III SA/Lu 610/14

WyrokWSA w Lublinie2015-01-29

Skład orzekający: Jerzy Marcinowski, Jerzy Drwal, Grzegorz Wałejko

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej prawidłowo wznowił postępowanie w sprawie przyznania płatności rolnośrodowiskowej i na tej podstawie mógł zmienić pierwotną decyzję, uwzględniając fakt wyzbycia się przez rolnika posiadania części działek rolnych przed wydaniem pierwotnej decyzji?
Ratio decidendi
Organ administracji publicznej prawidłowo wznowił postępowanie, ponieważ ujawnienie istotnych nowych okoliczności faktycznych (wyzbycie się przez rolnika posiadania części działek rolnych przed wydaniem pierwotnej decyzji) stanowiło podstawę do wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. W związku z tym, organ mógł zmienić pierwotną decyzję, odmawiając przyznania płatności rolnośrodowiskowej za te działki, które nie znajdowały się już w posiadaniu rolnika.
Stan faktyczny
Rolnik złożył wniosek o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na rok 2011. Po wydaniu pierwotnej decyzji przyznającej płatność, okazało się, że rolnik w dniu 5 marca 2012 r. (przed zakończeniem roku realizacji zobowiązania) przekazał część działek rolnych swojemu synowi. Organ administracji wznowił postępowanie, uchylił pierwotną decyzję i wydał nową, przyznającą płatność w pomniejszonej wysokości, uwzględniając brak posiadania części działek przez rolnika. Rolnik zaskarżył tę decyzję, zarzucając naruszenie terminów postępowania i błędy w tabelach.
Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Marcinowski, Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Drwal,, Sędzia WSA Grzegorz Wałejko (sprawozdawca), Protokolant Asystent sędziego Radosław Stelmasiak, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 29 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi H. R. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości na rok 2011 oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia 11 kwietnia 2014 r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR, Agencja) utrzymał w mocy, wydaną po wznowieniu postępowania, decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR we [...] z dnia 3 marca 2014 r. o uchyleniu decyzji Kierownika Biura Powiatowego z dnia 14 marca 2012 r. o przyznaniu płatności rolnośrodowiskowej na rok 2011 i przyznaniu H. R. tej płatności w pomniejszonej wysokości 21.731,20 zł. Z akt sprawy wynika, że w dniu 16 maja 2011 r. H. R., kontynuujący wykonywanie zobowiązywania rolnośrodowiskowego, złożył w Biurze Powiatowym ARiMR we Włodawie wniosek o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na rok 2011. Następnie w dniu 17 maja 2011 r. złożył zmianę do wniosku. Z kolei w odpowiedzi na wezwanie organu H. R. złożył w dniu 12 marca 2012 r. korektę wniosku oraz pozostałe wymagane dokumenty. Decyzją z dnia 14 marca 2012 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR we [...] przyznał H. R. płatność rolnośrodowiskową w pomniejszonej wysokości, łącznie 25.614,40 zł. W dniu 20 kwietnia 2012 r. do Biura Powiatowego ARiMR we [...] wpłynęło oświadczenie P. R. (syna skarżącego) o kontynuowaniu realizacji zobowiązania rolnośrodowiskowego na przejętych działkach rolnych na lata 2007-2013 wraz z wykazem działek oraz odpisem aktu notarialnego zawierającego umowę dzierżawy z dnia 5 marca 2012 r. Ze złożonych dokumentów wynika, że P. R. w dniu 5 marca 2012 r. przejął część gruntów zadeklarowanych do płatności przez H. R. wraz z zobowiązaniem rolnośrodowiskowym. Z uwagi na powyższe, Kierownik Biura Powiatowego ARiMR we [...] postanowieniem z dnia 4 kwietnia 2013 r. wznowił postępowanie administracyjne, zakończone decyzją z dnia 14 marca 2012 r., wskazując podstawę wznowienia określoną w art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a., zgodnie z którym wznawia się postępowanie administracyjne, gdy wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję. Decyzją z dnia 19 kwietnia 2013 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR we [...] uchylił decyzję dotychczasową i przyznał płatność rolnośrodowiskową w pomniejszonej wysokości, łącznie 21.731,20 zł. Po rozpatrzeniu odwołania H. R., Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR decyzją z dnia 12 lipca 2013 r. uchylił w całości powyższą decyzję z dnia 19 kwietnia 2013 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Organ odwoławczy stwierdził, że decyzja organu pierwszej instancji nie wyjaśniała motywów rozstrzygnięcia, w tym podstaw prawnych zmniejszenia płatności rolnośrodowiskowej na rok 2011. W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy, Kierownik Biura Powiatowego ARiMR we [...] decyzją z dnia 29 października 2013 r. przyznał płatność