III SA/Lu 609/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zdzisław Sadurski, Sędziowie Sędzia NSA Jerzy Marcinowski (sprawozdawca), Sędzia NSA Maria Wieczorek, Protokolant Sekretarz sądowy Wiesława Dudek, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 6 maja 2008 r. sprawy ze skargi S.D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2007 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wpisu danych w dowodzie rejestracyjnym dotyczącym zmiany rodzaju pojazdu 1. uchyla zaskarżona decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] z dnia [...] października 2007 r., nr [...]; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego kwotę [...] ([...]) zł. tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia [...] listopada 2007 r. rep. [...], po rozpatrzeniu odwołania S. D. od decyzji Starosty Powiatowego w C. z dnia [...] października 2007 r. znak: [...] odmawiającej wpisu danych w dowodzie rejestracyjnym dotyczących zmiany rodzaju pojazdu, działając na podstawie art. 66 ust. 4 pkt 6 i art. 78 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (tj. Dz. U. Nr 108 poz. 908 z 2005 r. ze zm.) w związku z § 14 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002 r. w sprawie rejestracji i oznaczenia pojazdów (Dz. U. Nr 133 poz. 1123 ze zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 98 poz. 1071 z 2000 r. ze zm.), Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że zaskarżoną decyzją odmówiono wpisu danych w dowodzie rejestracyjnym dotyczących zmiany rodzaju pojazdu - przyczepy marki Autosan D-46A, z przyczepy specjalizowanej samowyładowawczej (przyczepy ciężarowej) na przyczepę ciężarową rolniczą D-46B będącej własnością skarżącego. Organ uznał, że w trakcie przeprowadzonego postępowania administracyjnego strona nie dostarczyła dokumentów niezbędnych do dokonania żądanej zmiany, to jest faktury lub oświadczenia wystawionego przez uprawnionego przedsiębiorcę potwierdzających dokonanie zmian konstrukcyjnych w przedmiotowym pojeździe, wymaganych przepisami ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym i rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002 r. w sprawie rejestracji i oznaczenia pojazdów. Od decyzji tej skarżący odwołał się podnosząc, że czynność przekwalifikowania nie wymagała zmian technicznych, bowiem pojazd nadal pozostaje przyczepą skrzyniową samowyładowawczą. Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozpatrując odwołanie ustaliło, że skarżący w dniu 11 września 2007 r. złożył w Starostwie Powiatowym w C. wniosek o zmianę rodzaju pojazdu z przyczepy ciężarowej Autosan D-47A na przyczepę ciężarową rolniczą Autosan D-47B. Do podania dołączył ocenę techniczną S-138/07 z dnia 28 sierpnia 2007 r. oraz zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym [...] z dnia 28 sierpnia 2007 r. Skarżący został wezwany do uzupełnienia wniosku o dokument potwierdzający dokonanie zmian przez uprawnionego przedsiębiorcę, stanowiący podstawę do dokonania wpisu danych zawartych w dowodzie rejestracyjnym dotyczących zmiany rodzaju pojazdu, jednak dokumentu takiego nie dostarczył. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało trafność rozstrzygnięcia organu I instancji w oparciu o m. in. art. 78 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku Prawo o ruchu drogowym, zgodnie z którym właściciel pojazdu zarejestrowanego jest obowiązany zawiadomić właściwego starostę w terminie nie przekraczającym 30 dni o zmianie stanu faktycznego wymagającej zmiany danych zamieszczonych w dowodzie rejestracyjnym. Zgodnie z § 4 pkt 5 wydanego na podstawie delegacji ustawowej rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002 r. w sprawie rejestracji i oznaczenia pojazdów, w przypadku zawiadomienia o zmianie stanu faktycznego wymagającej zmiany danych zamieszczonych w dowodzie rejestracyjnym wynikającej z wprowadzenia w pojeździe zarejestrowanym zmian konstrukcyjnych zmieniających rodzaj pojazdu do zawiadomienia dołącza się: a) dokument potwierdzający, że