III SA/Lu 626/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor sądowy Agnieszka Kosowska po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 19 sierpnia 2024 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd po drogach publicznych pojazdem nienormatywnym w zakresie zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi p o s t a n a w i a: I. odrzucić zażalenie; II. zwrócić skarżącemu D. S. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi. Postanowieniem z dnia 6 listopada 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę D. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 19 sierpnia 2024 r. w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd po drogach publicznych pojazdem nienormatywnym. Odpis postanowienia z uzasadnieniem został skarżącemu doręczony w dniu 13 listopada 2024 r. Na wskazane postanowienie skarżący wniósł zażalenie z dnia 27 listopada 2024 r. (nadane przesyłką poleconą w dniu 28 listopada 2024 r.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 194 § 1 pkt 1a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 – dalej jako "p.p.s.a."), zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest odrzucenie skargi w przypadkach, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4 oraz art. 220 § 3. Zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia (§ 2). Jednocześnie stosownie do treści art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. Stosownie natomiast do art. 178 p.p.s.a. Wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną (w tym przypadku zażalenie) wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Sąd stwierdza, że zażalenie skarżącego wniesione zostało po upływie 7 dni od daty doręczenia zaskarżonego postanowienia. Bezspornie bowiem doręczenie postanowienia w przedmiocie odrzucenia skargi nastąpiło w dniu 13 listopada 2024 r., natomiast zażalenie wniesiono w dniu 28 listopada 2024 r. Wobec powyższego na podstawie art. 197 § 2 w zw. z art. 178 p.p.s.a. zażalenie podlega odrzuceniu. Końcowo sąd wskazuje, że istotnie skarżący w terminie uiścił wpis w wysokości 240 zł, do którego był wzywany. W związku z tym postanowienie z dnia 6 listopada 2024 r., w zakresie w jakim, jako jedną z podstaw odrzucenia skargi wskazuje nieuiszczenie wpisu jest nieprawidłowe. Jednak sąd odrzucił skargę nie tylko z powodu błędnego przyjęcia, że nie uiszczono wpisu, ale również z powodu nieuzupełnienia braków formalnych, poprzez niewskazanie adresu zamieszkania. W tym zakresie postanowienie z 6 listopada 2024 r. jako podstawę odrzucenia skargi podaje również art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.