rolnośrodowiskową w pomniejszonej wysokości, łącznie 21.731,20 zł. Po rozpatrzeniu odwołania H. R. decyzją z dnia 30 grudnia 2013 r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR uchylił decyzję z dnia 29 października 2013 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Dyrektor zauważył, że organ pierwszej instanacji wydał decyzję rozstrzygającą co do istoty sprawy, wypełniając przy tym drugą część dyspozycji art. 151 § 1 pkt 2 K.p.a., niedokonując jednocześnie rozstrzygnięcia przewidzianego w pierwszej części tego przepisu, to jest nie uchylił decyzji ostatecznej z dnia 14 marca 2012 r. W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy, Kierownik Biura Powiatowego ARiMR we [...] decyzją z dnia 3 marca 2014 r. uchylił dotyczasową decyzję i przyznał H. R. płatność rolnośrodowiskową w pomniejszonej wysokości na rok 2011, łącznie 21.731,20 zł. Płatność została przyznana z tytułu realizacji zobowiązania rolnośrodowiskowego w ramach: a/ Pakietu 1 - Rolnictwo zrównoważone, Wariant 1.1 - Zrównoważony sposób gospodarowania - w wysokości 11. 642,40 zł ( według stawki 360,00 zł/ha); b/ Pakietu 3 - Ekstensywne trwałe użytki zielone, Wariant 3.1.1 Ekstensywna gospodarka na łąkach i pastwiskach - w wysokości 2.135,00 zł (według stawki 500,00 zł/ha); c/ Pakietu 4 - Ochrona zagrożonych gatunków ptaków i siedlisk przyrodniczych poza obszarami Natura 2000, Wariant 4.1 - Ochrona siedlisk lęgowych ptaków – w wysokości 2.320,00 zł (według stawki 1200,00 zł/ha); d/ Pakietu 8 - Ochrona gleb i wód w wysokości 5.633,80 zł, w tym: Wariant 8.2.1 - Międzyplon ozimy - w wysokości 1.381,80 zł (według stawki 420,00 zł/ha) oraz Wariant 8.3.1 - Międzyplon ścierniskowy - w wysokości 4.252,00 zł (według stawki 400,00 zł/ha). W odwołaniu od powyższej decyzji H. R. podniósł, że organ prowadził postępowanie administracyjne z naruszeniem przepisów dotyczących terminów. Według skarżącego znaczenie dla rozstrzygnięcia miało wydanie decyzji przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR we [...] po terminie, to jest po 1 marca 2012 r. Wyjaśnił, że na podstawie umowy zawartej w formie aktu notarialnego przekazał w dniu 5 marca 2012 r. działki synowi P. R., aby umożliwić mu wykonanie zobowiązania w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom". Skarżący zarzucił ponadto, że decyzja zawiera błędy w tabelach poszczególnych wariantów, nie konkretyzując jednak tych błędów. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, utrzymującej w mocy decyzję z dnia 3 marca 2014 r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR ustalił, że H. R. przeniósł na rzecz syna P. R. posiadanie działek ewidencyjnych oznaczonych numerami [...],[...],[...] znajdujących się w gminie [...], obręb [...] oraz działek oznaczonych numerami [...] i [...] znajdujących się w gminie [...], obręb [...]. Wynika powyższe z umowy dzierżawy zawartej w dniu 5 marca 2012 r. w formie aktu notarialnego oraz z oświadczenia P. R. złożonego w dniu 20 kwietnia 2014 r. w Biurze Powiatowym ARiMR. Z oświadczenia tego wynika, że P. R. w dniu 5 marca 2012 r. przejął działki rolne objęte realizacją zobowiązania rolnośrodowiskowego, to jest działki rolne zadeklarowane na działkach ewidencyjnych oznaczonych numerami [...],[...],[...],[...] oraz [...]. Organ wyjaśnił, że były to nowe okoliczności nieznane Kierownikowi Biura Powiatowego ARiMR w dacie wydawania decyzji z dnia 14 marca 2012 r. Okoliczności te zostały ujawnione na podstawie nowych dowodów, to jest wymienionych wyżej: aktu notarialnego z dnia 5 marca 2012 r., dokumentującego zawarcie umowy dzierżawy, oraz oświadczenia P. R. z dnia 20 kwietnia 2012 r. o przejęciu w dniu 5 marca 2012 r. posiadania wymienionych wyżej działek i kontynuowaniu wykonywania zobowiązania rolnośrodowiskowego Dyrektor wskazał, że z powyższego wynika, iż H. R. w dniu wydania przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR we [...] decyzji (z dnia 14 marca 2012 r.) o przyznaniu płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości, nie był w posiadaniu poniższych działek: 1/ działki rolnej G (położonej na działce ewidencyjnej nr [...]) o powierzchni 0,85 ha; 2/ działki rolnej H (położonej na działce ewidencyjnej nr [...]) o powierzchni 0,11 ha; 3/ działki rolnej I (położonej na działkach ewidencyjnych nr [...] oraz nr 13/5) o powierzchni 2,48 ha; 4/ działki rolnej M (położonej na działce ewidencyjnej nr [...]) o powierzchni 1,01 ha; 5/ działki rolnej T (położonej na działce ewidencyjnej nr [...]) o powierzchni 1,88 ha. Organ odwoławczy wyjaśnił, że ustalenie, czy dane grunty kwalifikują się do objęcia pomocą finansową z tytułu programu rolnośrodowiskowego na rok 2011 następuje w wyniku przeprowadzonej