dokonane zmiany konstrukcyjne zmieniające rodzaj pojazdu wykonane zostały przez przedsiębiorcę prowadzącego działalność gospodarczą w tym zakresie i b) zaświadczenie o pozytywnym wyniku badania technicznego potwierdzające, że dokonane zmiany są zgodne z przepisami określającymi warunki techniczne pojazdów. Zdaniem Kolegium zarzuty skarżącego podniesione w odwołaniu nie mogą zostać uwzględnione, gdyż bezsporne jest, że skarżący nie uzupełnił wymaganych dokumentów. Ponadto organ wskazał, że w zaskarżonej decyzji organ I instancji użył dla pojazdu będącego przedmiotem postępowania nazw "D-46A" i "D-46B" zamiast nazw "D-47A" i "D47B", co było wynikiem oczywistej pomyłki pisarskiej sprostowanej na podstawie artykułu 133 § 1 kpa. postanowieniem z dnia 2 listopada 2007 r. Pomyłka ta nie miała jednak wpływu na merytoryczną prawidłowość rozstrzygnięcia. Na decyzję tę strona złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, w której wniosła o jej uchylenie w całości i wskazała, że nie doszło do żadnej zmiany konstrukcyjnej przyczepy, lecz tylko do zmiany jej przeznaczenia. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga jest zasadna, a decyzje organów obu instancji podlegają uchyleniu. Organy obu instancji mylnie przyjęły stan faktyczny, a w konsekwencji nie rozpoznały istoty sprawy, wynikającej z wniosku skarżącego. Żądanie skarżącego w zakresie zmiany wpisu w dowodzie rejestracyjnym pojazdu nie było związane z dokonywaniem jakichkolwiek zmian konstrukcyjnych, lecz ze zmianą sposobu użytkowania zarejestrowanej przyczepy. Rolą organów było ustalenie, czy w świetle obowiązujących przepisów ta sama przyczepa może być odmiennie zarejestrowana ze względu na zmianę dalszego sposobu jej używania, i jakie ewentualnie dokumenty potrzebne są do pozytywnego załatwienia wniosku. Zmiana taka może mieć dla wnioskodawcy istotne znaczenie, bowiem dotyczy np. zasady opodatkowania pojazdu. Tymczasem organy założyły, że doszło do zmian konstrukcyjnych pojazdu, co aktualizuje obowiązek przedłożenia żądanych przez nie dokumentów obrazujących nowy stan rzeczy, a więc dokumentu potwierdzającego, że dokonane zmiany konstrukcyjne zmieniające rodzaj pojazdu wykonane zostały przez przedsiębiorcę prowadzącego działalność gospodarczą w tym zakresie i zaświadczenia o pozytywnym wyniku badania technicznego. Negatywna decyzja była konsekwencją nieprzedstawienia dokumentów wymaganych w innej sytuacji, niż objęta postępowaniem. Dokumenty te są wymagane wyłącznie w razie zmiany stanu faktycznego wymagającej zmiany danych zamieszczonych w dowodzie rejestracyjnym wynikającej z wprowadzenia w pojeździe zarejestrowanym zmian konstrukcyjnych zmieniających rodzaj pojazdu (§ 4 ust. 5 cyt. rozporządzenia). Organy nie zbadały zaś dopuszczalności dokonania zmiany zamieszczonych w dowodzie rejestracyjnym danych, wynikającej ze zmiany sposobu używania pojazdu, o co wnioskował skarżący. Uznać należy zatem, iż decyzje organów obu instancji zostały wydane z naruszeniem przepisów w zakresie postępowania, tj. art. 7, 77 § 1 i 80 kpa, mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Wobec niewyjaśnienia istoty sprawy konieczne stało się uchylenie decyzji organów obu instancji i przeprowadzenie postępowania administracyjnego od początku, w celu zachowania zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Dlatego też, działając na podstawie art. 135 i art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270) zwanej dalej p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. O zwrocie kosztów Sąd orzekł zgodnie z treścią art. 200 p.p.s.a., zgodnie z którym w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Wyrok uwzględniający skargę jest w określonym przedziale czasowym nieprawomocny, nie wywołuje zatem jeszcze skutku w odniesieniu do zaskarżonego aktu. Skoro jednak podlegające uchyleniu decyzje mają charakter odmowny, z natury swej nie podlegają wykonaniu, a zatem nie ma potrzeby orzekania o wstrzymaniu ich wykonania na mocy art. 152 ppsa.