III SA/Lu 613/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Marcinowski po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. A-C. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w P. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie sprzeciwu postanawia: odrzucić skargę. K A-C. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w P. wniosła skargę sądową na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie sprzeciwu. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 22 maja 2015 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi – nadesłania aktualnego odpisu z KRS, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia został doręczony skarżącej w dniu 29 maja 2015 r., o czym świadczy adnotacja na zwrotnym potwierdzeniu odbioru wezwania. W zakreślonym terminie skarżąca przedłożyła odpis KRS. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. W myśl przepisu art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przepis ten stosuje się także do braków skargi, stosownie bowiem do art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie jednak z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., w przypadku gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, sąd odrzuca skargę, a nie pozostawia ją bez rozpoznania. W orzecznictwie przyjmuje się jednolicie, że wykazanie przez pełnomocnika procesowego umocowania do reprezentowania strony będącej osobą prawną wymaga złożenia nie tylko dokumentu pełnomocnictwa podpisanego przez osoby działające w imieniu tej osoby prawnej, ale także dokumentu potwierdzającego umocowanie tych osób do działania w imieniu osoby prawnej. Podkreśla się, że zgodnie z art. 28 § 1 p.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. W myśl natomiast art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Przepis art. 29 p.p.s.a. nie precyzuje jaki dokument powinien przedłożyć podmiot wymieniony w art. 28 p.p.s.a., aby wykazać swoje umocowanie. W orzecznictwie nie budzi wątpliwości pogląd, że dokumentem tym jest wypis z Krajowego Rejestru Sądowego, w którym zgodnie z art. 39 pkt 1 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. z 2013 poz. 1203 z późn. zm.) zamieszcza się dane dotyczące oznaczenia organu uprawnionego do reprezentowania podmiotu oraz osób wchodzących w jego skład, ze wskazaniem sposobu reprezentacji. W świetle powyższego przyjmuje się, że nieprzedłożenie dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony (art. 29 p.p.s.a.) stanowi brak formalny skargi, którego usunięcie w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. w odniesieniu do spółek kapitałowych polega na przedłożeniu aktualnego odpisu z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego, a niewykonanie nałożonego przez sąd obowiązku przedłożenia dokumentu w terminie powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (por. wyrok NSA z dnia 9 lutego 2005 r., sygn. akt GSK 1337/04). Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy należy wskazać, że w aktach sprawy znajduje się pełnomocnictwo dla radcy prawnej E. K. z dnia 2 kwietnia 2015 r. oraz odpis KRS z dnia 12 grudnia 2014 r. Zarządzeniem z dnia 22 maja 2015 r. pełnomocnik skarżącej została wezwana do nadesłania dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania skarżącej - odpisu z KRS aktualnego na dzień udzielenia w/w pełnomocnictwa, a więc na dzień 2 kwietna 2015 r. - pod rygorem odrzucenia skargi. Tymczasem w wykonaniu zarządzenia pełnomocnik skarżącej nadesłała odpis KRS z dnia 18 listopada 2014 r. Skarżąca tym samym nie uzupełniła braków formalnych skargi, ponieważ przedstawiony odpis z KRS jest wcześniejszy niż KRS dołączony do pełnomocnictwa i nie mógł być uznany za aktualny odpis pozwalający określić, kto jest uprawniony do reprezentowania spółki. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę.