III SA/Lu 573/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zdzisław Sadurski, , , po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2005r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Zarządu Dróg Powiatowych na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2005r. Nr [...] w przedmiocie : zezwolenia na zajęcie pasa drogowego i naliczenia opłaty p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. Zarząd Dróg Powiatowych złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2005r. nr [...], w której organ ten uchylił decyzję Dyrektora Zarządu Dróg Powiatowych z dnia [...] sierpnia 2005r. nr [...] w zakresie naliczenia opłaty za umieszczenie urządzeń w pasie drogowym i w tym zakresie umorzył postępowanie organu pierwszej instancji, w pozostałej części utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie podnosząc, że Zarząd Dróg Powiatowych nie jest legitymowany do wniesienia skargi. Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Na podstawie § 2 powołanego przepisu uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. W związku z brzmieniem powołanego przepisu, wyróżnia się dwie grupy podmiotów mających legitymację do wniesienia skargi. Do pierwszej grupy zalicza się te, którym uprawnienie to przysługuje w celu ochrony ich naruszonego interesu prawnego. Drugą grupę podmiotów stanowią te, których uprawnienie do wniesienia skargi zostało przyznane w celu obrony cudzych spraw, ze względu na konieczność ochrony porządku prawnego. Naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia jest wkroczeniem w sferę prawną określonego podmiotu. Interes prawny lub uprawnienie, ich charakter i zakres wytyczają przepisy prawa materialnego. Zgodnie z przyjętym w orzecznictwie poglądem sytuacja, w której organ 'jednostki samorządu terytorialnego, któremu powierzono właściwość do orzekania w sprawach indywidualnych w formie decyzji administracyjnych wydaje decyzje, ,niezależnie od tego czy nastąpiło to na podstawie ustawy, czy też w formie porozumienia, wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania sądowoadministracyjnego. Pogląd ten znalazł potwierdzenie w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 lutego 2005r. sygn.akt OSK 1017/04. W wyżej wymienionym wyroku podkreślono, że rola jednostki samorządu terytorialnego jest w postępowaniu administracyjnym wyznaczona przepisami prawa pozytywnego. Jednostka samorządu terytorialnego jako osoba prawna może być stroną toczącego się postępowania i wówczas organy ją reprezentujące będą broniły jej interesu prawnego, korzystając z gwarancji procesowych, jakie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego przyznają stronom postępowania. Ustawa może jednak wyznaczyć organowi jednostki samorządu terytorialnego rolę organu administracji publicznej w rozumieniu art. 5 § 2 pkt 3 kpa. W takim wypadku będzie on bronił interesu jednostki samorządu terytorialnego w formach właściwych dla organu prowadzącego postępowanie. Należy stwierdzić, że z taką właśnie sytuacją mamy do czynienia w rozpatrywanej sprawie. W związku z tym, należy stwierdzić że Zarząd Dróg Powiatowych nie posiada legitymacji do złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, "z upoważnienia do wydania decyzji administracyjnej nie wypływa bowiem interes prawny w sprawie. Jest to bowiem jedynie prawo do władczego orzekania o prawach lub obowiązkach jednostki, która w sprawie ma interes prawny lub obowiązek" (Wyrok NSA z dnia 12 stycznia 200Sr. sygn. akt. OSK 1596/04). Ponadto należy podkreślić, że skarżący nie występuje w sprawie jako organ działający w celu ochrony obiektywnego porządku prawnego i nie jest uprawniony na podstawie innych ustaw do wniesienia skargi w przedmiotowej sprawie. Zatem stwierdzić należy że skarga jako złożona przez podmiot me posiadający legitymacji do jej złożenia jest niedopuszczalna. Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.