III SA/Lu 595/07

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Erwin Srebrny po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. S. na postanowienie Wojewody z dnia [...] października 2007 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji orzekającej o wymeldowaniu z pobytu stałego - na skutek wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych; postanawia: przyznać R.S. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych. R.S. wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł od wniesionej skargi na postanowienie Wojewody w przedmiocie uchylenia decyzji orzekającej o wymeldowaniu z pobytu stałego złożył na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sadowych. Z urzędowego formularza oraz nadesłanych na wezwanie referendarza sądowego dokumentów wynika, iż skarżący, który sam prowadzi swoje gospodarstwo domowe osiąga dochody z tytułu umowy o pracę w wysokości [...] zł brutto. Jego wydatki miesięczne wynoszą odpowiednio: z tytułu prowadzonej egzekucji komorniczej ok. [...] zł, z tytułu czynszu [...] zł miesięcznie, z tytułu energii elektrycznej ok. [...] zł, z tytułu telefonu ok.[...] zł, z tytułu opłat za TV i Internet ok. [...] zł, wyżywienie i środki czystości ok. [...] zł. Skarżącego wspomaga również doraźnie finansowo i rzeczowo jego rodzina. Także analiza wyciągu bankowego wnioskodawcy nie wskazuje na inną niż deklarowana wysokość dochodów. Z uwagi na obecną sytuację materialną (brak środków na remont) od listopada 2007 r. skarżący nie używa swojego używanego samochody osobowego m-ki [...]. Natomiast jego zadłużenie w spółdzielni mieszkaniowej z tytułu opłat wynosi około [...] zł Referendarz sądowy rozpoznając wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych stwierdził, co następuje: Zakres przyznawanego prawa pomocy określa art. 245 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "ppsa", stanowiąc, że prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym (§1). Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§2). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo tylko od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§3). Skarżący wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych, wniósł o przyznanie prawa w zakresie częściowym – art. 245 § 3 ppsa. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ppsa przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przez uszczerbek utrzymania koniecznego dla siebie, o którym mowa w art. 246 § 1 pkt 2 ppsa, należy rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony skarżącej w taki sposób, iż nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych. Obecnie takie minimum socjalne dla osoby samotnie gospodarującej wynosi, zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej ( Dz.U. Nr 64, poz. 593 ze zm.) 477 zł. W ocenie referendarza sądowego przedstawione na urzędowym formularzu oświadczenie skarżącego, a także nadesłane dokumenty i wyjaśnienia wskazujące na jego obecną sytuację finansową dają podstawy do przyjęcia, iż wnioskodawca wykazał, że nie jest on w stanie ponieść kosztów tego postępowania - na które składają się kwota wpisu sądowego od wniesionej skargi w wysokości 100 zł, a także pozostałych kosztów sądowych - które mogą ale nie muszą wystąpić tzn. ewentualna opłata kancelaryjna za odpis wyroku z uzasadnieniem w wysokości 100 zł oraz potencjalny wpis od skargi kasacyjnej, który wynosi połowę wpisu od skargi nie mniej jednak niż 100 zł - bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ppsa postanowiono jak w sentencji.