III SA/Lu 577/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Robert Hałabis Sędziowie: Sędzia WSA Anna Strzelec (sprawozdawca) Sędzia WSA Iwona Tchórzewska po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi A. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2022 r. nr [...] w przedmiocie kosztów postępowania rozgraniczeniowego oddala skargę. Postanowieniem z dnia 23 sierpnia 2022 r. Wójt Gminy W. (organ I instancji) ustalił koszty postępowania rozgraniczeniowego zakończonego decyzją z dnia 10 sierpnia 2022 r. znak [...] o rozgraniczeniu nieruchomości położonej w obrębie W., gm. W., oznaczonej jako działka nr [...] (własność T. i A. małżonków K.) z nieruchomościami sąsiednimi, oznaczonymi jako działki nr [...], nr [...] (własność A. R.) oraz działką nr [...] (własność Spółki dla zagospodarowania W. W.) rozgraniczeniowego na kwotę [...]zł (pkt 1) i obciążył przedmiotowymi kosztami wnioskodawcę postępowania rozgraniczeniowego — T. K. (pkt 2). Jednocześnie organ I instancji ustalił termin i sposób uiszczenia kosztów postępowania rozgraniczeniowego (pkt 3). W uzasadnieniu powyższego postanowienia organ I instancji wskazał, iż w przedmiotowym postępowaniu oprócz kosztów wynagrodzenia geodety uprawnionego, nie zaistniały żadne inne okoliczności powodujące powstanie kosztów, które winny zostać poniesione przez strony postępowania. W związku z tym, iż w sprawie niniejszej nie istniał spór co do granicy, to w ocenie organu I instancji, kosztami postępowania rozgraniczeniowego należało obciążyć wyłącznie wnioskodawcę. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł T. K. (wnioskodawca). W zażaleniu wnioskodawca argumentował, że pomiędzy stronami postępowania rozgraniczeniowego (w szczególności pomiędzy A. R. oraz T. K.) toczył się spór graniczny, oraz że A. R. w oczywisty sposób kwestionowała i nadal kwestionuje przebieg granicy. W ocenie wnioskodawcy świadczą o tym między innymi takie okoliczności jak: a) wniesienie przez A. R. odwołania od decyzji rozgraniczeniowej Wójta Gminy W. w niniejszej sprawie; b) kwestionowanie przez A. R. przebiegu granicy w toku postępowania w przedmiocie ustanowienia służebności drogi koniecznej, które toczyło się przed Sądem Rejonowym w O. L. (sygn. akt I Ns [...]); c) działania A. R. podejmowane na przestrzeni ostatnich kilku lat, polegające na składaniu licznych pism, skarg i uwag do wszelkich możliwych urzędów (w tym Gminy W.), w których A. R. kwestionowała przebieg granic; d) dokonanie usunięcia i następnie przywłaszczenia przez matkę A. R. metalowych słupków, które zostały wbite przez geodetę R. M. w toku czynności wykonywanych w ramach ustalenia granic pomiędzy działkami nr [...], [...], [...] i [...], w celu oznaczenia punktów granicznych, za które to wykroczenie została prawomocnie skazana wyrokiem Sądu Rejonowego w O. L. II Wydział Karny w sprawie o sygn. akt II W [...]. Wnioskodawca wskazał też na naruszenie art. 152 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (D.U. z 2022 r., poz. 1360 ze zm.), dalej k.c., przez niezasadne obciążenie kosztami postępowania rozgraniczeniowego jedynie strony wnioskującej o rozgraniczenie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej także jako: Kolegium, organ odwoławczy), po rozpatrzeniu zażalenia zaskarżonym postanowieniem z dnia 17 października 2022 r. uchyliło postanowienie organu I instancji w pkt 2 i 3 (pkt 1 rozstrzygnięcia) i zobowiązało do poniesienia kosztów postępowania ustalonych na kwotę [...]zł: a) T. i A. małż. [...] w wysokości [...] zł; b) A. R. w kwocie [...]zł; c) W. W. w