kontroli administracyjnej, która ma celu sprawdzenie zgodności z kryteriami kwalifikowalności. Przeprowadzona kontrola administracyjna przedmiotowego wniosku dotyczyła między innymi zgodności między zadeklarowanymi w pojedynczym wniosku działkami rolnymi a działkami referencyjnymi w systemie identyfikacji działek rolnych oraz weryfikacji kwalifikacji do pomocy określonych terenów poprzez porównanie danych dotyczących poszczególnych działek rolnych zawartych we wniosku z danymi znajdującymi się w systemie identyfikacji działek rolnych, w tym w szczególności poprzez porównanie powierzchni działek rolnych z wniosku z zapisaną w systemie identyfikacji działek rolnych maksymalną powierzchnią kwalifikowalną do płatności na poszczególnych działkach ewidencyjnych, na których znajdują się deklarowane działki rolne. Zgodnie, bowiem z wyżej powołanymi przepisami płatności przysługują do powierzchni nie większej niż wyznaczony maksymalny kwalifikowalny obszar (PEG - powierzchnia ewidencyjno - gospodarcza). Przeprowadzona kontrola administracyjna przedmiotowego wniosku H. R. w oparciu o bazę referencyjną systemu LPIS (System Identyfikacji Działek Rolnych) wykazała nieprawidłowości: a/ w przypadku działki rolnej AF [dla JPO i płatności rolnośrodowiskowej (RŚ) - wariant 1.1 - Zrównoważony sposób gospodarowania oraz wariant 8.3.1 Międzyplon ścierniskowy] położonej na działkach ewidencyjnych Nr [...] oraz [...] [znajdujących się w obrębile [...], gmina [...]] powierzchnia stwierdzona wyniosła 2,28 ha, natomiast powierzchnia deklarowana we wniosku 2,29 ha; b/ w przypadku działki rolnej F [dla JPO i płatności rolnośrodowiskowej (RŚ) - wariant 1.1 - Zrównoważony sposób gospodarowania oraz wariant 3.1.1 Ekstensywna gospodarka na łąkach i pastwiskach] położonej na działce ewidencyjnej Nr [...] [znajdującej się w obrębie [...], gmina [...]] powierzchnia stwierdzona wyniosła 2,80 ha (powierzchnia deklarowana we wniosku - 3,01 ha). W przypadku wariantu 1.1 Zrównoważony sposób gospodarowania przeprowadzone czynności kontrolne wniosku na rok 2011 wykazały, że powierzchnia działek rolnych stwierdzona w kontroli administracyjnej wyniosła 32,34 ha, natomiast powierzchnia deklarowana we wniosku wynosiła 43,58 ha. Różnica wynika – po pierwsze - z wykluczenia z wniosku o przyznanie płatności działek rolnych G (0,85 ha), H (0,11 ha), I (2,48 ha), M (1,01 ha) oraz T (1,88 ha) ze względu na to, że wnioskodawca w dniu wydania przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR we [...] decyzji (z dnia 14 marca 2012 r.) o przyznaniu płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości, nie był w posiadaniu wyżej wymienionych działek (przekazanych P. R.). Po drugie, różnica wynika ze zmniejszenia powierzchni działki rolnej AF (z powierzchni 2,29 ha na 2,28 ha) w oparciu o bazę referencyjną systemu LPIS. Po trzecie, na wysokość przyznanej płatności rolnośrodowiskowej w wariancie 1.1 Zrównoważony sposób gospodarowania miało wpływ to, że w przypadku działek rolnych oznaczonych we wniosku identyfikatorami AD ( 0,13 ha), W (0,10 ha), F (3,01 ha), AG (0,64 ha), P (0,10 ha), R (0,16 ha), AJ (0,56 ha), X (0,20 ha) rolnik zadeklarował na tych działkach roślinę w plonie głównym z grupy upraw sadowniczych lub trwałe użytki zielone (TUZ). Zgodnie z § 9 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2009 r. Nr 33, poz. 262 z późn. zm.), w przypadku pakietu wymienionego w § 4 ust. 1 pkt 1 (Pakiet 1. Rolnictwo zrównoważone) płatność rolnośrodowiskowa jest przyznawana do działek rolnych użytkowanych jako grunty orne, na których występują truskawki, poziomki, tytoń lub inne uprawy wymienione w załączniku nr 4 do rozporządzenia w ramach wariantu pierwszego, drugiego, piątego, szóstego, siódmego i ósmego pakietu wymienionego w § 4 ust. 1 pkt 2. Mając na uwadze powyższe powierzchnia na wyżej wymienionych działach rolnych nie została uwzględniona w naliczaniu płatności. Zgodnie z załącznikiem nr 5 do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 lutego 2009 r. wysokość płatności w wariancie 1.1. wynosi 360 zł/ha. Za powierzchnię 32,34 ha należy się płatność w wysokości 11.642,40 zł. W przypadku wariantu 3.1.1 Ekstensywna gospodarka na łąkach i pastwiskach przeprowadzone czynności kontrolne wniosku na rok 2011 wykazały, że powierzchnia działek rolnych stwierdzona w kontroli administracyjnej wyniosła 4,69 ha - (powierzchnia deklarowana we wniosku - 4,90 ha). Różnica wynika ze zmniejszenia powierzchni działki rolnej F (z pow. 3,01 ha na 2,80 ha) w oparciu o bazę referencyjną systemu LPIS. Różnica między powierzchnią zadeklarowaną do wyżej wymienionej płatności, to jest 4,90 ha, a powierzchnią stwierdzoną, to jest 4,69 ha (jako uprawnioną