III SA/Lu 560/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Grymuza (sprawozdawca), Sędziowie: WSA Jerzy Drwal, WSA Robert Hałabis, Protokolant Asystent sędziego Radosław Kot, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 8 lutego 2018 r. sprawy ze skargi M. G. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie płatności ekologicznej (PROW 2014-2020) na rok 2016 oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] sierpnia 2017 r., nr [...] Dyrektor L. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej jako "organ"), po rozpatrzeniu odwołania M. G., utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w L. z dnia [...] czerwca 2017 r., nr [...] o odmowie przyznania płatności ekologicznej na rok 2016. W dniu [...] czerwca 2015 r. do Biura Powiatowego ARiMR w L. wpłynął wniosek M. G. (dalej jako "wnioskodawca" lub "skarżąca") o przyznanie płatności ekologicznej na rok 2015, w którym skarżąca ubiegała się o przyznanie płatności do wariantu 3.1 Uprawy zielarskie w okresie konwersji. Organ ustalił, że na rok 2015 skarżąca zadeklarowała do płatności ekologicznej działki rolne A1, A2, A3, A4, A5 i A6 położne na działce ewidencyjnej Nr 27/5, o łącznej powierzchni zgłoszonej do płatności 13,90 ha. Decyzją z dnia [...] maja 2016 r., nr [...] Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w L. (dalej jako "organ I instancji") przyznał skarżącej płatność ekologiczną (PROW 2014-2020) do wariantu 3.1 Uprawy zielarskie w okresie konwersji w wysokości 19 517,50 zł oraz określił obszar gruntów objęty zobowiązaniem ekologicznym - 13,90 ha. W dniu [...] czerwca 2016 r. do Biura Powiatowego ARiMR wpłynął wniosek skarżącej o przyznanie płatności ekologicznej na rok 2016, w którym skarżąca ubiegała się o przyznanie płatności do wariantu 9.1 Uprawy zielarskie po okresie konwersji oraz o przyznanie kosztów transakcyjnych. We wniosku o przyznanie płatności ekologicznej w ramach wariantu 9.1 Uprawy zielarskie po okresie konwersji strona ubiegała się o przyznanie płatności do: 1. działki rolnej A1 RE rumianek o pow. 8,87 ha 2. działki rolnej A2 RE babka o pow. 1,00 ha 3. działki rolnej A3 RE rumianek o pow. 1,93 ha 4. działki rolnej A5 RE babka o pow. 1,07 ha 5. działki rolnej A6 RE rumianek o pow. 4,03 ha oraz o przyznanie kosztów transakcyjnych. Organ ustalił, że skarżąca zadeklarowała do płatności ekologicznej działki rolne A1, A2, A3, A4, A5 i A6 położne na działce ewidencyjnej Nr 27/5, o łącznej powierzchni zgłoszonej do płatności 16,90 ha. Decyzją z dnia [...] czerwca 2017 r. organ I instancji odmówił skarżącej przyznania płatności ekologicznej na rok 2016 wariant 9.1 Uprawy zielarskie po okresie konwersji, odmówił przyznania kwoty przeznaczonej na refundację kosztów transakcyjnych na rok 2016 i ustalił obszar gruntów objęty zobowiązaniem ekologicznym wariant 9.1 Uprawy zielarskie po okresie konwersji – powierzchnia 13,9 ha. Skarżąca złożyła odwołanie od powyższej decyzji. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2017 r. Dyrektor L. Oddziału Regionalnego ARiMR (dalej jako "organ II instancji" lub "organ odwoławczy") utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że powierzchnia deklarowana kwalifikowana we wniosku o przyznanie płatności ekologicznej w ramach wariantu 9.1 Uprawy zielarskie po okresie konwersji wynosiła 16,90 ha. Powierzchnia stwierdzona w ramach wariantu 9.1 Uprawy zielarskie po okresie konwersji wynosi zaś 13,90 ha. Odnosząc się do sprawy organ odwoławczy stwierdził, że w trakcie kontroli administracyjnej w przypadku działki rolnej A1 z pierwotnie zadeklarowanej powierzchni wynoszącej 8,87 ha wykluczono z płatności powierzchnię równą 3,00 ha. Wyliczona procentowa różnica między powierzchnią działek rolnych zadeklarowanych kwalifikowanych w ramach wariantu 9.1 Uprawy zielarskie po okresie konwersji a powierzchnią stwierdzoną w czasie kontroli administracyjnej wynosiła 21,58%. Zgodnie z art. 19 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz do kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz. Urz. UE L z dnia 20 czerwca 2014 r. Nr 181, str. 48 ze zm., dalej jako "rozporządzenie delegowane nr 640/2014"), w przypadku, gdy powierzchnia zadeklarowana (kwalifikowana) we wniosku jest większa niż powierzchnia stwierdzona, a różnica ta przekracza 20% powierzchni stwierdzonej nie przyznaje się żadnej pomocy czy