kwocie [...]zł ( pkt 2 rozstrzygnięcia). Kolegium wyznaczyło również stronom postępowania termin 14 dni od daty otrzymania przedmiotowego postanowienia na uiszczenie kosztów postępowania rozgraniczeniowego na rachunek bankowy Urzędu Gminy W. (pkt 3 rozstrzygnięcia). W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Kolegium wskazało, że stosownie do art. 262 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2022 r., poz. 2000), dalej jako k.p.a., stronę obciążają te koszty postępowania, które zostały poniesione w interesie lub na żądanie strony, a nie wynikają z ustawowego obowiązku organów prowadzących postępowanie. W ocenie Kolegium, postanowienie organu I instancji jest częściowo wadliwe. Zdaniem organu odwoławczego prawidłowe jest ustalenie przez organ I instancji wysokości kosztów przedmiotowego postępowania rozgraniczeniowego, stanowiących wynagrodzenie geodety M. A., na kwotę [...]zł, która nie odbiega od przyjętej na rynku kwoty wynagrodzenia za podobne czynności rozgraniczeniowe i wynika z zawartej z geodetą umowy z dnia 18 października 2021 r. oraz wystawionej przez geodetę faktury. Za prawidłowe jednak nie można uznać, w ocenie Kolegium obciążenia tymi kosztami wyłącznie T. K. (właściciela działki nr [...] na zasadzie wspólności majątkowej małżeńskiej, łączącej go z A. K. - udział [...]) - inicjatora postępowania rozgraniczeniowego. Organ odwoławczy argumentował, że rozgraniczenie nieruchomości leży w interesie wszystkich właścicieli nieruchomości rozgraniczanych, jeżeli granice stały się sporne, zatem koszty rozgraniczenia winny obciążyć wszystkie strony postępowania rozgraniczeniowego, tj. wszystkich właścicieli nieruchomości objętych rozgraniczeniem, nie zaś tylko wnioskodawcę. Kolegium odwołało się do regulacji art. 152 ustawy Kodeks cywilny i uchwały Naczelnego Sądu administracyjnego z dnia 11 grudnia 2006 r., sygn. akt I OPS 5/06 – dostępna na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej CBOSA. Kolegium podkreśliło, że w niniejszej sprawie spór co do przebiegu granicy nie budzi wątpliwości (wątpliwość co do przebiegu granicy przedmiotowych nieruchomości, liczne postępowania administracyjne, w tym postępowanie rozgraniczeniowe, które merytorycznie nie zostało zakończone, jak też cywilne dotyczące zasięgu prawa własności tychże nieruchomości, ich położenia czy dostępności do drogi publicznej, jak również postępowania karne dotyczące naruszenia granic i znaków granicznych). Wobec czego, organ administracji publicznej powinien w drodze postanowienia orzec o kosztach rozgraniczenia i obciążyć nimi wszystkie strony będące właścicielami gruntów sąsiadujących objętych rozgraniczeniem. Kolegium wskazało także, że orzeczenie o rozgraniczeniu przedmiotowych nieruchomości pomiędzy stronami niniejszego postępowania, ani też orzeczenie równoważne, nie zostało wcześniej wydane, nie została także zawarta pomiędzy stronami tego postępowania ugoda co do przebiegu granicy, mająca moc ugody sądowej. Wobec powyższego, wszczęcie postępowanie rozgraniczeniowego jest uzasadnione, zaś wydanie decyzji określającej granice przedmiotowych nieruchomości za konieczne. Jak wskazało Kolegium dopiero w efekcie wydania decyzji o rozgraniczeniu doszło w istocie do ustalenia granicy na wszystkich nieruchomościach. Powstałe w toku postępowania koszty poniesione zostały zatem w interesie wszystkich właścicieli rozgraniczanych nieruchomości, których spór graniczny dotyczył, a zatem podlegają rozdzieleniu pomiędzy wszystkie strony postępowania. Kolegium uzasadniało, że ustalone w niniejszej sprawie koszty postępowania rozgraniczeniowego w kwocie [...]zł powinny zostać rozdzielone po połowie (po [...] zł) pomiędzy wnioskodawców postępowania (A. i T. małż. [...] — właścicieli na zasadzie wspólności majątkowej małżeńskiej działki nr [...]) i pozostałych uczestników postępowania (A. R.