III SA/Lu 560/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak po rozpoznaniu w dniu 23 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Korporacji K. sp. z o.o. z siedzibą w Ś. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2015 r., znak: [...], w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na wykonywanie przewozów w krajowym transporcie drogowym w zakresie wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi oraz do uiszczenia wpisu od skargi postanawia: przywrócić termin do terminu do usunięcia braków formalnych skargi oraz do uiszczenia wpisu od skargi. Korporacja K. sp. z o.o. z siedzibą w Ś. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2015 r., znak: [...], w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na wykonywanie przewozów w krajowym transporcie drogowym. Zarządzeniem z dnia 7 maja 2015 r. Spółka została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi, zaś zarządzeniem z 8 maja 2015 r. – do usunięcia braków formalnych skargi poprzez wyjaśnienie, jaka osoba podpisała skargę. Wezwanie wysłano na adres Spółki, ale pomimo dwukrotnego awizowania (13 i 21 maja 2015 r.) przesyłka nie została odebrana i zwrócono ją do sądu. W dniu 23 czerwca 2015 r. Spółka wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia wpisu od skargi oraz do usunięcia braków formalnych skargi. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że Spółka nie otrzymywała żadnej korespondencji związanej ze sprawą. W dniu 16 czerwca 2015 r. przedstawiciel Spółki udał się do sądu celem zapoznania z aktami sprawy. Zauważył wówczas nieodebraną korespondencję. Przedstawiciel Spółki udał się do placówki pocztowej celem wyjaśnienia sprawy. Skarżąca podniosła, ze nie otrzymała ani awiza, ani usługi sms, który miałby potwierdzić na numer podany przez nią o nadejściu korespondencji na adres Spółki. Skarżąca złożyła na poczcie pismo z żądaniem wyjaśnienia przyczyn powstałej sytuacji. W ocenie Spółki w zaistniałej sytuacji nie można przypisać jej winy w uchybieniu terminu, gdyż w sposób obiektywny nie mogła odebrać pism kierowanych przez sąd na jej adres. Jednocześnie Spółka wyjaśniła, że skargę podpisał prezes jej zarządu, ponadto dołączyła do wniosku dowód uiszczenia wpisu na konto sądu. Na wezwanie sądu skarżąca przedstawiła odpowiedź Poczty Polskiej S.A. na złożoną przez nią skargę w sprawie przesyłki zawierającej wezwanie. W piśmie poinformowano, że w wyniku awarii systemu komputerowego brak było danych o informowaniu drogą elektroniczną o nadejściu przesyłek poleconych dla Spółki. W związku z powyższym system nie wygenerował SMS o awizowaniu wskazanej przesyłki. Zawiadomienia (awiza) w wersji tradycyjnej (papierowej) pod wskazanym adresem zostały pozostawione w drzwiach wejściowych (brak pocztowej skrzynki oddawczej). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: W świetle art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.; dalej jako: p.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). W badanej sprawie niewątpliwie doszło do uchybienia terminu do uiszczenia wpisu od skargi i do usunięcia jej braków formalnych. Wezwanie w tym przedmiocie nie zostało odebrane przez Spółkę, pomimo dwukrotnego awizowania przesyłki pocztowej. W związku z tym skutek doręczenia nastąpił z dniem 27 maja 2015 r. (art. 73 § 1 i 4 p.p.s.a.). Termin do uiszczenia wpisu i usunięcia braków upłynął bezskutecznie w dniu 3 czerwca 2015 r. Oceniając po kolei przedstawione przesłanki przywrócenia terminu, sąd uznał, że skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu w wymaganym, 7-dniowym terminie. W aktach sądowych znajduje się adnotacja, że udostępniono je do wglądu przedstawicielowi Spółki w dniu 16 czerwca 2015 r. Tego dnia skarżąca dowiedziała się o kierowanych do niej wezwaniach. Składając wniosek w dniu 23 czerwca 2015 r. skarżąca zachowała termin z art. 87 § 1 p.p.s.a. Skarżąca spełniła również warunki wskazane w art. 87 § 4 p.p.s.a. – jednocześnie ze złożeniem wniosku usunęła braki formalne skargi, wskazując osobę, która ją podpisała, a także uiściła wpis od skargi. Analizując główną, merytoryczną przesłankę przywrócenia terminu – brak winy skarżącej, sąd uznał, że również i ta przesłanka została spełniona. Należy zwrócić uwagę, że przepis wskazuje na obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, a nie na ich udowodnienia. Wystarczy zatem wykazanie wysokiego stopnia prawdopodobieństwa. Ponadto trzeba tez pamiętać, że choć instytucja przywrócenia terminu jest wyjątkiem od zasady przestrzegania terminów, nadmierny formalizm w jej stosowaniu byłby sprzeczny z konstytucyjnymi gwarancjami zapewnienia realnego dostępu do sądu. Biorąc pod uwagę argumentację skarżącej popartą pismem operatora pocztowego, sąd uznał że uchybienie terminu nastąpiło bez winy spółki. Twierdzenia Spółki o tym, że nie wiedziała o awizowanej przesyłce są wiarygodne. Pismo operatora potwierdza fakt awarii systemu informowania o przesyłkach poprzez SMS. Z pisma tego wynika również, że awiza pozostawiane były w drzwiach wejściowych siedziby spółki, z powodu braku pocztowej skrzynki oddawczej. W tej sytuacji całkiem wiarygodne jest twierdzenie, że awiza mógłby zaginąć bez wiedzy adresata. W tej sytuacji sąd uznał, że skarżąca wykazała brak winy w uchybieniu terminu do uiszczeniu wpisu oraz do usunięcia braków formalnych skargi, co przemawia za jego przywróceniem. Mając powyższe na uwadze sąd, działając na podstawie art. 86 i 87 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.