III SA/Lu 617/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Drwal po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zamościu z dnia 30 września 2025 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu naruszenia obowiązku złożenia wniosku o rejestrację pojazdu - w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i decyzji Starosty [...] z dnia 12 czerwca 2025 r. nr [...] postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i decyzji Starosty [...] z dnia 12 czerwca 2025 r. nr [...] K. F. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zamościu z dnia 30 września 2025 r. w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu naruszenia obowiązku złożenia wniosku o rejestrację pojazdu. W skardze skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i decyzji Starosty [...] z dnia 12 czerwca 2025 r. nr [...] Zdaniem skarżącego wniosek jest uzasadniony z tego względu, że obie decyzje są wadliwe i nie powinny być wydane. Do czasu rozpoznania skargi przez sąd nie jest zatem zasadna egzekucja nałożonej na niego kary pieniężnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 z późn. zm.), dalej jako "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi, sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Postanowienie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 p.p.s.a.). Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wskazanie we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar wykazania, że okoliczności te istotnie zaistniały spoczywa na osobie wnoszącej o ochronę tymczasową. Sąd ocenia jedynie, czy w istocie wskazana przez stronę szkoda ma znaczny rozmiar lub istnieje niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu strona powinna tak określić ewentualną szkodę lub w taki sposób wskazać skutki, które nastąpiłyby w związku z wykonaniem aktu, by sąd mógł stwierdzić w oparciu o konkretne dane, że wielkość szkody jest znaczna, a skutki trudne do odwrócenia. Chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wyrównana przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia. Inaczej rzecz ujmując, wnioskodawca powinien wykazać, że w sytuacji faktycznej, w jakiej się znajduje, wykonanie decyzji lub postanowienia powodować będzie znaczną szkodę bądź trudne do odwrócenia skutki. Bez przywołania okoliczności określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz bez przedstawienia stosownego uzasadnienia popartego dowodami, nie jest możliwa ocena wniosku pod kątem spełnienia wymienionych w tym unormowaniu warunków. W ocenie sądu, wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i decyzji organu I instancji nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem skarżący nie wykazał, że zachodzi w stosunku do niego niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody materialnej lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczy decyzji nakładającej na skarżącego karę pieniężną w wysokości 1 000 zł za naruszenie obowiązku złożenia wniosku o rejestrację pojazdu w terminie określonym w art. 73aa ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1251 z późn. zm.). Wykonanie decyzji nakładającej na stronę obowiązek uiszczenia należności pieniężnej tylko w wyjątkowych przypadkach jest źródłem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków. Zapłata należności pieniężnej ma charakter odwracalny. W przypadku uchylenia zaskarżonego do sądu administracyjnego orzeczenia uiszczona należność podlega zwrotowi. Z tej też przyczyny strona domagająca się wstrzymania wykonania orzeczenia nakładającego obowiązek zapłaty należności pieniężnej obowiązana jest wykazać, że występują szczególne okoliczności uzasadniające uwzględnienie jej wniosku. Skarżący w ogóle natomiast nie uzasadnił, w jaki sposób wykonanie zaskarżonych decyzji mogłoby spowodować skutki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Na poparcie wniosku o wstrzymanie wykonania zakwestionowanych orzeczeń nie przywołał żadnych konkretnych argumentów odnoszących się do jego indywidualnej sytuacji, przemawiających za spełnieniem określonych w ustawie przesłanek wstrzymania przez sąd wykonania zaskarżonych decyzji. W szczególności skarżący nie przedstawił żadnych aktualnych danych dotyczących jego sytuacji finansowej i nie uprawdopodobnił możliwych zagrożeń wywołanych wykonaniem zaskarżonych decyzji. Sama możliwość egzekucji należności, niepoparta żadnymi dokumentami obrazującymi sytuację finansową strony, nie uzasadnia wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia nie uzasadnia również sam tylko fakt wniesienia skargi do sądu. Uzasadnieniem wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie mogą być zarzuty podważające jej zgodność z prawem. Stanowisko skarżącego, że skarżona do wojewódzkiego sądu administracyjnego decyzja jest merytorycznie nietrafna i w jego ocenie narusza prawo, nie stanowi przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe należało uznać, że skarżący nie przedstawił okoliczności przesądzających o realnym i konkretnym niebezpieczeństwie wyrządzenia mu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków co powoduje, że wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji nie może być uwzględniony. Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.