III SA/Lu 565/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Zdzisław Sadurski po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. K. na decyzję Wojewody L. z dnia [...] 2010 r. Nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia: umorzyć postępowanie. Pismem z dnia 25 listopada 2010 r., pełnomocnik P. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Wojewody L. z dnia [...] 2010 r., w przedmiocie wymeldowania skarżącego z pobytu stałego. Postanowieniem z dnia 24 stycznia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny z urzędu zawiesił postępowanie w niniejszej sprawie na podstawie art. 125 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w związku z niemożliwością nadania jej dalszego biegu wynikającą z nieznanego miejsce zamieszkania, bądź pobytu uczestniczki postępowania R.P. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuję: Zgodnie z art. 130 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., sąd umarza postępowanie zawieszone na zgodny wniosek stron, jak również z przyczyn wskazanych w art. 125 § 1 pkt 3, jeżeli wniosek o podjęcie postępowania nie został zgłoszony w ciągu trzech lat od daty postanowienia o zawieszeniu. Ponadto sąd umorzy postępowanie w razie stwierdzenia braku następcy prawnego strony, która utraciła zdolność sądową, a w każdym razie po upływie trzech lat od daty postanowienia o zawieszeniu z tej przyczyny. W myśl art. 131 p.p.s.a. postanowienie w przedmiocie zawieszenia, podjęcia i umorzenia postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Z akt sprawy wynika, że wniosek o podjęcie zawieszonego postępowania nie został zgłoszony w terminie trzech lat od daty postanowienia o zawieszeniu postępowania, czyli do dnia 24 stycznia 2014 r., co wypełnia przesłanki umorzenia postępowania zawarte w art. 130 § 1 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 130 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 131 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.