wsparcia. Z tych przyczyn skarżącej odmówiono przyznanie płatności ekologicznej w ramach wariantu 9.1 Uprawy zielarskie po okresie konwersji. Skarżącej odmówiono również przyznania kosztów transakcyjnych, na podstawie § 16 rozporządzenie ekologicznego. Odnosząc się do zarzutów odwołania, organ odwoławczy stwierdził, że we wniosku ekologicznym skarżąca ubiegała się o przyznanie płatności ekologicznej do wariantu 9.1 Uprawy zielarskie po okresie konwersji do powierzchni 16,90 ha. W trakcie prowadzonego postępowania administracyjnego stwierdzono, że zgodnie z decyzją z dnia [...] maja 2016 r. beneficjent podjął zobowiązanie w ramach wariantu 3.1 Uprawy zielarskie w okresie konwersji na powierzchnię równą 13,90 ha. Zgodnie z § 6 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Rolnictwo ekologiczne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2015 r., poz. 370 ze zm., dalej jako "rozporządzenie ekologiczne"), zobowiązanie ekologiczne obejmuje użytki rolne, zadeklarowane we wniosku o przyznanie pierwszej płatności ekologicznej w ramach danego pakietu lub danego wariantu, objęte obszarem zatwierdzonym w rozumieniu art. 2 ust. 1 akapit drugi pkt 23 lit. b rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014, a w przypadku, o którym mowa w art. 18 ust. 6 akapit drugi rozporządzenia delegowanego nr 640/2014 - użytki rolne zadeklarowane we wniosku o przyznanie pierwszej płatności ekologicznej w ramach danego pakietu lub danego wariantu, objęte obszarem zatwierdzonym w rozumieniu art. 2 ust. 1 akapit drugi pkt 23 lit. b rozporządzenia nr 640/2014. A zatem zobowiązanie podjęte w dniu 15 marca 2015 r. w ramach wariantu 3.1 Uprawy zielarskie w okresie konwersji na powierzchnię równą 13,90 ha jest objęte zobowiązaniem, o którym mowa w § 4 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia ekologicznego. W ramach tak podjętego zobowiązania w 2015, zgodnie § 7 rozporządzenia ekologicznego wielkość obszaru objętego tym zobowiązaniem ekologicznym oraz miejsce realizacji tego zobowiązania nie podlegają zmianie w trakcie jego realizacji. W ramach realizowanego przez skarżącą zobowiązania ekologicznego, mogą być dokonywane zmiany uprawianych roślin, miejsca ich uprawy lub zmiany wariantów lub pakietów objętych tym zobowiązaniem, pod warunkiem że mimo dokonania tych zmian są spełnione warunki przyznania płatności ekologicznej z tytułu realizacji tego zobowiązania, a zmiany te nie powodują zmiany wielkości obszaru objętego tym zobowiązaniem lub zmiany miejsca realizacji tego zobowiązania. Złożona przez skarżącą Informacja o realizowanym zobowiązaniu ekologicznym w ramach PRO W 2014-2020 wraz z wnioskiem o przyznanie płatności ekologicznej na 2015 rok może zostać złożona wyłącznie w sytuacji kiedy rolnik nie zamierza ubiegać się w danym roku o przyznanie kolejnej płatności ekologicznej do gruntów, które już zostały objęte zobowiązaniem ekologicznym. Z tej też przyczyny dokument ten został potraktowany jako dokument nadmiarowy i nie wzywano strony do składania wyjaśnień w tej sprawie. Podsumowując, organ odwoławczy stwierdził, że skarżąca dokonała nieuprawnionego zwiększenia powierzchni podjętego zobowiązania ekologicznego w 2016, które zostało podjęte zgodnie z § 4 ust. 2 pkt 1 - w ramach pakietu wymienionego w ust. 1 pkt 1-3, 5, 7-9 lub 11 lub wariantu wymienionego w ust. 1 pkt 4 lit. b lub pkt 10 lit. b. Konsekwencją niezgodnego z § 7 rozporządzenia ekologicznego w związku z art. 19 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia delegowanego nr 640/2014 zmiany zobowiązania ekologicznego w trakcie jego realizacji była odmowa płatności ekologicznej w danym roku. M. G. zaskarżyła decyzję Dyrektora L. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. Zarzuciła naruszenie: 1. naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: art. art. 7, 8, 9, 77§1 i 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017poz. 1257ze zm., dalej jako "k.p.a.") oraz art. 50 § 1 k.p.a. w zw. z art. 140 k.p.a. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i w konsekwencji ustalenie, że skarżąca podjęła i kontynuuje zobowiązanie ekologiczne w ramach PROW 2014-2020 na powierzchni 13,9 ha, podczas gdy skarżąca podjęła i kontynuuje zobowiązanie ekologiczne w ramach PROW 2014- 2020 na powierzchni 16,9 ha, co potwierdzają zarówno zaświadczenia Jednostki Certyfikującej o produkcji metodami ekologicznymi, a także treść wniosków jakie zostały złożone przez skarżącą za 2015 r. i za 2016 r., w których taką powierzchnię zadeklarowała, a jednocześnie jeżeli organ nie miał w tym zakresie żadnych wątpliwości, skoro nie skierował do skarżącej wezwania do złożenia stosownych wyjaśnień; 2. naruszenie prawa materialnego, tj. § 6, § 7 i § 9 rozporządzenia ekologicznego poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że skarżąca zmieniła powierzchnię zobowiązania ekologicznego w ramach PROW 2014-2020 w 2016 r., podczas gdy o zakresie podjętego i kontynuowanego zobowiązania ekologicznego w ramach PROW 2014-2020 w przypadku skarżącej decydowała powierzchnia zadeklarowana przez nią we wniosku na 2016 r., (tożsama z powierzchnią zadeklarowaną we wniosku na 2015 r.), a nie powierzchnia, do której faktycznie otrzymała płatność. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji z całości oraz zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi skarżąca zarzuciła organowi błędne przyjęcie, że zobowiązała się prowadzić rolnictwo ekologiczne na powierzchni 13,9 ha. Skarżąca podniosła, że we wniosku z 2016 r., jak i we wniosku z 2015 r., zobowiązanie rolnictwa ekologicznego zadeklarowane było na powierzchni 16,9 ha. Również dokumenty uzyskane od jednostki certyfikującej zdaniem skarżącej potwierdzają, że produkcja metodami ekologicznymi prowadzona jest na całym obszarze należącym do skarżącej, tj. powierzchni 17,69 ha. Organ nie wyjaśnił tych wątpliwości dotyczących wniosku. Skarżąca podkreśliła, że we wnioskach na 2015 i 2016 r. deklarowała taką samą powierzchnię podjętego zobowiązania ekologicznego. Jedynie w 2015 r. zrezygnowała z części płatności do tego obszaru z uwagi na brak hodowli zwierząt. W odpowiedzi na skargę Dyrektor L. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga nie jest uzasadniona. Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz.U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.) sąd kontroluje zaskarżone akty pod względem ich zgodności z prawem, przy czym nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, lecz granicami danej sprawy - art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. - dalej jako: "p.p.s.a."). Sąd ma obowiązek dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu, biorąc pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, nawet jeżeli nie zostały podniesione w skardze. Sąd bada legalność zaskarżonej decyzji, jej zgodność z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Uchylenie decyzji następuje w szczególności w przypadku, gdy zaskarżony akt narusza przepisy prawa materialnego lub przepisy postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 3 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Skarga w niniejszej sprawie nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja została wydana bez naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Rozstrzygając w sprawie organy nie naruszyły także przepisów prawa materialnego w takim stopniu, który miałby wpływ na wynik sprawy. Już w tym miejscu należy podkreślić, że ustalenia faktyczne poczynione przez organy administracji znajdują potwierdzenie w niewadliwie zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym, wobec czego materiał ten należało uznać za wystarczający do podjęcia prawidłowej i zgodnej z prawem decyzji w przedmiocie płatności ekologicznej. Organy administracji dokonały także właściwej wykładni przepisów prawa materialnego, jak też prawidłowo zastosowały normy prawne do ustalonego w sprawie stanu faktycznego. Materialnoprawne przesłanki przyznania płatności ekologicznej uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia z dnia 13 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Rolnictwo ekologiczne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U z 2015 r., poz. 370 ze zm. - dalej jako: "rozporządzenie ekologiczne"). Do postępowań w sprawach dotyczących płatności ekologicznej przepisy kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się tylko wtedy, gdy inaczej nie stanowią przepisy ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 562 ze zm. - dalej jako "ustawa PROW"). Zgodnie z ustawą na organy nałożono jedynie obowiązek rozpatrzenia całego materiału dowodowego w sposób wyczerpujący (art. 27 ust. 1 pkt 2 ustawy PROW). Natomiast to strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne (art. 27 ust. 2 ustawy PROW). Na organie nie ciąży obowiązek podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, co oznacza, że organ nie jest obowiązany do aktywnego poszukiwania dowodów na poparcie żądania i twierdzeń wnioskodawcy. Ciężar dowodu co do faktów, z których strona wywodzi skutki prawne, spoczywa na stronie. Obowiązkiem organów w sprawie pozostawało zatem rozpatrzenie całego materiału dowodowego w sposób wyczerpujący, z czego organ się wywiązał. Przez rozpatrzenie całego materiału dowodowego należy rozumieć uwzględnienie wszystkich dowodów przeprowadzonych w postępowaniu, jak i uwzględnienie wszystkich okoliczności towarzyszących przeprowadzeniu poszczególnych dowodów, a mających znaczenie dla oceny ich mocy i wiarygodności. Ocena dowodów powinna być oparta na wszechstronnej analizie całokształtu materiału dowodowego (art. 80 k.p.a.). W rozpoznawanej sprawie organy administracji nie naruszyły wskazanych reguł postępowania. Organy rozważyły i poddały ocenie, zebrany w sprawie materiał dowodowy zgodnie z regułami wynikającymi z przepisów art. 27 ust. 1 pkt 2 ustawy PROW oraz art. 80 k.p.a. Ustaliły dokładnie stan faktyczny i wyjaśniły wszystkie istotne okoliczności niezbędne do rozstrzygnięcia sprawy, mając na względzie treść mających zastosowanie w sprawie przepisów prawa. Z treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że organ wziął pod uwagę wszystkie okoliczności, oświadczenia i dokumenty świadczące o sytuacji prawnej i faktycznej skarżącej. Ustalenia organu w tym zakresie nie budzą zastrzeżeń. Ustalenia dokonane przez organ wynikają z przeprowadzonych w sprawie i wskazanych w uzasadnieniu decyzji dowodów. Bezsporne jest, że złożony przez skarżącą wniosek o przyznanie płatności w ramach działania "Rolnictwo ekologiczne" na rok 2016 nie był pierwszym wniosek jaki skarżąca złożyła. Skarżąca wniosek o płatność ekologiczną złożyła już w 2015 r., w związku z czym decyzją z dnia [...] maja 2016 r. przyznano wnioskodawczyni płatność ekologiczną na rok 2015. Podstawą tego rozstrzygnięcia był wniosek skarżącej o przyznanie płatności ekologicznej na ten rok do gruntów o pow. 13,9 ha (zakwalifikowano do płatności 13,9 ha) w ramach wariantu 3.1 Uprawy zielarskie w okresie konwersji. We wniosku tym skarżąca ubiegała się o przyznanie płatności w ramach wariantu 3.1 Uprawy zielarskie w okresie konwersji do działek rolnych: A1 RE – babka lancetowata – 0,50 ha, A2 RE – kozłek lekarski – 3 ha, A3 RE – babka lancetowata – 3 ha, A4 RE – tymianek właściwy – 1 ha, A5 RE – rumianek pospolity – 2,37 ha, A6 RE – rumianek pospolity – 4,03 ha. Wraz wnioskiem o przyznanie płatności na rok 2015 skarżąca złożyła Informację o realizowanym zobowiązaniu ekologicznym PROW 2014-2020, w której wskazała powierzchnię 17,69 ha, z wyłączeniem w 2015 z płatności ekologicznej powierzchni 3,79 ha z uprawą traw na GO. We wniosku o przyznanie płatności na rok 2016 skarżąca ubiegała się o przyznanie płatności w ramach wariantu 9.1 Uprawy zielarskie po okresie konwersji do działek o łącznej powierzchni 16,9 ha: A1 RE rumianek - 8,87 ha, A2 RE babka - 1,00 ha, A3 RE rumianek - 1,93 ha, A5 RE babka - 1,07 ha, A6 RE rumianek - 4,03 ha. Organ, jak przy płatności za rok 2015, uznał za powierzchnię kwalifikowalną do płatności obszar 13,90 ha. Z płatności wykluczono powierzchnię 3 ha. Procentowa różnica między powierzchnią działek rolnych zadeklarowanych kwalifikowanych w ramach wariantu 9.1 Uprawy zielarskie po okresie konwersji a powierzchnią stwierdzoną w czasie kontroli administracyjnej wynosiła 21,58%. Zgodnie z art. 19 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia delegowanego nr 640/2014, w przypadku, gdy powierzchnia zadeklarowana (kwalifikowana) we wniosku jest większa niż powierzchnia stwierdzona, a różnica ta przekracza 20% powierzchni stwierdzonej nie przyznaje się żadnej pomocy czy wsparcia. Sporna w sprawie jest powierzchnia gruntów, na której skarżąca kontynuowała zobowiązanie rolnictwa ekologicznego rozpoczęte w 2015 r. Organ przyjął, że zobowiązanie ekologiczne było podjęte na powierzchni 13,90 ha. Zdaniem skarżącej powierzchnia gruntów w ramach podjętego zobowiązania ekologicznego wynosiła 16,90 ha. Przechodząc od oceny prawidłowości wydanego rozstrzygnięcia w pierwszej kolejności podnieść należy, że w § 2 i § 6 