III SA/Lu 554/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. K. na Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 3 listopada 2009 r., skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, B. K. podniósł bliżej niesprecyzowane zarzuty dotyczące załatwienia jego sprawy przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych. Treść pisma nie pozwalała na ustalenie charakteru pisma i czynności lub aktu organu, którego ma dotyczyć. Jedynie w końcowej części pisma skarżący zawarł niejasną adnotację: "dot. decyzji odmownej 27 [...] 2009 r.". Zarządzeniem z dnia 10 grudnia 2009 r. B. K. został wezwany do usunięcia braków formalnych pisma z 3 listopada 2009 r., w terminie 7 dniu od doręczenia, poprzez wskazanie, czy pismo stanowi skargę do sądu, a jeżeli tak, to jakiego aktu (decyzji administracyjnej, czynności, ze wskazaniem daty i numeru, a także organu, który akt wydał) skarga dotyczy, względnie, jeżeli skarga dotyczy bezczynności organu – wskazanie niepodjęcie jakiego aktu lub czynności skarżący zarzuca i jakiemu organowi. W odpowiedzi na wezwanie B. K. w dalszym ciągu nie wskazał konkretnego aktu, który miał być przedmiotem skargi. Z treści wywodów wynikało jedynie, że jego celem jest zaskarżenie niesprecyzowanej bliżej decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w sprawie świadczeń emerytalnych. W związku z powyższym skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez wskazanie jakiego konkretnie organu skarga dotyczy, co jest przedmiotem skargi (akt, czynność, bezczynność organu), a w przypadku gdy skarga dotyczy decyzji administracyjnej – wskazanie organu, który ją wydał, daty oraz numeru w terminie siedmiu dni od otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi B. K. nadesłał pismo, w którego treści podniósł niesprecyzowane zarzuty wobec działań ZUS związanych z ustalaniem jego uprawnień, nie wskazując jednak żadnego konkretnego aktu lub czynności, których mają dotyczyć. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej jako: p.p.s.a.) skarga do sądu administracyjnego powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; 2) oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy; 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Odnosząc treść powyższego przepisu do sytuacji zaistniałej w niniejszej sprawie należy stwierdzić, że skarga wniesiona przez B. K. powyższym wymogom nie odpowiadała. Przede wszystkim skarżący nie wskazał żadnego konkretnego aktu, który ma być przedmiotem skargi. W treści swojego pisma z 3 listopada 2009 r. podniósł zarzuty dotyczące kwestii ustalenia wynagrodzenia w okresie od 18 sierpnia 1981 r. do 19 maja 1982 r. Jedynie w końcowej części pisma zawarł niejasną adnotację: "dot. decyzji odmownej 27 X 2009 r." Treść skargi powinna być sformułowana w sposób jednoznaczny, wyrażający jasno wolę skarżącego. Spełnienie tych wymogów, sprowadzające się do podania decyzji, jej daty i numeru oraz organu, który ją wydał, nie wymaga żadnej wiedzy prawniczej i nie powinno sprawiać trudności skarżącemu. Dokładne określenie przedmiotu skargi jest warunkiem niezbędnym dokonania kontroli legalności działania organu administracji publicznej. Sąd Administracyjny rozpatruje skargi na konkretne przejawy działalności organów administracji i nie może zajmować się abstrakcyjną kontrolą postępowania organu w bliżej niesprecyzowanej sprawie skarżącego. Zgodnie z art. 49 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku skargi sankcją za niedopełnienie tego obowiązku nie jest pozostawienie bez rozpoznania, lecz odrzucenie skargi, których braków formalnych nie uzupełniono w terminie (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Mimo wezwań ze strony sądu, jasno wskazujących o jakie braki formalne chodzi oraz rygor niedopełnienia obowiązku usunięcia, skarżący nie usunął wytkniętych braków i nie wyjaśnił, jaka konkretnie decyzja jest przedmiotem jego skargi. Skarga nie mająca jasno sprecyzowanego przedmiotu nie nadaje się do merytorycznego rozpoznania. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 57 § 1 oraz art. 49 p.p.s.a. skarga podlegała odrzuceniu. Na marginesie tych uwag należy dodatkowo podnieść, że treść pism skarżącego oraz odpowiedzi organu na skargę sugeruje, iż przedmiotem skargi jest bliżej nieokreślona decyzja wydana przez organy ZUS w sprawie świadczeń emerytalnych. Należy w tym miejscu wskazać, że chociaż z mocy art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a. sąd administracyjny orzeka w sprawach skarg na decyzje administracyjne, to jednak kontrola ta nie obejmuje takich decyzji, co do których ustawodawca wskazał inny tryb zaskarżenia. Takimi decyzjami są właśnie decyzje wydawane przez organy ZUS w sprawach świadczeń emerytalnych i rentowych. W świetle art. 83 ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2009 r., Nr 205, poz. 1585, z późn. zm.) od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w sprawach ustalania i wymiaru świadczeń z ubezpieczeń społecznych przysługuje odwołanie do sądu powszechnego, rozpatrywane w trybie przepisów Kodeksu postępowania cywilnego. Wobec tego, wyłączona jest w tych sprawach właściwość sądu administracyjnego. Z powyższych względów sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.