do płatności) wyniosła 0,21 ha, co stanowi 4,48 % (0,21 ha : 4,69 ha x 100 %) powierzchni stwierdzonej w stosunku do powierzchni deklarowanej. Zgodnie z art. 16 ust. 5 rozporządzenia Komisji (UE) Nr 65/2011 z dnia 27 stycznia 2011 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) 1698/2005 w odniesieniu do wprowadzenia procedur kontroli oraz do zasady wzajemnej zgodności w zakresie środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich (Dz. Urz. UE z 2011 r., seria L, Nr 25, str. 8) pomoc oblicza się na podstawie zatwierdzonego obszaru pomniejszonego o podwójną różnicę, którą stwierdzono, jeżeli różnica ta przekracza albo 3% albo dwa hektary, ale nie więcej niż 20% zatwierdzonego obszaru. Zgodnie z załącznikiem nr 5 do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 lutego 2009 r. wysokość płatności w wariancie 3.1.1. wynosi 500 zł/ha. Płatność należy się za powierzchnię 4,27 ha (4,69 ha minus 2 x 0, 21 ha). Daje to kwotę 2.135 zł. W przypadku Pakietu 4. Ochrona zagrożonych gatunków ptaków i siedlisk przyrodniczych poza obszarami Natura 2000, Wariant 4.1. Ochrona siedlisk lęgowych ptaków powierzchnia stwierdzona działek rolnych wyniosła 1,10 ha (powierzchnia deklarowana we wniosku wynosiła 1,10 ha - po uwzględnieniu zmiany i korekty do wniosku - działka rolna AS). Zgodnie z załącznikiem nr 5 do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 lutego 2009 r. wysokość płatności w wariancie 4.1. wynosi 1.200 zł/ha. Płatność za powierzchnię 1,10 ha wynosi 1.320 zł. Ponadto przyznana został refundacja kosztów transakcyjnych w wysokości 1.000 zł zgodnie z załącznikiem nr 6 do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 lutego 2009 r. W przypadku wariantu 8.2.1 Międzyplon ozimy przeprowadzone czynności kontrolne wniosku na rok 2011 wykazały, że powierzchnia działek rolnych stwierdzona w kontroli administracyjnej wyniosła 3,29 ha (powierzchnia deklarowana we wniosku wynosiła 6,13 ha). Różnica wynika z wykluczenia z wniosku H. R. o przyznanie płatności działek rolnych: G (0,85 ha), H (0,11 ha) oraz T (1,88 ha), ponieważ H. R. w dniu wydania przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR we [...] decyzji o przyznaniu płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości nie był w posiadaniu wymienionych wyżej działek. Zgodnie z załącznikiem nr 5 do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 lutego 2009 r. wysokość płatności w wariancie 8.2.1 wynosi 420 zł/ha, co za powierzchnię 3,29 ha daje kwotę 1.381,80 zł. W przypadku wariantu 8.3.1. Międzyplon ścierniskowy przeprowadzone czynności kontrolne wniosku na rok 2011 wykazały, że powierzchnia działek rolnych stwierdzona w kontroli administracyjnej wyniosła 10,63 ha (powierzchnia deklarowana we wniosku - 11,65 ha). Różnica wynika z wykluczenia z wniosku H. R. o przyznanie płatności działki rolnej M (1,01 ha), ponieważ H. R. w dniu wydania przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR we [...] decyzji o przyznaniu płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości nie był w posiadaniu wymienionej wyżej działki oraz ze zmniejszenia powierzchni działki rolnej AF (z pow. 2,29 ha na 2,28 ha) w oparciu o bazę referencyjną systemu LPIS. Zgodnie z załącznikiem nr 5 do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 lutego 2009 r. wysokość płatności w wariancie 8.3.1 wynosi 400 zł/ha, co za powierzchnię 10,63 ha daje kwotę 4.252,00 zł. Odnosząc się do zarzucanego w odwołaniu opóźnienia w wydaniu decyzji o przyznaniu płatności rolnośrodowiskowej i znaczenia tego opóźnienia dla rozstrzygnięcia sprawy organ odwoławczy wskazał, że skarżący we wniosku o przyznanie płatności (Sekcja IX. Oświadczenia i zobowiązania) zobowiązał się do niezwłocznego informowania ARiMR o każdym fakcie, który może mieć wpływ na nienależne lub nadmierne przyznanie płatności lub zmianie, w szczególności gdy zmiana dotyczy przeniesienia posiadania gospodarstwa rolnego. Organ wskazał na treść § 21 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 lutego 2009 r., według którego rolnik realizuje zobowiązanie rolnośrodowiskowe od dnia 15 marca roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie pierwszej płatności rolnośrodowiskowej. Organ przyznał, że Kierownik Biura Powiatowego Agencji wydał decyzję o przyznaniu płatności z uchybieniem terminu określonego w § 21 ust. 2 rozporządzenia, zawiadamiając o tym z opóźnieniem skarżącego na podstawie § 21 ust. 3 rozporządzenia. Jednakże według organu te opóźnienia nie miały wpływu na rozstrzygnięcie sprawy. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie H. R. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji, zarzucając naruszenie § 21 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013. Według skarżącego znaczenie dla rozstrzygnięcia miało wydanie decyzji przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR we [...] po terminie, to jest po 1 marca 2012 r. Wyjaśnił, że na podstawie umowy zawartej w formie aktu notarialnego przekazał w dniu 5 marca 2012 r. działki synowi P. R., aby umożliwić mu wykonanie zobowiązania w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom". W odpowiedzi na skargę Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. Skarga podlega oddaleniu, gdyż zaskarżona decyzja nie jest dotknięta wadami prawnymi, których następstwem byłoby uchylenie lub stwierdzenie nieważności decyzji. W rozpoznawanej sprawie organ Kierownik Biura Powiatowego ARiMR prawidłowo wznowił postępowanie, zakończone decyzją ostateczną z dnia 14 marca 2012 r. o przyznaniu płatności rolnośrodowiskowej na rok 2011 w pomniejszonej wysokości, ponieważ wyszła na jaw istotna dla sprawy nowa okoliczność istniejąca w dniu wydania decyzji, nieznana organowi, który wydał decyzję. Okazało się bowiem, że skarżący w dniu 5 marca 2012 r., a więc przed zakończeniem wykonywania zobowiązania rolnośrodowiskowego za rok objęty płatnością na rok 2011, czyli przed 15 marca 2012 r., wyzbył się na podstawie umowy dzierżawy posiadania części działek objętych zobowiązaniem rolnośrodowiskowym na rzecz innej osoby. Pomoc finansowa w postaci płatności rolnośrodowiskowej z udziałem środków pochodzących z Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich przewidziana jest w ramach realizacji Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich określonego w art. 15 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz. Urz. UE z 2005 r., seria L, Nr 277, s. 1), powoływanego dalej jako "rozporządzenie nr 1698/2005". Warunki i tryb przyznawania, wypłaty oraz zwracania tej pomocy określa ustawa z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r. poz. 173), dalej także jako ustawa. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 14 ustawy, realizacja Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich obejmuje między innymi działanie "Program rolnośrodowiskowy". Realizacja zobowiązania środowiskowego podlega kontroli (art. 30 i art. 31 ustawy). Szczegółowe warunki i tryb przyznawania, wypłaty oraz zwracania pomocy w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" określone zostały przepisami rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013. Rozporządzenie zostało wydane w oparciu o delegację ustawową zawartą w art. 29 ust. 1 pkt 1 i ust. 1a ustawy. Należy w tym miejscu zaznaczyć, że rozporządzenie z dnia 26 lutego 2009 r. straciło moc na podstawie § 58 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2013 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2013 r. poz. 361, dalej wymienianego jako "rozporządzenie z dnia 13 marca 2013 r."). Nowe rozporządzenie weszło w życie w dniu 15 marca 2013 r., a więc przed wydaniem decyzji przez obydwa organy po wznowieniu postępowania. W niniejszej sprawie organ drugiej instancji prawidłowo jednak zastosował przepisy rozporządzenia z dnia 26 lutego 2009 r., bowiem w myśl przepisu § 46 rozporządzenia z dnia 13 marca 2013 r., do przyznawania i zwrotu płatności rolnośrodowiskowej w sprawach objętych postępowaniami wszczętymi i niezakończonymi ostateczną decyzją przed dniem wejścia w życie nowego rozporządzenia oraz zakończonymi ostateczną decyzją wydaną na podstawie dotychczasowych przepisów, które zostały wznowione od dnia wejścia w życie rozporządzenia, stosuje się przepisy rozporządzenia z dnia 26 lutego 2009 r. Płatność rolnośrodowiskową przyznaje się rolnikowi, który obok innych warunków przyznania płatności rolnośrodowiskowej (określonych w § 2 ust. 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia z dnia 26 lutego 2009 r.), realizuje 5-letnie zobowiązanie rolnośrodowiskowe, o którym mowa w art. 39 rozporządzenia nr 1698/2005, obejmujące wymogi wykraczające ponad podstawowe wymagania w ramach określonych pakietów i ich wariantów, zgodnie z planem działalności rolnośrodowiskowej, na gruntach, na których rolnik zadeklarował realizację tego zobowiązania we wniosku o przyznanie pierwszej i kolejnych płatności rolnośrodowiskowych, a ponadto jeżeli rolnik spełnia warunki przyznania płatności rolnośrodowiskowej w ramach określonych pakietów lub ich wariantów określone w rozporządzeniu (§ 2 ust. 1 pkt 3 i 4 rozporządzenia z dnia 26 lutego 2009 r.) Przy ustalaniu wysokości płatności rolno-środowiskowej przysługującej do działek rolnych uwzględnia się powierzchnię tych działek, nie większą jednak niż maksymalny kwalifikowany obszar, o którym mowa w art. 6 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. Urz. UE