-M. — właściciela działek nr [...] oraz W. W. - właściciela działki nr [...]). Kolegium wskazało, że przypadająca na uczestników postępowania kwota kosztów podlega rozdzieleniu pomiędzy nich w częściach odpowiadających ilości punktów granicznych (granica pomiędzy działką nr [...] a działkami nr [...] i nr [...] — 12 punktów granicznych; granica pomiędzy działką nr [...] a działką nr [...] - 4 punkty graniczne), co daje odpowiednio kwotę [...]zł przypadającą na A. R. oraz kwotę [...]zł przypadającą na W. W.. Za wadliwe, w ocenie Kolegium, należało również uznać określenie przez organ I instancji (pkt 3 postanowienia tego organu) terminu na uiszczenie kosztów przedmiotowego postępowania rozgraniczeniowego, który to termin już wyekspirował. Dlatego też Kolegium postanowiło uchylić zaskarżone postanowienie także w tym zakresie i wyznaczyć stronom nowy termin na uiszczenie przypadających na nie kosztów. Skargę na postanowienie Kolegium złożyła A. R. (skarżąca), która bez wskazania na naruszenie konkretnych przepisów prawa podniosła, że zaskarżone postanowienie jest dla niej krzywdzące. Wyjaśniła, że nigdy nie wnioskowała o rozgraniczenie, gdyż granice jej własnych działek nigdy nie były sporne. Zawsze konsekwentnie kwestionowała tylko granice działek publicznych, tj. działki nr [...] i [...], od których zależny jest dostęp do jej działek. W ocenie skarżącej organ nadużywa prawa strony do rzetelnego procesu i ze względu na hinduskie pochodzenie swojego męża czuje się dyskryminowana wraz ze swoją całą rodziną. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, argumentując jak dotychczas. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu. Przedmiotem kontroli sądowej w niniejszej sprawie jest rozstrzygnięcie w zakresie kosztów postępowania rozgraniczeniowego nieruchomości oznaczonych jako działki: nr [...] (własność T. i A. małżonków K.), nr [...] i nr [...] (własność A. R.) oraz działki nr [...] (własność Spółki dla zagospodarowania W. W.). W ocenie sądu, wbrew stanowisku skarżącej, koszty postępowania rozgraniczeniowego zostały przez organ odwoławczy ustalone i rozdzielone prawidłowo. Rozgraniczenie nieruchomości w postępowaniu administracyjnym zostało uregulowane w przepisach ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2021 r. poz. 1990 z późn. zm.), dalej jako ustawa lub p.g.k. Zgodnie z art. 29 ust. 1 tej ustawy, rozgraniczenie nieruchomości ma na celu ustalenie przebiegu ich granic przez określenie położenia punktów i linii granicznych, utrwalenie tych punktów znakami granicznymi na gruncie oraz sporządzenie odpowiednich dokumentów. Organem przeprowadzającym rozgraniczenie z urzędu lub na wniosek strony, stosownie do art. 29 ust. 3 i art. 30 ust. 1 p.g.k., jest wójt (burmistrz, prezydent miasta), zaś czynności ustalania przebiegu granic wykonuje geodeta upoważniony przez wskazane organy (art. 31 ust. 1 p.g.k.). Rodzaje rozstrzygnięć, jakie zapaść mogą w postępowaniu rozgraniczeniowym określają przepisy art. 31 ust. 4, art. 33 ust. 1 i art. 34 ust. 2 p.g.k. Sprawa o rozgraniczenie w postępowaniu administracyjnym może zakończyć się ugodą mającą moc ugody sądowej (art. 31 ust. 4), decyzją organu o rozgraniczeniu, jeżeli mimo niezawarcia ugody, zebrane dowody pozwalają