III SA/Lu 604/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.S. na decyzję Wojewody z dnia [...] października 2007r. Nr [...] w przedmiocie rozłożenia na raty pożyczki udzielonej na rozpoczęcie i prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie wniosku strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy. W dniu [...] listopada 2007r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wpłynęła skarga J.S. na decyzję Wojewody z dnia [...] października 2007r., Nr [...] w przedmiocie rozłożenia na raty pożyczki udzielonej na rozpoczęcie i prowadzenie działalności gospodarczej. Skarga powyższa, jak wynika ze złożonego na kopercie stempla pocztowego, została nadana w Urzędzie Pocztowym L. [...] w dniu 10 listopada 2007r. W dniu 23 listopada 2007r., zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 listopada 2007r., skarga strony została przekazana do organu administracji, który wydał zaskarżoną decyzję tj. do Wojewody. Organ administracji przekazał Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu skargę wraz z odpowiedzią w dniu 20 grudnia 2007r. W skardze na powyższą decyzję strona skarżąca złożyła jednocześnie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od obowiązku poniesienia opłat i wydatków sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie wyjaśnić należy, że Sąd odstąpił od przesłania stronie skarżącej urzędowego formularza PPF wniosku o przyznanie prawa pomocy, ze względu na to, że w sprawie zachodzi przesłanka, o której mowa w art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Oczywista bezzasadność skargi zachodzi wówczas, gdy obowiązujące prawo jasno i jednoznacznie, bez konieczności dokonywania głębszej analizy prawnej, wyklucza możliwość uwzględnienia żądania skarżącego (J.P. Tarno "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz." Warszawa 2006, s. 508). Tego rodzaju sytuacja zachodzi w rozpoznawanej w sprawie. Oczywiste jest, że skarga strony nie może zostać uwzględniona, ponieważ podlega odrzuceniu z tego powodu, że nie została wniesiona w trybie i terminie przewidzianym w ustawie. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie natomiast do art. 54 § 1 ustawy p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się do za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 ustawy p.p.s.a.). Jak wynika z akt sprawy administracyjnej, w decyzji Wojewody z dnia [...] października 2007r., Nr [...] stronę pouczono, iż od decyzji służy prawo wniesienia skargi – za pośrednictwem Wojewody – do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia. Zatem zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie co do terminu i sposobu wniesienia środka zaskarżenia. Decyzja powyższa została doręczona stronie w dniu 18 października 2007r. (potwierdzenie odbioru, k- [...] akt administracyjnych), a więc trzydziestodniowy termin do złożenia skargi upływał stronie z dniem 19 listopada 2007r.(tj. po sobocie i dniu ustawowo wolnym od pracy – art. 83 § 2 ustawy p.p.s.a.). Strona, jak wynika ze strony adresowej koperty zawierającej skargę, wniosła skargę w dniu 10 listopada 2007r. (data stempla pocztowego), ale bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. Zważyć należy, że stosownie do powołanego wyżej unormowania art. 54 § 1 ustawy p.p.s.a., właściwą drogą wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego jest złożenie skargi bezpośrednio do organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Ustawodawca przewidział bowiem pośredni tryb wnoszenia skarg do sądu administracyjnego. Skargę składa się wprawdzie do sądu, ale za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżony akt bądź pozostaje w bezczynności i ten organ powinien być adresatem skargi. Termin do wniesienia skargi jest zachowany w przypadku nadania pisma w placówce pocztowej pod warunkiem nadania do właściwego adresata. Zgodnie z art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) w okresie dwóch lat od wejścia w życie ustawy, o której mowa w art. 2, skargę wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego, jeżeli wniesiona została w terminie określonym w art. 53 § 1 ustawy, o której mowa w art. 2, sąd administracyjny przekazuje organowi, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, ze skutkiem określonym w art. 54 § 1 ustawy, o której mowa w art. 2. Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi weszła w życie z dniem 1 stycznia 2004r., zatem jedynie w okresie dwóch lat od daty wejścia w życie (tj. do 31 grudnia 2005r.), skargę wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego, można było przekazać organowi administracji publicznej, którego działanie lub bezczynność zostały zaskarżone ze skutkiem określonym w art. 54 § 1 ustawy p.p.s.a., a więc przyjmując że został zachowany właściwy sposób wniesienia skargi. Tak więc należy przyjąć, że w aktualnym stanie prawnym, skuteczne wniesienie skargi po dniu 31 grudnia 2005r. może nastąpić wyłącznie za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo pozostaje w bezczynności. Zgodnie z art. 58 ( 1 pkt 2 i pkt 6 ustawy p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, wniesioną po upływie terminu, jak również skargę, której wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn. Skarga została nadana przez stronę w urzędzie pocztowym 10 listopada 2007r. (data stempla pocztowego), ale została skierowana bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, gdzie jako datę wpływu skargi odnotowano dzień 21 listopada 2007r. Brak jest zatem podstaw do uznania, że zachowany został właściwy tryb wnoszenia skargi odpowiadający wymogom art. 54 § 1 ustawy p.p.s.a., jak również że skarga została złożona w terminie określonym w art. 53 § 1 ustawy p.p.s.a. Prawną konsekwencją takiego stwierdzenia jest odmowa przyznania prawa pomocy w tej sprawie z uwagi na oczywistą bezzasadność skargi. Z tych względów oraz na podstawie art. 247 ppsa, należało orzec jak na wstępie.