rozporządzenia ekologicznego, określono komu, przy spełnieniu określonych warunków, może być przyznana płatność ekologiczna oraz jakie użytki rolne obejmuje płatność. Nie jest kwestionowane, że skarżąca co do zasady spełniła warunki określone w § 2 rozporządzenia ekologicznego. Z przywołanego przepisu wynika, że płatność ekologiczną przyznaje się rolnikowi, o którym mowa w art. 29 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 487 ze. zm.), jeżeli: 1) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, zwany dalej "numerem identyfikacyjnym"; 2) łączna powierzchnia posiadanych przez niego użytków rolnych w rozumieniu art. 2 ust. 1 akapit drugi lit. f rozporządzenia nr 1305/2013, zwanych dalej "użytkami rolnymi", wynosi co najmniej 1 ha; 3) realizuje 5-letnie zobowiązanie ekologiczne, o którym mowa w art. 29 ust. 2 rozporządzenia nr 1305/2013, w ramach określonego pakietu albo jego wariantu, zwane dalej "zobowiązaniem ekologicznym"; 4) spełnia warunki przyznania płatności ekologicznej w ramach określonych pakietów lub ich wariantów określone w rozporządzeniu. Skarżąca w 2015 r. podjęła zobowiązanie w ramach wariantu 3.1 Uprawy zielarskie w okresie konwersji na powierzchni 13,9 ha. W świetle § 4 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 rozporządzenia ekologicznego, zobowiązanie podjęte w ramach wyżej wymienionego wariantu jest zobowiązaniem ekologicznym. W myśl zaś § 6 ust. 1 rozporządzenia ekologicznego, zobowiązanie ekologiczne obejmuje użytki rolne, zadeklarowane we wniosku o przyznanie pierwszej płatności ekologicznej w ramach danego pakietu lub danego wariantu, objęte obszarem zatwierdzonym w rozumieniu art. 2 ust. 1 akapit drugi pkt 23 lit. b rozporządzenia delegowanego nr 640/2014, a w przypadku, o którym mowa w art. 18 ust. 6 akapit drugi rozporządzenia delegowanego nr 640/2014 - użytki rolne zadeklarowane we wniosku o przyznanie pierwszej płatności ekologicznej w ramach danego pakietu lub danego wariantu, objęte obszarem zatwierdzonym w rozumieniu art. 2 ust. 1 akapit drugi pkt 23 lit. b rozporządzenia delegowanego nr 640/2014. Stosownie do § 6 ust. 2 rozporządzenia ekologicznego, rolnik realizuje zobowiązanie ekologiczne od dnia 15 marca roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie pierwszej płatności ekologicznej. Z § 7 ust. 1 rozporządzenia ekologicznego wynika, że wielkość obszaru objętego zobowiązaniem ekologicznym oraz miejsce realizacji tego zobowiązania nie podlegają zmianie w trakcie jego realizacji. W ramach realizacji zobowiązania ekologicznego, o którym mowa w § 4 ust. 2 pkt 1, rolnik może dokonywać zmiany uprawianych roślin, miejsca ich uprawy lub zmiany wariantów lub pakietów objętych tym zobowiązaniem, pod warunkiem że mimo dokonania tych zmian są spełnione warunki przyznania płatności ekologicznej z tytułu realizacji tego zobowiązania, a zmiany te nie powodują zmiany wielkości obszaru objętego tym zobowiązaniem lub zmiany miejsca realizacji tego zobowiązania (§ 7 ust. 2 rozporządzenia ekologicznego). O tym jakie użytki rolne obejmuje zobowiązanie ekologiczne rozstrzyga zatem treść przywoływanego już wyżej § 6 ust. 1 rozporządzenia ekologicznego. Z powyższego przepisu wynika, że zobowiązanie ekologiczne obejmuje użytki rolne: 1) zadeklarowane we wniosku o przyznanie pierwszej płatności ekologicznej w ramach danego pakietu lub danego wariantu; 2) spełniające warunki przyznania płatności ekologicznej; 3) objęte obszarem zatwierdzonym w rozumieniu art. 2 ust. 1 akapit drugi pkt 23 lit. b rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz do kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności, również w przypadku, o którym mowa w art. 18 ust. 6 akapit drugi rozporządzenia nr 640/2014. Przesłanki te muszą zostać spełnione łącznie. W sprawie nie powinno budzić wątpliwości, że co do powierzchni przekraczającej obszar 13,90 ha wnioskodawczyni w 2015 r. nie dochowała wymogu określonego § 6 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia ekologicznego. Sama wnioskodawczyni w toku trwającego postępowania administracyjnego wskazywała, że co do powierzchni 3,79 ha, na których występuje mieszanka traw, obszaru tego nie mogła zgłaszać do płatności ekologicznej z tego powodu, że nie posiada produkcji zwierzęcej w gospodarstwie (k.14, 46, 117 akt administracyjnych). Powyższy obszar nie mógł zatem zostać objęty