na ustalenie przebiegu granicy (art. 33 ust. 1), bądź decyzją o umorzeniu postępowania rozgraniczeniowego i przekazaniu sprawy z urzędu do rozpatrzenia sądowi (art. 34 ust. 2), gdy nie doszło do zawarcia ugody, ale również gdy zebrane w postępowaniu administracyjnym dowody nie dają podstaw do ustalenia przebiegu granicy w drodze decyzji. Przytoczone przepisy wskazują na zasadę udziału geodety w postępowaniu dotyczącym rozgraniczenia nieruchomości. W konsekwencji koniecznymi kosztami postępowania rozgraniczeniowego są koszty związane z czynnościami geodety w tym postępowaniu. Tym samym należą one do kosztów postępowania administracyjnego. Przepisy ustawy nie określają natomiast zasad ponoszenia kosztów postępowania rozgraniczeniowego. W tej sytuacji, w kwestii kosztów administracyjnego postępowania rozgraniczeniowego i sposobu ich rozliczenia zastosowanie znajdują przepisy Działu IX k.p.a. Zasady rozdziału kosztów postępowania administracyjnego regulują przepisy art. 262 § 1 i art. 264 § 1 k.p.a. Zgodnie z art. 262 § 1 k.p.a. stronę obciążają te koszty postępowania, które wynikły z jej winy (pkt 1), a także zostały poniesione w interesie lub na żądanie strony, a nie wynikają z ustawowego obowiązku organów prowadzących postępowanie (pkt 2). Do kosztów postępowania zalicza się koszty podróży i inne należności świadków i biegłych oraz stron w przypadkach przewidzianych w art. 56, a także koszty spowodowane oględzinami na miejscu, jak również koszty doręczenia stronom pism urzędowych, a nadto koszty mediacji (art. 263 § 1 k.p.a.). Organ może zaliczyć do kosztów postępowania także inne koszty bezpośrednio związane z rozstrzygnięciem sprawy (art. 263 § 2 k.p.a.). Ustalenie wysokości kosztów postępowania następuje w drodze postanowienia, wydanego przez organ administracji publicznej jednocześnie z wydaniem decyzji. W postanowieniu tym organ określa osoby zobowiązane do poniesienia kosztów oraz termin i sposób ich uiszczenia (art. 264 § 1 k.p.a.). Na postanowienie w sprawie kosztów postępowania osobie zobowiązanej do ich poniesienia służy zażalenie. W uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 11 grudnia 2006 r., sygn. akt I OPS 5/06, Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, że organ administracji publicznej, orzekając na podstawie przepisu art. 262 § 1 pkt 2 k.p.a. o kosztach postępowania rozgraniczeniowego, może – uwzględniając normę art. 152 k.c. – obciążyć kosztami rozgraniczenia nieruchomości strony będące właścicielami sąsiadujących nieruchomości, a nie tylko stronę, która żądała wszczęcia postępowania. W uzasadnieniu uchwały wskazano, że instytucja rozgraniczenia nieruchomości uregulowana została w p.g.k. oraz w k.c. Zarówno w postępowaniu cywilnym, jak i administracyjnym, organ administracji, jak i sąd powszechny są obowiązane stosować te same zasady. Wniosek ten znajduje potwierdzenie przy porównaniu art. 152 i 153 k.c. z art. 31 ust. 2 - 4 i art. 34 ust. 1 i 2 p.g.k., które określają zasady przeprowadzania postępowania rozgraniczeniowego w jego kolejnych stadiach. