III SA/Lu 550/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.K. na czynności komornika sądowego postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 14 października 2005 r. J.K. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. Ze skargi oraz pisma, które skarżąca nadesłała w odpowiedzi na wezwanie zarządzeniem z dnia 20 października 2005 r. do sprecyzowania skargi poprzez wskazanie numeru i daty zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności będącej przedmiotem skargi, i oznaczenie organu, którego działalności lub bezczynności skarga dotyczy, wynika, iż jest to skarga na czynności komornika sądowego przy Sądzie Rejonowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skarga do sądu administracyjnego na czynności komornika sądowego jest w świetle przepisów obowiązującego prawa niedopuszczalna. Zgodnie z art. 175 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej wymiar sprawiedliwości w Rzeczypospolitej Polskiej sprawują Sąd Najwyższy, sądy powszechne, sądy administracyjne oraz sądy wojskowe. Sądy powszechne sprawują wymiar sprawiedliwości we wszystkich sprawach, z wyjątkiem spraw ustawowo zastrzeżonych dla właściwości innych sądów (art. 177 Konstytucji), natomiast sądy administracyjne sprawują, w ustawowo określonym zakresie, kontrolę działalności administracji publicznej (art. 184 Konstytucji). Stosownie do art. 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sprawą sądowoadministracyjną czyli sprawą podlegającą kognicji sądu administracyjnego jest sprawa z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz inna sprawa, do której przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stosuje się z mocy ustaw szczególnych. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi kontrola działalności administracyjnej publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 5) akty prawa miejscowego (...), 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego (...), 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. W rozpatrywanej sprawie zaskarżone zostały czynności komornika sądowego sądu rejonowego. Czynności komornika nie podlegają w świetle powyżej przytoczonych przepisów właściwości sądów administracyjnych. Natomiast podlegają właściwości sądów powszechnych, bowiem w myśl art. 767 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r., nr 43, poz. 296 ze zm.) na czynności komornika przysługuje skarga do sądu rejonowego, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, przy czym do rozpoznania skargi na czynności komornika właściwy jest sąd, przy którym działa komornik. O przysługującym stronie prawie do złożenia skargi na czynność wszczęcia postępowania do Sądu Rejonowego J.K. została pouczona w wystawionym przez komornika sądowego zawiadomieniu o wszczęciu egzekucji z dnia [...] października 2005 r. Mimo prawidłowego pouczenia skarżąca złożyła skargę do sądu administracyjnego, jednakże sprawa ta nie podlega w świetle ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i Kodeksu postępowania cywilnego - kognicji sądu administracyjnego, w związku z czym jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu. Z tych względów działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 oraz § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł jak w sentencji postanowienia.