z 2009 r. seria L, Nr 316, s. 65) określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Ustalenie, czy dane grunty kwalifikują się do objęcia pomocą finansowa z tytułu programu rolnośrodowiskowego następuje w wyniku przeprowadzonej kontroli administracyjnej, która ma celu sprawdzenie zgodności z kryteriami kwalifikowalności Zgodnie z art. 10 ust. 2 rozporządzenia Komisji (UE) Nr 65/2011 z dnia 27 stycznia 2011 r. Zgodnie z art. 11 rozporządzenia Komisji (UE) nr 65/2011 państwa członkowskie przeprowadzają kontrole administracyjne wniosków o pomoc w celu weryfikacji warunków kwalifikowalności do pomocy. Kontrole administracyjne mają na celu weryfikację odpowiednio, zadeklarowanych uprawnień do płatności i zadeklarowanych działek, pozwalają uniknąć nienależnego wielokrotnego przyznania tej samej pomocy odnośnie do tego samego roku kalendarzowego lub gospodarczego do jednej działki oraz nienależnej kumulacji a działkami referencyjnymi w systemie identyfikacji działek rolnych, w celu sprawdzenia kwalifikowalności obszarów do pomocy. W związku z powyższym zgodnie z art. 12 ust. 1 lit. d oraz ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009, pojedynczy wniosek zawiera wszystkie informacje niezbędne do ustalenia kwalifikowalności do pomocy, w szczególności: szczegóły pozwalające na identyfikację wszystkich działek rolnych w gospodarstwie, ich powierzchnię wyrażoną w hektarach z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku, ich położenie, i w stosownych przypadkach ich użytkowanie oraz informację, czy dana działka rolna jest nawadniana. W celu identyfikacji wszystkich działek rolnych w gospodarstwie, o których mowa w ust. 1 lit. d, wcześniej ustalone formularze przekazane rolnikowi zgodnie z art. 19 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 73/2009, zawierają informację na temat maksymalnego obszaru kwalifikowalnego przypadającego na działkę referencyjną do celów systemu płatności jednolitej lub systemu jednolitej płatności obszarowej. Ponadto materiały geograficzne przekazane rolnikowi zgodnie z tym przepisem określają granice działek referencyjnych oraz ich jednoznaczną identyfikację, natomiast rolnik wskazuje położenie każdej działki rolnej. Jak wskazał organ odwoławczy, przeprowadzona kontrola administracyjna wniosku skarżącego dotyczyła między innymi zgodności między zadeklarowanymi w pojedynczym wniosku działkami rolnymi a działkami referencyjnymi w systemie identyfikacji działek rolnych oraz weryfikacji kwalifikacji do pomocy określonych terenów poprzez porównanie danych dotyczących poszczególnych działek rolnych zawartych we wniosku z danymi znajdującymi się w systemie identyfikacji działek rolnych, w tym w szczególności poprzez porównanie powierzchni działek rolnych z wniosku z zapisaną w systemie identyfikacji działek rolnych maksymalną powierzchnią kwalifikowalną do płatności na poszczególnych działkach ewidencyjnych, na których znajdują się deklarowane działki rolne. Zgodnie bowiem z wyżej powołanymi przepisami płatności przysługują do powierzchni nie większej niż wyznaczony maksymalny kwalifikowalny obszar (PEG - powierzchnia ewidencyjno - gospodarcza). Z akt sprawy wynika, że zmniejszenie płatności przyznanej skarżącemu nastąpiło już w pierwotnej decyzji z dnia 14 marca 2012 r. W związku z tym zmniejszenie płatności powiększone w decyzji organu pierwszej instancji z dnia 3 marca 2014 r., utrzymanej w mocy decyzją zaskarżoną w niniejszej sprawie, uzasadnione jest częściowo tymi samymi okolicznościami, które były ustalone od początku przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR, a częściowo nowymi okolicznościami, będącymi następstwem wyzbycia się przez skarżącego w dniu 5 marca 2012 r. posiadania części działek objętych wykonywaniem zobowiązania rolnośrodowiskowego. Organ ustalił, że w przypadku działki rolnej AF położonej w obrębie Korolówka na działkach ewidencyjnych oznaczonych numerami 241/1 oraz 241/2 powierzchnia stwierdzona wyniosła 2,28 ha, natomiast we wniosku była deklarowana powierzchnia 2,29 ha. W przypadku działki rolnej F położonej w obrębie Korolówka na działce ewidencyjnej nr 364/2 powierzchnia stwierdzona wyniosła 2,80 ha, natomiast we wniosku była deklarowana powierzchnia 3,01 ha. Ustalenia dotyczące działki AF spowodowały zmniejszenie płatności rolnośrodowiskowej o równowartość należnej za powierzchnię 0,01 ha za wariant wariant 1.1 - Zrównoważony sposób gospodarowania oraz za wariant 8.3.1 Międzyplon ścierniskowy. Natomiast ustalenia dotyczące działki F spowodowały zmniejszenie płatności rolnośrodowiskowej należnej za powierzchnię 0,21 ha za wariant 1.1 - Zrównoważony sposób gospodarowania oraz za wariant 3.1.1 