III SA/Lu 59/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak, , , po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I.B. na pisma Agencji Mienia Wojskowego Oddział Terenowy w K. Filia w L. z dnia [...] listopada 2001r. Nr [...] z dnia [...] grudnia 2001 r. Nr [...] p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. Zgodnie z art. 3 § 1 i §2 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nrl53, poz.1270), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: l) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym 1 zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt. 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt.5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt. 1-4. Zgodnie natomiast z §3 powołanej ustawy, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Skarżąca złożyła skargę na pismo Agencji Mienia Wojskowego Oddział Terenowy w K. Filia w L. z dnia [...] listopada 2001r. odmawiające zaliczenia wartości mienia pozostawionego za granicą na poczet ceny sprzedaży nieruchomości lub opłat za użytkowanie wieczyste oraz na pismo w/w Agencji z [...] grudnia 2001r. informujące o przepadku wpłaconego przez skarżącą wadium z uwagi na odstąpienie od zawarcia umowy sprzedaży. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art.23 ust. 3 zd. 1 ustawy z 30 maja 1996r. o gospodarowaniu niektórymi składnikami mienia Skarbu Państwa oraz o Agencji Mienia Wojskowego (Dz.U. Nr 90,poz.405 z 1996r. ze zm.), do gospodarowania przez Agencję nieruchomościami mają odpowiednio zastosowanie przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (t.jedn.-Dz.U.Nr46,poz.543 z 200r. ze zm.). Stosownie natomiast do art.212 ust. 1 powołanej ustawy o gospodarce nieruchomościami, w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania skarżonych pism, na pokrycie opłat za użytkowanie wieczyste lub ceny sprzedaży działki budowlanej oraz ceny sprzedaży położonych na niej budynków lub lokali stanowiących własność Skarbu Państwa osobom, które w związku z wojną rozpoczętą w 1939r. pozostawiły nieruchomości na terenach nie wchodzących w skład obecnego obszaru państwa, a które na mocy umów międzynarodowych zawartych przez państwo miały otrzymać ekwiwalent za mienie pozostawione za granicą, zalicza się wartość pozostawionych nieruchomości. Stwierdzić należy, że oddanie w użytkowanie wieczyste gruntów oraz ich sprzedaż, jak również sprzedaż położonych na nich budynków lub lokali następuje w drodze czynności cywilnoprawnej i tylko w takiej drodze może nastąpić zaliczenie mienia pozostawionego za granicą na pokrycie ceny sprzedaży lub opłat za użytkowanie wieczyste. A zatem brak jest możliwości rozstrzygania kwestii zaliczenia wartości mienia w drodze decyzji administracyjnej, gdyż sprawa z tego zakresu nie jest sprawą z zakresu administracji publicznej. Sąd administracyjny nie może merytorycznie rozpoznać takiej skargi, gdyż nie jest sądem właściwym do jej rozpoznania. Stanowisko takie jest zgodne z zachowującym w tej kwestii aktualność orzecznictwem NSA - por. wyrok NSA z 07.05. 1999r. I SA 1834/98 Lex nr 47945; postanowienie NSA z 26.04. 1996r. I SA 568/96 ONSA 1997/2/73. Skoro sąd administracyjny nie jest sądem właściwym dla rozpoznania skargi na pismo odmawiające zaliczenia wartości mienia pozostawionego za granicą na poczet ceny sprzedaży nieruchomości, w konsekwencji nie jest również sądem właściwym do rozpoznania skargi na pismo informujące o przepadku wpłaconego przez skarżącą wadium, w związku z jej odstąpieniem od zawarcia umowy sprzedaży. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art.58 §1 pkt.1 i § 3 powołanej na wstępie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.