III SA/Lu 552/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Robert Hałabis po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w B. na decyzję Komendanta Nadbużańskiego Oddziału Straży Granicznej w C. z dnia [...] lipca 2019 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie przez "S." Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w B. skargę na decyzję Komendanta Nadbużańskiego Oddziału Straży Granicznej w C. z dnia [...] lipca 2019 r. (nr [...]) w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym podpisał J. M., nie wykazując swojego uprawnienia do dokonania tej czynności. Dlatego zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 3 października 2019 r. wezwano skarżącą Spółkę do usunięcia braków formalnych skargi – przez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie zarządzeniem z dnia 4 października 2019 r. wezwano skarżącą do uiszczenia w takim terminie wpisu sądowego od skargi, pod rygorem jej odrzucenia (k. 1 i 10 akt sądowych). Pomimo prawidłowego doręczenia skarżącej Spółce powyższego wezwania w dniu 14 października 2019 r. (dowód doręczenia – k. 17 akt sądowych), strona w wyznaczonym terminie nie usunęła braków formalnych skargi i nie wykazała, czy J. M. jako działający przed organem Prezes Zarządu skarżącej Spółki jest w dalszym ciągu uprawniony do jednoosobowej jej reprezentacji. Spółka nie uiściła również w zakreślonym terminie wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z powodu nieusunięcia jej braku formalnego oraz nieuiszczenia wpisu od skargi. Zgodnie z art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm. – dalej jako "p.p.s.a."), osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Przepis art. 29 p.p.s.a. nakłada na przedstawicieli ustawowych lub organy albo osoby, o których mowa w art. 28, obowiązek wykazania swojego umocowania dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Tym samym obowiązek udokumentowania umocowania traktowany jest jako formalny wymóg skutecznego wniesienia skargi złożonej w imieniu osoby prawnej oraz jednostki organizacyjnej mającej zdolność sądową, bowiem według art. 46 § 1 p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać m.in. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Przepis ten stosuje się do skargi na podstawie art. 57 § 1 p.p.s.a., według którego, skarga powinna czynić zadość m.in. wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie natomiast z przepisem art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Przepisy te mają charakter bezwzględnie obowiązujący. Mając to na uwadze, skoro skutecznie wezwano skarżącą Spółkę do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania spółki – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, a termin ten upłynął bezskutecznie z dniem 21 października 2019 r., gdyż strona nie wykonała tego wezwania, to skarga podlega już z tego tylko względu odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a. Skarżąca jako profesjonalny przedsiębiorca w obrocie gospodarczym winna być traktowana w prowadzonych przez nią postępowaniach sądowych również jako profesjonalista. Dlatego też wykazanie należytego umocowania osoby podpisującej skargę skierowaną do sądu administracyjnego winno być dla strony okolicznością oczywistą i jej znaną. Brak zaś reakcji strony na skierowane do niej wezwanie w tym zakresie stanowi uchybienie proceduralne o charakterze bezwzględnym. Dodatkowo według art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Stosowanie zaś do art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Ponieważ wezwaniem z dnia 4 października 2019 r. strona została zobowiązana także do uiszczenia wpisu od skargi, a obowiązku tego nie spełniła, to skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. także i z tego względu, że strona nie usunęła również braków fiskalnych skargi. Mając powyższe rozważania na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie obowiązany był skargę odrzucić, o czym orzekł w postanowieniu.