Ekstensywna gospodarka na łąkach i pastwiskach. Przy tym w przypadku płatności za wariant 3.1.1. różnica powierzchni 0,21 ha między deklarowaną i stwierdzoną spowodowała zmniejszenie płatności o równowartość należnej za powierzchnię odpowiadającą podwójnej różnicy, którą stwierdzono – zgodnie z art. 16 ust. 5 rozporządzenia Komisji (UE) Nr 65/2011. Ponadto organ ustalił, że w przypadku wariantu 1.1 Zrównoważony sposób gospodarowania (w Pakiecie 1. Rolnictwo zrównoważone) co do działek rolnych oznaczonych we wniosku identyfikatorami AD ( 0,13 ha), W (0,10 ha), F (3,01 ha), AG (0,64 ha), P (0,10 ha), R (0,16 ha), AJ (0,56 ha), X (0,20 ha) skarżący zadeklarował na tych działkach rolnych roślinę w plonie głównym z grupy upraw sadowniczych lub trwałe użytki zielone (TUZ), co było niezgodne z wymaganiami wynikającymi z § 9 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 lutego 2009 r. Według tego przepisu w przypadku pakietu wymienionego w § 4 ust. 1 pkt 1 (Pakiet 1. Rolnictwo zrównoważone) płatność rolnośrodowiskowa jest przyznawana do działek rolnych użytkowanych jako grunty orne, na których występują truskawki, poziomki, tytoń lub inne uprawy wymienione w załączniku nr 4 do rozporządzenia w ramach wariantu pierwszego, drugiego, piątego, szóstego, siódmego i ósmego pakietu wymienionego w § 4 ust. 1 pkt 2. Spowodowało to pomniejszenie płatności rolnośrodowiskowej za wariant 1.1. Zrównoważony sposób gospodarowania o równowartość płatności należnej za powierzchnię 4,90 ha. Z akt sprawy wynika, że przytoczone wyżej ustalenia były dokonane od początku postępowania i były przyczyną zmniejszenia płatności rolnośrodowiskowej już w decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR z dnia 14 marca 2012 r. Decyzji tej skarżący nie kwestionował i później w toku wznowionego postępowania przed obydwoma organami skarżący ustaleń, o których wyżej mowa nie podważał. Wprawdzie w odwołaniu od decyzji z dnia 3 marca 2014 r. skarżący zarzucił, że decyzja zawiera błędy w tabelach poszczególnych wariantów, jednak nie skonkretyzował tych błędów i nie wiadomo, czy zarzut ten miał odnosić się do wyżej przytoczonych ustaleń, czy do ustaleń wynikających z ujawnienia przekazania części działek rolnych w dniu 5 marca 2012 r. Ujawnienie przekazania przez skarżącego części działek rolnych przed wydaniem decyzji z dnia 14 marca 2014 r., a przede wszystkim przed zakończeniem kolejnego roku wykonywania zobowiązania rolnośrodowiskowego (przed 15 marca 2012 r.) spowodowało, po wznowieniu postępowania, dalsze zmniejszenie płatności rolnośrodowiskowej. Z akt sprawy wynika, że dotyczy to płatności z tytułu wykonywania zobowiązania rolnośrodowiskowego w wariancie 1.1. Zrównoważony sposób gospodarowania, w wariancie 8.2.1. Międzyplon ozimy oraz w wariancie 8.3.1. Międzyplon ścierniskowy. W przypadku wariantu 1.1. Zrównoważony sposób gospodarowania nie przyznano płatności za wykonywanie zobowiązania rolnośrodowiskowego na powierzchni 6,33 ha na działkach rolnych G, H, I, M oraz T. W przypadku wariantu 8.2.1. Międzyplon ozimy nie przyznano płatności za wykonywanie zobowiązania rolnośrodowiskowego na powierzchni 2,84 ha na działkach rolnych G, H oraz T. W przypadku wariantu 8.3.1. Międzyplon ścierniskowy nie przyznano płatności za wykonywanie zobowiązania rolnośrodowiskowego na powierzchni 1,01 ha na działce rolnej M. Zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, ponieważ zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 3 i 4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 lutego 2009 r. płatność rolnośrodowiskową przyznaje się rolnikowi, który obok innych warunków przyznania płatności rolnośrodowiskowej (określonych w § 2 ust. 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia z dnia 26 lutego 2009 r.), realizuje 5-letnie zobowiązanie rolnośrodowiskowe, o którym mowa w art. 39 rozporządzenia nr 1698/2005, obejmujące wymogi wykraczające ponad podstawowe wymagania w ramach określonych pakietów i ich wariantów, zgodnie z planem działalności rolnośrodowiskowej, na gruntach, na których rolnik zadeklarował realizację tego zobowiązania we wniosku o przyznanie pierwszej i kolejnych płatności rolnośrodowiskowych, a ponadto jeżeli rolnik spełnia warunki przyznania płatności rolnośrodowiskowej w ramach określonych pakietów lub ich wariantów określone w rozporządzeniu. Realizowanie zobowiązania rolnośrodowiskowego przez konkretnego rolnika jest możliwe tylko wówczas, jeżeli działki rolne objęte zobowiązaniem znajdują się w posiadaniu tego rolnika. W związku z tym prawidłowo organ ustalił, że zaprzestanie realizowania zobowiązania rolnośrodowiskowego, poprzez wyzbycie się posiadania działek rolnych objętych realizacją