III SA/Lu 554/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Robert Hałabis po rozpoznaniu w dniu 12 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. B. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2016 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym – w zakresie wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2016 r. w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym, skarżący zgłosił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Podniósł, że zapłata kary w wysokości 5000 zł jest dla niego znacznym obciążeniem, gdyż nie posiada takowych wolnych środków. Nie jest zatrudniony na umowę o pracę i nie świadczy usług na podstawie umów cywilnoprawnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm., dalej jako "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednocześnie w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności. Możliwość wstrzymania wykonania dotyczy także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 in fine p.p.s.a.). Katalog przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty, zaś obowiązek ich uprawdopodobnienia spoczywa na wnioskodawcy. Sąd ocenia jedynie, czy w istocie wskazana przez stronę szkoda ma znaczny rozmiar lub istnieje niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu skarżący winien tak określić ewentualną szkodę lub w taki sposób wskazać skutki, które nastąpiłyby w związku z wykonaniem aktu, by Sąd mógł stwierdzić w oparciu o konkretne dane, że wielkość szkody jest znaczna, a skutki trudne do odwrócenia. Obowiązkiem zatem strony, która wnosi o udzielenie jej ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest wykazanie (przedstawienie twierdzeń i dowodów), które uprawdopodobnią zasadność zgłoszonego wniosku. Mając to na uwadze należało stwierdzić, że skarżący nie wykazał, aby w sprawie zaistniały okoliczności przemawiające za udzieleniem mu ochrony tymczasowej, bowiem nie uprawdopodobnił jaką szkodę lub jakie konkretnie trudne do odwrócenia skutki może spowodować wykonanie zaskarżonej decyzji. Samo zgłoszenie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie jest wystarczające dla pozytywnego jego rozpatrzenia, tym bardziej, że Sąd nie dopatrzył się argumentów przemawiających za uwzględnieniem wniosku w oparciu o materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy. Brak wykazania przez skarżącego należycie uprawdopodobnionych okoliczności przemawiających za spełnieniem określonych w ustawie przesłanek stanowiących podstawę wstrzymania wykonania przez Sąd zaskarżonej decyzji – uniemożliwia zaś uwzględnienie wniosku. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie – na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. – odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, o czym orzekł w postanowieniu.