III SA/Lu 602/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Robert Hałabis po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. D. na decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 14 września 2023 r. nr 0046-2023-000822 w przedmiocie przyznania pomocy dla rolników działających w sektorze zbóż i nasion oleistych, którzy ponieśli straty gospodarcze spowodowane przywozem zbóż z Ukrainy p o s t a n a w i a: I. odrzucić skargę; II. zwrócić L. D. kwotę 200 zł (dwieście złotych) z tytułu uiszczonego wpisu od skargi. Skarżący L. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 14 września 2023 r. (nr 0046-2023-000822) w przedmiocie przyznania pomocy dla rolników działających w sektorze zbóż i nasion oleistych, którzy ponieśli straty gospodarcze spowodowane przywozem zbóż z Ukrainy. Zarządzeniem z dnia 14 grudnia 2023 r. Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi – w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi (k. 20 akt sądowych). Wezwanie do uiszczenia wpisu zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 20 grudnia 2023 r. (k. 22 akt sądowych), co oznacza, że ostatnim dniem siedmiodniowego terminu do usunięcia fiskalnych braków skargi poprzez uiszczenie wpisu od skargi w kwocie 200 zł, był dzień 27 grudnia 2023 r. (środa). Tymczasem jak wynika z akt sprawy, wpis od skargi został wprawdzie uiszczony przelewem na rachunek bankowy Sądu, ale dopiero w dniu 28 grudnia 2023 r. (k. 23 akt sądowych), a zatem po upływie ustawowego terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, z późn. zm.– dalej jako "p.p.s.a."), Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Jednakże według szczególnego przepisu art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Opłata sądowa w postaci wpisu od skargi powinna być uiszczona przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie (art. 219 § 1 p.p.s.a.). Dlatego nieopłacona skarga dotknięta jest formalnym brakiem fiskalnym. Z tej przyczyny, w razie nieuiszczenia wpisu wraz z wniesieniem skargi wzywa się stronę do usunięcia tego braku w przewidzianym ustawą terminie. Skuteczne usunięcie tego rodzaju braku formalnego skargi nastąpić może tylko z zachowaniem ustawowego terminu. Uiszczenie wpisu po terminie jest równoznaczne z jego nieuiszczeniem (zob. przykł. postanowienie NSA z dnia 4 października 2011 r., sygn. akt II OSK 1985/11). Zaznaczyć należy, że uiszczenie wpisu sądowego od skargi nie wymaga osobistego stawiennictwa w sądzie. Czynność ta może być bowiem dokonana np. przelewem z rachunku bankowego. W niniejszej sprawie z takiej formy właśnie skarżący skorzystał i uiścił wpis przelewem z rachunku bankowego. Jednak uczynił to z uchybieniem terminu (jeden dzień po terminie). Skoro zaś skarżący dokonując opłacenia skargi poprzez uiszczenia wpisu od skargi uchybił ustawowemu terminowi dla skutecznego dokonania tej czynności, to w tym stanie rzeczy Sąd – na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a. – obowiązany był skargę odrzuć, o czym orzekł w pkt I postanowienia. Zgodnie zaś z przepisem art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Na tej zatem podstawie należało skarżącemu zwrócić cały uiszczony po terminie wpis od skargi, o czym sąd orzekł w pkt II postanowienia.