zobowiązania, powoduje, że rolnikowi nie należy się płatność rolnośrodowiskowa za rok, w którym rolnik przerwał zaprzestał wykonywania zobowiązania (kończący się 15 marca, zgodnie z § 21 ust. 1 rozporządzenia z dnia 26 lutego 2009 r.). W rozpoznawanej sprawie przeniesienie przez skarżącego posiadania działek rolnych w dniu 5 marca 2012 r. powodowało, że nie należała mu się płatność rolnośrodowiskowa za rok kończący się 15 marca 2012 r. W sytuacji, kiedy w dniu 5 marca 2012 r., a więc przed zakończeniem postępowania w sprawie przyznania płatności rolnośrodowiskowej syn skarżącego stał się nowym posiadaczem działek objętych zobowiązaniem środowiskowym, mógł na podstawie § 23 ust. 1 rozporządzenia z dnia 26 lutego 2009 r. wstąpić do toczącego się postępowania w miejsce wnioskodawcy. Wówczas Kierownika Biura Powiatowego Agencji mógłby przyznać płatność rolnośrodowiskową w odpowiednim zakresie nowemu posiadaczowi. Z przepisu § 23 ust. 1 rozporządzenia wynika bowiem, że w razie przeniesienia, w wyniku umowy sprzedaży, dzierżawy lub innej umowy, posiadania gospodarstwa rolnego lub części tego gospodarstwa, nowy posiadacz tego gospodarstwa lub jego części może wstąpić do toczącego się postępowania w sprawie przyznania płatności rolnośrodowiskowej na miejsce wnioskodawcy, jeżeli objął w posiadanie użytki rolne objęte zobowiązaniem rolnośrodowiskowym wnioskodawcy. Z akt sprawy wynika, że następca skarżącego nie wstąpił do toczącego się postępowania przed jego zakończeniem. Złożył natomiast w dniu 20 kwietnia 2012 r. oświadczenie o kontynowaniu zobowiązania rolnośrodowiskowego do dnia 14 marca 2015 r., co zgodnie z art. 25 ust. 1 rozporządzenia z dnia 26 lutego 2009 r. pozwalało mu złożyć wniosek o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej za rok 2012 i w latach następnych w ramach kontynuacji zobowiązania, z konsekwencjami wynikającymi z § 29 rozporządzenia. W rozpoznawanej sprawie niewątpliwe jest, że Kierownik Biura Powiatowego ARiMR wydał decyzję z dnia 14 marca 2012 r. z uchybieniem określonego w § 21 ust. 2 rozporządzenia z dnia 26 lutego 2009 r. terminu do wydania decyzji. Z przepisu tego wynika bowiem, że kierownik biura powiatowego Agencji wydaje decyzje w sprawie przyznania pierwszej i kolejnych płatności rolnośrodowiskowych w terminie od dnia 1 grudnia roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej, do dnia 1 marca roku następującego po roku, w którym został złożony ten wniosek. Termin ten ma znaczenie tylko instrukcyjne. Okoliczność opóźnienia w wydaniu decyzji z dnia 14 marca 2014 r. nie ma znaczenia dla wyniku postępowania po jego wznowieniu. Istotne jest bowiem, że przed wydaniem decyzji z dnia 14 marca 2012 r., a ściślej przed zakończeniem kolejnego roku wykonywania zobowiązania rolnośrodowiskowego, skarżący zaprzestał wykonywania tego zobowiązania. Zaistniała więc okoliczność, która wyłączała możliwość przyznania skarżącemu płatności rolnośrodowiskowej. Wprawdzie rację ma skarżący rozumując, że gdyby decyzja wydana została w terminie, a przynajmniej przed 5 marca 2012 r., to wówczas niemożliwe byłoby wznowienie postępowania z powołaniem się na wyjście na jaw istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji, nieznanych organowi, który wydał decyzję (art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a.). Jednakże ta okoliczność, wynikająca z chronologii zdarzeń, nie ma znaczenia dla oceny zgodności z prawem samego wznowienia postępowania, jak i decyzji wydanej po wznowieniu postępowania w konkretnych okolicznościach faktycznych rozpoznawanej sprawy. W sprawie tej chronologia zdarzeń ułożyła się w ten sposób, że nie sposób zakwestionować prawidłowości zastosowania przez organy przepisu art. 145 § 1 K.p.a. Dodać należy, że nawet gdyby pierwotna decyzja o przyznaniu płatności została wydana przed 5 marca 2012 r., nie oznaczałoby to, że skarżący utrzymałby nienależną płatność. Podlegałaby ona bowiem zwrotowi na podstawie § 28 ust. 1 rozporządzenia z dnia 26 lutego 2009 r., ze względu na nierealizowanie przez skarżącego zobowiązania rolnośrodowiskowego przez część kolejnego roku realizacji zobowiązania. Podsumowując należy stwierdzić, że zarzuty skargi okazały się bezzasadne. Sąd rozstrzygając sprawę w jej granicach (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), powoływanej dalej jako P.p.s.a.)), nie stwierdził także innego naruszenia prawa materialnego lub przepisów postępowania, które dawałoby podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji lub stwierdzenia jej nieważności. Biorąc po uwagę przedstawione wyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na podstawie art. 151 P.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło