zwolnieniu lekarskim, na dowód czego do wniosku o przywrócenie terminu załączyła zwolnienie lekarskie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Stosownie do art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi – (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu - art. 86 zd. 1 powołanej ustawy, o ile zostaną spełnione łącznie przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu, wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi, we wniosku strona uprawdopodobni okoliczności wskazujące na brak jej winy w uchybieniu terminowi, jednocześnie z wniesieniem wniosku o przywrócenie terminu strona dopełni czynności, dla której określony był termin (art. 87 w/w ustawy). Należy zauważyć, że kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy, może mieć miejsce tylko wtedy, gdy dopełnienie czynności było niemożliwe z powodu przeszkody nagłej i nie do przezwyciężenia, tj. takiej, której strona nie mogła przezwyciężyć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Istotnym przy tym jest, iż przy ocenie winy strony lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod rozwagę nie tylko czynności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności ale także okoliczności świadczące o podjęciu lub nie przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu. Uprawdopodobnienie braku winy w niezachowaniu terminu dla dokonania czynności należy zawsze do strony, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. W przedmiotowej sprawie stwierdzić należy, iż przedstawiona we wniosku argumentacja, w ocenie sądu, nie może zasługiwać na uwzględnienie. Niezachowanie terminu skarżąca uzasadnia pobytem od dnia 21 grudnia 2007 r. do dnia 18 stycznia 2008 r. na zwolnieniu lekarskim /zwolnienie w aktach sprawy/. Z treści którego wynika, iż według wskazań lekarskich choroba skarżącej, J.M., nie wymagała leżenia. A jak wynika z orzecznictwa sądów administracyjnych nawet choroba wymagająca leżenia nie uzasadnia przywrócenia uchybionego terminu, jeżeli skarżący mógł nadać pismo w ustawowym terminie korzystając z pomocy domowników (postanowienie NSA z dnia 15 grudnia 2004 r., OZ 809/04). Ponadto należy zwrócić uwagę, iż skarga została wniesiona 3 stycznia 2008 r. tj. w czasie kiedy skarżąca przebywała już na zwolnieniu lekarskim. Skoro zatem skarżąca pomimo tego, że przebywała na zwolnieniu lekarskim do 18 stycznia 2008 r., mogła wnieść skargę w dniu 3 stycznia 2008 r., z uchybieniem 30 dniowego terminu do złożenia skargi, to nie było żadnych przeszkód, aby skarga została złożona w terminie, który upływał w dniu 2 stycznia 2008 r. Strona nie powołała we wniosku żadnej innej okoliczności, którą mogłaby uprawdopodobnić brak winy w uchybieniu terminowi. Zdaniem Sądu uchybienie terminu w sprawie niniejszej nie nastąpiło w wyniku zdarzeń nagłych, niemożliwych do przezwyciężenia przeszkód, a było przyczyną niedostatecznej staranności skarżącej w prowadzeniu własnych spraw. Z powyższych względów oraz na podstawie art. 86 ( 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło