III SA/Lu 599/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Strzelec po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] września 2023 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd po drogach publicznych pojazdem nienormatywnym w zakresie wniosku J. K. o przywrócenie terminu do uzupełnienia wpisu od skargi postanawia: I. odmówić J. K. przywrócenia terminu do uzupełnienia wpisu od skargi; II. zwrócić J. K. kwotę [...]zł ([...] złotych) uiszczoną z tytułu uzupełnienia wpisu od skargi. Postanowieniem z dnia 20 grudnia 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę J. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 7 września 2023 r. w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd po drogach publicznych pojazdem nienormatywnym. Jak wynika z akt sprawy, skarżący dołączył do skargi dowód uiszczenia wpisu od skargi w wysokości [...] zł. Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi o kwotę [...]zł. Skarżący osobiście odebrał wezwanie do uzupełnienia wpisu w dniu 17 listopada 2023 r. (k. [...] i [...]). Ostatnim dniem siedmiodniowego terminu do uiszczenia wpisu był 24 listopada 2023 r. Skarżący, mimo prawidłowego wezwania do uzupełnienia wpisu, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania tej czynności w ustawowym terminie, braku fiskalnego nie usunął. Odpis postanowienia doręczono skarżącemu w dniu 2 stycznia 2024 r. W dniu 4 stycznia 2024 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia wpisu od skargi. Do wniosku skarżący dołączył dowód dokonania opłaty w kwocie [...]zł. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że uchybił terminowi do uzupełnienia wpisu od skargi, ponieważ wezwanie do uzupełnienia wpisu zostało odebrane przez pracownika przedsiębiorstwa nieupoważnionego do otwierania korespondencji urzędowej. Z powodu nieobecności skarżącego w tym okresie w siedzibie przedsiębiorstwa, korespondencja została odłożona wraz z innymi dokumentami, a następnie pismo zgubiono. Wiedzę o konieczności uzupełnienia wpisu od skargi skarżący uzyskał wraz z otrzymanym postanowieniem o jej odrzuceniu. Oceniając przesłanki przywrócenia terminu sąd stwierdził, że skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu w wymaganym, siedmiodniowym terminie oraz spełnił warunki wskazane w art. 87 § 4 p.p.s.a. – jednocześnie z wnioskiem złożył dowód uiszczenia kwoty z tytułu uzupełnienia wpisu od skargi w kwocie [...]zł. W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak jego winy w uchybieniu terminowi. Przede wszystkim wymaga podkreślenia, że nie znajduje potwierdzenia w aktach sprawy twierdzenie skarżącego, że wezwanie do uzupełnienia wpisu zostało odebrane przez pracownika przedsiębiorstwa nieupoważnionego do otwierania korespondencji urzędowej. Wskazać bowiem należy, że z treści zwrotnego potwierdzenia odbioru korespondencji wynika (k. [...] i [...]), że wezwanie do uzupełnienia wpisu zostało odebrane w placówce pocztowej w dniu 17 listopada 2023 r. osobiście przez skarżącego, co potwierdził własnoręcznym podpisem (k. [...]). Ponadto, kryterium braku winy, jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na uprawdopodobnieniu przez stronę dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych i wskazaniu na okoliczności, które pomimo tej staranności uniemożliwiły dokonanie czynności w postępowaniu sądowym w terminie. W świetle ugruntowanego w tej kwestii orzecznictwa sądowoadministracyjnego panuje jednolity pogląd, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, jeżeli strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Wniosek o przywrócenie terminu może być skuteczny, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie NSA z 12 września 2013 r. sygn. akt II FZ 717/13, postanowienie NSA z 22 listopada 2013 r. sygn. akt II FZ 988/13, postanowienie NSA z 27 maja 2014 r. sygn. akt II GZ 223/14 – orzeczenia.nsa.gov.pl, CBOSA). W ocenie sądu w niniejszej sprawie skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak jego winy w uchybieniu terminu. Skarżący nie przedstawił żadnych obiektywnych okoliczności, które wystąpiłyby w okresie biegu terminu do dokonania czynności procesowej i które sąd mógłby rozważyć oraz ewentualnie potraktować jako przeszkody uniemożliwiające skarżącemu zachowanie terminu do dokonania czynności procesowej. Reasumując, powyższe prowadzi do wniosku, że skarżący nie dochował należytej staranności wymaganej od strony dbającej należycie o własne interesy. W szczególności nie uprawdopodobnił, że w sposób przepisany prawem nie zostało mu doręczone wezwanie do uzupełnienia wpisu od skargi. Nie ma zatem podstaw do przyjęcia, że skarżący uchybił terminowi do dokonania czynności bez swojej winy, wobec czego uznać należy, że nie zostały spełnione ustawowe warunki do jego przywrócenia. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu. O zwrocie kwoty uiszczonej z tytułu uzupełnienia wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.