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że konsekwentnie należy przyjąć, że w postępowaniu administracyjnym ma też zastosowanie norma materialnoprawna wynikająca z przepisu art. 152 k.c. stanowiąca, że właściciele gruntów sąsiadujących koszty rozgraniczenia ponoszą po połowie. W jego ocenie, udział w postępowaniu administracyjnym w charakterze strony jest równoznaczny ze stwierdzeniem, że toczy się ono w interesie każdej ze stron postępowania. Twierdzenie, że interes prawny posiada jedynie strona, która żąda wszczęcia postępowania, pozostaje w sprzeczności z pojęciem legitymacji strony w postępowaniu administracyjnym. W postępowaniu rozgraniczeniowym, wszczętym na wniosek właściciela jednej nieruchomości, właściciel sąsiedniej nieruchomości może uznawać, że przeprowadzenie postępowania rozgraniczeniowego nie leży w jego interesie, gdyż nie kwestionuje on przebiegu granic. Jednakże ustalenie granic sąsiadujących nieruchomości leży w interesie prawnym wszystkich właścicieli, gdyż granice gruntów sąsiadujących stały się sporne. Nie można więc twierdzić, iż rozgraniczenie nie jest przeprowadzane także w interesie właściciela nieruchomości sąsiadującej. Naczelny Sąd Administracyjny uznał ostatecznie, że koszty postępowania, których poniesienie nie jest ustawowym obowiązkiem organu, obciążają strony (art. 262 § 1 pkt 2 k.p.a.), a w wypadku kosztów rozgraniczenia obciążają one strony będące właścicielami rozgraniczanych nieruchomości, według zasady wyrażonej w przepisie art. 152 k.c. Pogląd wyrażony w wyżej wymienionej uchwale jest podzielany w orzecznictwie sądów administracyjnych. Skład orzekający w niniejszej sprawie również w pełni aprobuje przedstawione wyżej stanowisko. Sąd podziela w pełni stanowisko zaprezentowane przez Kolegium, w zakresie sposobu podziału kosztów postępowania. Na koszty te składa się wynagrodzenie geodety M. A. w kwocie [...]zł. Rozdział tych kosztów został dokonany w sposób proporcjonalny z uwzględnieniem zarówno ilości stron biorących udziału w postępowaniu, jak też ilości punktów granicznych i ich położenia. Ten model rozliczenia kosztów postępowania rozgraniczeniowego, jest aprobowany w orzecznictwie (por. wyroki NSA: z dnia 18 października 2017 r. sygn. akt I OSK 3421/15, z dnia 20 kwietnia 2016 r. sygn. akt I OSK 1833/14; wyrok WSA w Krakowie z dnia 12 stycznia 2021 r. sygn. akt III SA/Kr 761/20; wyrok NSA z dnia 16 lipca 2020 r. sygn. akt I OSK 2911/19; wyrok WSA w Krakowie z dnia 9 stycznia 2020 r. sygn. akt III SA/Kr 927/19; wyrok WSA w Łodzi z dnia 4 października 2018 r. sygn. akt III SA/Łd 465/18; wyrok WSA w Lublinie z dnia 13 stycznia 2022 r. sygn. akt III SA/Lu 559/21 - CBOSA). Przepis art. 152 k.c. stanowi o obciążeniu właścicieli nieruchomości sąsiednich kosztami rozgraniczenia po połowie, lecz zasada ta ma pełne zastosowanie wówczas, gdy rozgraniczenie dotyczy tylko dwóch nieruchomości. Jeżeli natomiast przedmiotem rozgraniczenia jest kilka nieruchomości, zaś liczba wspólnych punktów granicznych jest różna, to rozdzielenie kosztów postępowania w częściach równych pomiędzy wszystkich właścicieli nieruchomości będących przedmiotem rozgraniczenia doprowadziłoby do niesprawiedliwego rozkładu kosztów. Rozkład kosztów postępowania powinien także odzwierciedlać rzeczywisty zakres sporności lub niepewności. Powinien uwzględnić wszystkie okoliczności sprawy, w tym stanowiska stron postępowania oraz wolę uniknięcia lub zakończenia sporu. W postępowaniu administracyjnym, które zakończyło się decyzją o rozgraniczeniu brali udział wszyscy właściciele rozgraniczanych nieruchomości w charakterze stron postępowania, to oznacza, że postępowanie to, które wygenerowało koszty administracyjne toczyło się w ich interesie. W konsekwencji Samorządowe Kolegium Odwoławcze prawidłowo zastosowało normę materialnoprawną wynikającą z przepisu art. 152 k.c. przyjmując, iż koszty powinny zostać rozdzielone po połowie pomiędzy wnioskodawców rozgraniczenia (3.000 zł) i pozostałe strony (skarżącą i Wspólnotę Gruntową, odpowiednio [...] zł i [...] zł), z uwzględnieniem ilości punktów granicznych Podkreślenia wymaga, że dopiero w efekcie wydanej decyzji z dnia 10 sierpnia 2022 r. doszło w istocie do ustalenia granicy na wszystkich nieruchomościach. Przedmiotem rozgraniczenia były cztery nieruchomości w punktach granicznych opisanych przez organ I instancji w uzasadnieniu decyzji rozgraniczeniowej. Liczba wspólnych punktów granicznych była różna. Przy czym, odnosząc się do treści skargi i stanowiska strony na etapie postępowania administracyjnego zauważyć należy, że skarżąca w istocie nie kwestionowała wysokości kosztów postępowania rozgraniczeniowego, lecz sposób rozgraniczenia działek. Skarżąca podkreśliła również, że nigdy nie wnioskowała o przeprowadzenie rozgraniczenia. W świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie sposób podzielić stanowiska skargi co do braku sporu w przedmiocie granic nieruchomości objętych rozgraniczeniem. Sam fakt kwestionowania decyzji o rozgraniczeniu świadczy, że granice są sporne. Wymaga przypomnienia, że interes prawny jest kategorią obiektywną. Twierdzenie, że posiada go jedynie strona, która żąda wszczęcia postępowania, bo postępowanie toczy się w jej interesie, gdyż to ona domaga się konkretyzacji swojego interesu prawnego w sprawie, pozostałoby w sprzeczności z pojęciem legitymacji strony w postępowaniu administracyjnym. Ustalenie granic sąsiadujących nieruchomości leży w interesie prawnym wszystkich właścicieli, gdyż granice gruntów sąsiadujących stały się sporne. Wskazać również należy, że w kontekście ustalenia rozdziału kosztów postępowania rozgraniczeniowego prawnie obojętnym jest, czy strona jest zadowolona z wyniku czynności podjętych przez geodetę oraz czy i w jaki sposób kwestionuje dokonane przez niego ustalenia i czynności. Bez znaczenia jest też okoliczność, która strona sporu granicznego żąda wszczęcia postępowania rozgraniczeniowego. W świetle zatem przedstawionego orzecznictwa nie powinno budzić wątpliwości ponoszenie kosztów postępowania przez wszystkie strony postępowania rozgraniczeniowego. Podsumowując, ustalenie granicy we właściwym dla tego celu postępowaniu rozgraniczeniowym niewątpliwie pozostawało w interesie zarówno wnioskodawcy, jak i właścicieli sąsiednich działek. Zaskarżone postanowienie zapadło w zgodzie z przepisami prawa materialnego i bez naruszenia przepisów postępowania. Zebrany w toku postępowania materiał dowodowy jest kompletny dla podjęcia rozstrzygnięcia i został poddany przez organ wszechstronnej analizie, a wyprowadzone wnioski należało uznać za spójne i logiczne. Wysokość wynagrodzenia geodety została udokumentowana. Geodeta złożył fakturę, z której wynika, jakie są koszty dokonania czynności w stosunku do czterech działek. Wysokość kosztów nie odbiega od cen rynkowych i nie była przez skarżącą kwestionowana, sam wybór geodety również. W aktach postępowania znajduje się dokumentacja z wyboru geodety. Oferty zostały złożone przez trzech potencjalnych wykonawców. Wybrany przez organ geodeta złożył ofertę najtańszą. Organ nie naruszył reguł postępowania dowodowego. Natomiast fakt, że skarżąca nie zgadza się z oceną materiału dowodowego zaprezentowaną przez organ i podjętym rozstrzygnięciem, nie świadczy o tym, że reguły procedowania zostały naruszone. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę, na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259), dalej jako "p.p.s.a.". Skarga została rozpoznana w trybie uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a. W myśl tej regulacji, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.