zobowiązaniem ekologicznym już z tego powodu, że niespełnione zostały w tej części warunki przyznania płatności ekologicznej, a więc przesłanka wymieniona § 6 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia ekologicznego. Przede wszystkim jednak zaskarżoną decyzję należy uznać za prawidłową z tego podstawowego względu, że skarżąca w złożonym w 2015 r. wniosku o przyznanie pierwszej płatności ekologicznej w ramach danego pakietu lub wariantu zadeklarowała jedynie użytki rolne o powierzchni 13,90 ha i jedynie te użytki objęte zostały zobowiązaniem ekologicznym i wyznaczyły wielkości obszaru objętego tym zobowiązaniem. Jak wskazywano już wyżej z przepisu § 6 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia ekologicznego wynika, że zobowiązanie ekologiczne obejmuje użytki rolne, zadeklarowane we wniosku o przyznanie pierwszej płatności ekologicznej w ramach danego pakietu lub danego wariantu. Treść powyższego przepisu jest jasna i jednoznaczna. Wynika z niego po pierwsze, że zobowiązanie ekologiczne obejmuje użytki rolne zadeklarowane we wniosku o przyznanie pierwszej płatności ekologicznej. Po drugie muszą to być użytki rolne zadeklarowane we wniosku w ramach danego pakietu lub danego wariantu. W istocie zatem o zakresie zobowiązania ekologicznego przesądza treść pierwszego wniosku o przyznanie płatności, a nie jakiegokolwiek innego dokumentu składanego przez rolnika. Wbrew odmiennym zarzutom skargi stwierdzić należy zatem, że dla określenia zakresu obszarowego zobowiązania ekologicznego miarodajna pozostaje zatem wyłącznie treść wniosku o przyznanie pierwszej płatności, a nie treść innych dokumentów takich jak zaświadczenie jednostki certyfikującej, czy informacja o realizowanym zobowiązaniu ekologicznym. Po drugie dla objęcia danych użytków rolnych zobowiązaniem ekologicznym nie jest wystarczające zadeklarowanie gruntów we wniosku o przyznanie pierwszej płatności. Użytki takie muszą nadto zostać zadeklarowane w ramach określonego pakietu lub wariantu, co jasno wynika z § 6 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia ekologicznego. Odwołując się zatem do treści złożonego w 2015 r. wniosku o przyznanie pierwszej płatności ekologicznej stwierdzić należy, że skarżąca we wniosku tym w ramach danego pakietu lub wariantu zadeklarowała jedynie użytki rolne w postaci działek rolnych nr A1, A2, A3, A4, A5 i A6 o łącznej powierzchni 13,90 ha (k.8 akt administracyjnych). Skarżące we wniosku wymieniła wprawdzie jeszcze działkę rolną A7 (mieszanka jednoroczna traw (rodz. Trawy na GO), jednakże do obszaru tego nie zadeklarowała żadnego pakietu lub wariantu (k.8 akt administracyjnych). Tym samym też obszar ten nie mógł zostać objęty zobowiązaniem ekologicznym, albowiem zobowiązanie to obejmuje wyłącznie użytki rolne zadeklarowane we wniosku w ramach danego pakietu lub danego wariantu. Tym samym też prawidłowo ustaliły organy, że skarżąca we wniosku o przyznanie pierwszej płatności na rok 2015 zadeklarowała w ramach danego pakietu lub wariantu jedynie powierzchnię 13,90 ha, która to powierzchnia wyznaczyła zarazem zakres obszarowy zobowiązania ekologicznego. Trafnie też w dalszej kolejności w decyzji z dnia [...] maja 2016 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w L. ustalił obszar gruntów objęty zobowiązaniem ekologicznym na powierzchnię równą 13,90 ha. Reasumując należy zatem stwierdzić, że skarżąca w złożonym w 2015 r. wniosku o przyznanie pierwszej płatności ekologicznej w ramach danego pakietu lub wariantu zadeklarowała jedynie użytki rolne o powierzchni 13,90 ha i jedynie te użytki objęte zostały zobowiązaniem ekologicznym i wyznaczyły wielkości obszaru objętego tym zobowiązaniem. Skarżąca składając wniosek o przyznanie płatności ekologicznej na rok 2016 w ramach wariantu 9.1 Uprawy zielarskie po okresie konwersji, z uwagi na treść § 7 ust. 2 rozporządzenia ekologicznego, uprawniona była do dokonania zmiany wariantów objętych zobowiązaniem z pakietu 3. Uprawy zielarskie w okresie konwersji na pakiet 9. Uprawy zielarskie po okresie konwersji. Niedopuszczalna zaś, zgodnie z § 6 ust. 1 rozporządzenia ekologicznego, była zmiana powierzchni gruntów objętych zobowiązaniem. Skarżąca we wniosku o przyznanie płatności ekologicznej na rok 2016 zgłosiła do płatności 16,90 ha, a więc obszar większy od powierzchni objętej zobowiązaniem ekologicznym