III SA/Lu 561/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Anna Puton - Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi T. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. , nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia: przyznać T. K. prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego, o wyznaczenie którego zwrócić się do Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych. Wnioskiem o przyznanie prawa pomocy z dnia 31 grudnia 2013 r. (data wniesienia do sądu), złożonym na urzędowym formularzu, skarżąca zwróciła się o ustanowienie radcy prawnego. Skarżąca podniosła, że znajduje się w trudnej sytuacji finansowej, której przyczyną jest zły stan zdrowia jej i syna. Na dowód stanu zdrowia skarżąca załączyła do wniosku stosowne dokumenty lekarskie. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy referendarz sądowy stwierdził, co następuje: Na wstępie wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Sprawa, w której skarżąca wniosła skargę, mieści się w wymienionej kategorii spraw, a zatem strona jest w tej sprawie zwolniona z mocy ustawy od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie przepisy o przyznaniu prawa pomocy (art. 262 p.p.s.a.). Zgodnie z powyższym, żądanie strony dotyczące przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego, jest żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 ( 3 p.p.s.a.). W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Stwierdzić należy, że wniosek strony skarżącej o ustanowienie radcy prawnego zasługuje na uwzględnienie, ponieważ skarżąca wykazała, że nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jak wynika z oświadczenia złożonego na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy, skarżąca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z bezrobotnym synem. W skład majątku skarżącej wchodzi mieszkanie o pow. [...] m2, poza tym nie posiada innego majątku nieruchomego, jak również żadnych zasobów finansowych. Na dochód rodziny w łącznej w kwocie [...] zł miesięcznie składa się renta skarżącej w wysokości [...] zł oraz jej wynagrodzenie za pracę na [...] etatu w kwocie [...] zł. W ocenie referendarza wysokość dochodów rodziny wystarcza jedynie na zaspokojenie bieżących potrzeb codziennego utrzymania (czynsz, wyżywienie, itd.), w związku z czym opłacenie kosztów profesjonalnego pełnomocnika spowodowałoby uszczerbek w utrzymaniu koniecznym skarżącej i jej syna. Należy również zwrócić uwagę, że skarżąca jest osobą schorowaną (co potwierdzają przedłożone przez nią dokumenty lekarskie), a jej stan zdrowia wymaga ponoszenia wydatków na leczenie. Powyższe prowadzi do wniosku, że strona znajduje się w sytuacji uprawniającej do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym przez ustanowienie radcy prawnego. Z tych względów oraz na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 262 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.