w pierwszym roku realizacji działania "Rolnictwo ekologiczne". W tej sytuacji prawidłowe przyjęły organy, że skarżąca w 2016 r. dokonała nieuprawnionego zwiększenia powierzchni podjętego zobowiązania ekologicznego. W związku z powyższym różnica pomiędzy powierzchnią deklarowaną we wniosku o przyznanie płatności ekologicznej na rok 2016, a powierzchnią obszaru gruntów objętą zobowiązaniem ekologicznym, wynosiła 3 ha. Powierzchnia zadeklarowana we wniosku w ramach danego wariantu lub pakietu i stwierdzona następnie decyzją w ramach pakietu 9.1 Uprawy zielarskie po okresie konwersji wynosiła bowiem 13,90 ha. Zgodnie z art. 19 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia delegowanego nr 640/2014 , w przypadku, gdy powierzchnia zadeklarowana (kwalifikowana) we wniosku jest większa niż powierzchnia stwierdzona, a różnica ta przekracza 20% powierzchni stwierdzonej nie przyznaje się żadnej pomocy czy wsparcia. Różnica procentowa między powierzchnią działek rolnych zadeklarowanych kwalifikowanych w ramach wariantu 9.1 Uprawy zielarskie po okresie konwersji a powierzchnią stwierdzoną wynosiła 21,58%. Skoro różnica pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną i stwierdzoną w niniejszej sprawie przekraczała 20%, prawidłowo odmówiono skarżącej przyznania płatności ekologicznej w ramach wariantu 9.1 Uprawy zielarskie po okresie konwersji. Wyliczenia te nie były przez skarżącą kwestionowane. Nie zasługuje na uwzględnienie argumentacja skarżącej, że okoliczność podjęcia zobowiązania ekologicznego w ramach PROW 2014-2020 na powierzchni 16,90 ha potwierdza zaświadczenie Jednostki Certyfikującej o produkcji metodami ekologicznymi. Jak już powyżej wskazano, we wniosku o przyznanie pierwszej płatności ekologicznej na 2015 skarżąca w ramach danego pakietu lub wariantu zadeklarowała jedynie powierzchnię 13,90 ha, która wyznaczyła obszar użytków rolnych objętych zobowiązaniem ekologicznym. Obszar gruntów objęty zobowiązaniem ekologicznym został następnie ustalony również na powierzchnię równą 13,90 ha w decyzji Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w L. z dnia [...] maja 2016 r. Błędne jest stanowisko skarżącej, że okoliczność podjęcia zobowiązania ekologicznego w ramach PROW 2014-2020 na powierzchni 16,90 ha potwierdza zaświadczenie Jednostki Certyfikującej o produkcji metodami ekologicznymi. Zaświadczenie jednostki certyfikującej dotyczy bowiem innych kwestii niż określenie obszaru, który objęty został zobowiązaniem ekologicznym. Nie zasługują również na uwzględnienie argumenty skarżącej, która podnosi, że we wniosku o przyznanie płatność na rok 2015 zadeklarowała realizację zobowiązania na całości, tj. 17,69 ha, rezygnując z ubiegania się o płatność w 2015 roku do jednego rodzaju upraw na powierzchni 3,79 ha. W tym celu do wniosku o przyznanie płatności ekologicznej na 2015 rok dołączyła Informację o realizowanym zobowiązaniu ekologicznym w ramach PROW 2014-2020. Po pierwsze stwierdzić należy, że prawidłowo wskazał organ, że takiego dokumentu nie można skutecznie było złożyć w pierwszym roku wnioskowania o płatność. Zgodnie z § 17 ust. 3 rozporządzenia ekologicznego, jeżeli rolnik nie zamierza ubiegać się w danym roku o przyznanie kolejnej płatności ekologicznej do określonych gruntów objętych zobowiązaniem ekologicznym, zamiast wniosku o przyznanie tej płatności składa, na formularzu udostępnionym przez Agencję, informację o tych gruntach oraz o pakiecie lub wariancie realizowanym na tych gruntach, wskazując położenie tych gruntów i ich powierzchnię. Z przywołanego powyżej przepisu w sposób nie budzący wątpliwości wynika, że rezygnacja dotyczy kolejnej, następnej, płatności ekologicznej do gruntów, które już zostały objęte zobowiązaniem ekologicznym. Brak jest podstawy prawnej, z której wynikałoby, że w roku, w którym beneficjent składa wniosek o przyznanie płatności ekologicznej może jednocześnie zrezygnować z płatności do określonych gruntów w tym roku. Skarżąca składając pierwszy wniosek o przyznanie płatności ekologicznej na rok 2015 nie mogła zatem zrezygnować z ubiegania się o tę płatność w tym roku. Przede wszystkim zaś ponownie należy podkreślić, że zobowiązanie ekologiczne obejmuje wyłącznie użytki rolne, zadeklarowane we wniosku o przyznanie pierwszej płatności ekologicznej w ramach danego pakietu lub wariantu. Prawnie nieistotne jest zatem zgłoszenie danych gruntów w jakichkolwiek innych dokumentach, w tym także w informacji o realizowanym zobowiązaniu ekologicznym. Z przepisu § 6 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia ekologicznego wynika bowiem jednoznacznie, że zobowiązanie ekologiczne obejmuje użytki rolne zadeklarowane we wniosku. Skarżąca w złożonym w 2015 r. wniosku o przyznanie pierwszej płatności ekologicznej w ramach danego pakietu lub wariantu zadeklarowała wyłącznie użytki rolne o powierzchni 13,90 ha i jedynie te użytki objęte zostały zobowiązaniem ekologicznym i wyznaczyły wielkości obszaru objętego tym zobowiązaniem. Skoro zatem skarżąca we wniosku o przyznanie pierwszej płatności ekologicznej nie zadeklarowała w ramach danego wariantu lub pakietu gruntów o powierzchni 3,79 ha, to nie mogły być one zgłaszane i uwzględnione w przyszłości, gdyż w świetle § 7 ust. 2 rozporządzenia ekologicznego, nie można dokonać zmiany wielkości obszaru objętego tym zobowiązaniem. Na marginesie już więc tylko należy wskazać, że w 2016 r. wnioskodawczyni oprócz niedozwolonej zmiany wielkości obszaru objętego zobowiązaniem ekologicznym dokonała również niedopuszczalnej zmiany miejsca realizacji tego zobowiązania w odniesieniu do wykluczonych z płatności gruntów o powierzchni 3 ha. Z § 7 ust. 1 rozporządzenia ekologicznego wynika, że wielkość obszaru objętego zobowiązaniem ekologicznym oraz miejsce realizacji tego zobowiązania nie podlegają zmianie w trakcie jego realizacji. Przepis § 7 ust. 2 rozporządzenia ekologicznego zezwala w ramach realizacji zobowiązania ekologicznego, o którym mowa w § 4 ust. 2 pkt 1, na dokonanie zmiany uprawianych roślin, miejsca ich uprawy lub zmiany wariantów lub pakietów objętych tym zobowiązaniem, pod warunkiem, że zmiany te nie powodują zmiany wielkości obszaru objętego tym zobowiązaniem lub zmiany miejsca realizacji tego zobowiązania. Obszar o powierzchni 3 ha, o który zwiększono powierzchnie zobowiązania, oznaczony we wniosku z 2016 r. jako działki rolne nr A3 i A5 i zadeklarowany do pakietu 9. Uprawy zielarskie po okresie konwersji (k.41, 44 akt administracyjnych) w 2015 r. nie był obszarem, na którym realizowano pakiet 3. Uprawy zielarskie w okresie konwersji. Był to obszar oznaczony we wniosku z 2015 r. jako działka rolna A4, na którym według wnioskodawczyni występowała mieszanka jednoroczna traw (k.8, 11 akt administracyjnych). Podjęcie w takiej sytuacji realizacji pakietu 9. Uprawy zielarskie po okresie konwersji w innym miejscu, niż realizowany był wcześniej pakiet 3. Uprawy zielarskie w okresie konwersji, oznacza, że tym samym doszło do niedopuszczalnej w świetle § 7 ust. 2 rozporządzenia ekologicznego zmiany miejsca realizacji zobowiązania ekologicznego. W zakończeniu wskazać należy również, że z uwagi na istotę i charakter płatności ekologicznej nie jest możliwe deklarowanie w ramach działania "Rolnictwo ekologiczne" użytków rolnych, na których zobowiązanie ekologiczne będzie realizowane dopiero w przyszłości. Nie jest więc możliwe zgłaszanie takich gruntów niejako na zapas, niezależnie od tego, czy w stosunku do gruntów takich uprawniony ubiega się o przyznanie płatności, czy z płatności czasowo rezygnuje. Realizacja przedsięwzięcia ekologicznego ma charakter trwały, co uzasadnione jest celem i kompleksowym charakterem działania "Rolnictwo ekologiczne". Program ten ma charakter wieloletni i beneficjent pomocy zobowiązany jest do jego realizacji w każdym roku obowiązywania 5-letniego zobowiązania ekologicznego. W konsekwencji wymogi nałożone na stronę w działaniu "Rolnictwo ekologiczne" wiążą przez cały okres trwania zobowiązania, a wywiązywanie się strony z obowiązków przyjętych w ramach programu realizacji przedsięwzięć ekologicznych musi być oceniane w okresie całego 5 letniego okresu zobowiązania. Z uwagi na odrębny charakter tego rodzaju środków jak płatność ekologiczna nie jest możliwe odnoszenie do nich reguł wywodzonych z prawa prywatnego. W konsekwencji również ewentualna rezygnacja strony z ubiegania się w danym roku o przyznanie kolejnej płatności może nastąpić jedynie na zasadach określonych w przepisach regulujących warunki i tryb przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Rolnictwo ekologiczne". Z przytoczonych wyżej względów, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę, o czym orzekł w sentencji wyroku.