III SA/Lu 631/15

WyrokWSA w Lublinie2016-02-23

Skład orzekający: Ewa Ibrom, Ewa Kowalczyk, Iwona Tchórzewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja uczelnianej komisji socjalnej w sprawie przyznania stypendium rektora dla najlepszych studentów została wydana z naruszeniem przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, w szczególności w zakresie uzasadnienia?
Ratio decidendi
Decyzja uczelnianej komisji socjalnej została uchylona z powodu naruszenia art. 107 § 1 i 3 k.p.a. w związku z art. 11 k.p.a. Uzasadnienie decyzji było wadliwe, ponieważ nie zawierało pełnego przedstawienia stanu faktycznego, ustaleń dotyczących osiągnięć sportowych, podstaw przyznania punktów ani odniesienia do zarzutów strony. Brak wyczerpującego uzasadnienia uniemożliwił sądowi ocenę meritum sprawy.
Stan faktyczny
Studentka P. B. złożyła wniosek o przyznanie stypendium rektora dla najlepszych studentów. Pierwsza decyzja odmówiła przyznania stypendium z powodu zbyt małej liczby punktów. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, komisja uchyliła pierwotną decyzję i przyznała stypendium w niższej kwocie, uznając dotychczasową liczbę punktów za właściwą. Studentka zaskarżyła tę decyzję do WSA, zarzucając m.in. wadliwe naliczanie punktów za osiągnięcia sportowe i niewłaściwe uzasadnienie decyzji.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uchylił zaskarżoną decyzję i zasądził od uczelni na rzecz studentki zwrot kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Ibrom (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Ewa Kowalczyk,, Sędzia WSA Iwona Tchórzewska, Protokolant Referent stażysta Paweł Kobylarz, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 9 lutego 2016 r. sprawy ze skargi P. B. na decyzję Uczelnianej Studenckiej Komisji Socjalnej U. M. C.-S. w L. z dnia [...]stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie stypendium rektora dla najlepszych studentów I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od U. M. C.-S. w L. na rzecz P. B. kwotę 457 zł (czterysta pięćdziesiąt siedem złotych) z tytułu zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia [...] listopada 2014 r. Uczelniana Studencka Komisja Socjalna Uniwersytetu [...] w L., po rozpoznaniu wniosku P. B. z dnia [...] października 2014 r. o przyznanie stypendium rektora dla najlepszych studentów [...] na rok akademicki 2014/2015, na podstawie art. 181 w związku z art. 174 ust. 1, 2 i 4 oraz art. 184 i art. 186 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2012 r., poz. 572 z późn. zm.) odmówiła przyznania P. B. stypendium dla najlepszych studentów. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że w oparciu o wniosek oraz dokumenty złożone przez wnioskodawczynię Uczelniana Studencka Komisja Socjalna przyznała z tytułu średniej ocen 0 punktów oraz z tytułu osiągnięć priorytetowych (sportowych) - 75 punktów, natomiast nie przyznała punktów z tytułu osiągnięć dodatkowych. Łączna liczba punktów uzyskanych przez studentkę wynosiła 75, w związku z czym uzyskała ona 77 miejsce na liście rankingowej, sporządzonej zgodnie z przepisami Regulaminu przyznawania stypendium rektora dla najlepszych studentów UMCS, stanowiącego załącznik do zarządzenia nr 55/2014 Rektora UMCS z dnia 22 września 2014 r. Miejsce na liście rankingowej nie uprawniało do przyznania stypendium, gdyż zgodnie z art. 174 ust. 4 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym stypendium rektora może otrzymać nie więcej niż 10 % liczby studentów każdego kierunku studiów. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy P. B. wniosła o uchylenie decyzji z dnia [...] listopada 2014 r. w całości i przyznanie stypendium. Zaskarżonej decyzji zarzuciła: 1) naruszenie art. 186 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym w związku z § 7 ust. 13 załącznika nr 3 do Regulaminu przyznawania stypendium rektora dla najlepszych studentów UMCS w związku z § 31 ust. 1 Regulaminu poprzez niezgodne z prawem poszerzenie uprawnień Biura Sportu, które na etapie składania wniosków przez studentów, zamiast wydawać zaświadczenia, przeprowadzało faktyczną weryfikację osiągnięć poprzez ustalenie jakie osiągnięcia student może wpisywać we wniosku, a jakich nie, co prowadziło do faktycznej interpretacji regulaminu - do czego ma wyłączne prawo UKSK; 2) naruszenie art. 107 § 1 i 3 k.p.a. w związku z art. 8 i 11 k.p.a. poprzez niewskazanie w decyzji faktów (osiągnięć studenta), które organ uznał za udowodnione oraz zaliczone na poczet uzyskanych przez studenta punktów, co w konsekwencji znacznie utrudnia weryfikację poczynionych przez organ wyliczeń i wywołuje stan niepewności strony, co do przesłanek którymi kierował się organ przy załatwieniu sprawy w związku z prawdopodobnym przyjęciem odmiennej metody liczenia punktów za osiągnięcia sportowe niż to wynika z Regulaminu; 3) naruszenie § 20 ust. 3 i 4 Regulaminu poprzez interpretację słowa "osiągnięcie" czy "to samo osiągnięcie" identycznie jak "ten sam start" i niezasadne niezaliczanie studentowi punktów za niektóre osiągnięcia sportowe; 4) naruszenie z § 7 ust. 4 załącznika nr 3 poprzez błędne przyjęcie, że do zawodów pływackich: Akademickich Mistrzostw Województwa L. stosuje się postanowienia powołanego paragrafu, mimo iż na każdej z tych imprez reprezentant [...] zdobywa dla swojej uczelni odrębne od siebie osiągnięcia, a przedmiotowe osiągnięcia nie podlegają sumowaniu; 5) naruszenie § 7 ust. 5 Załącznika nr 3 poprzez błędne przyjęcie, że student powinien wybrać jedną klasyfikację - indywidualną lub drużynową dla wszystkich zawodów, w których w danym roku akademickim startował, mimo iż zgodnie z treścią powołanego przepisu dla każdych zawodów oddzielnie student powinien wybierać klasyfikację dla siebie korzystniejszą; 6) art. 7 i 77 § 1 k.p.a. poprzez niewyczerpującą analizę materiału dowodowego w sprawie, w szczególności przez nieprawidłowe wyliczenie punktów, jakie za osiągnięcia sportowe zdobył student. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Uczelniana Studencka Komisja Socjalna decyzją z dnia [...] stycznia 2015 r. uchyliła swoją decyzję z dnia [...] listopada 2014 r. i przyznała P. B. stypendium rektora dla najlepszych studentów w kwocie 300 zł miesięcznie na okres od października 2014 r. do czerwca 2015 r. W uzasadnieniu decyzji Komisja wskazała, że P. B. do wniosku o przyznanie stypendium dołączyła zaświadczenie o średniej ocen za rok akademicki 2013/2014 wynoszącej 2,941. Komisja przyznała za średnią ocen 0 punktów i 75 punktów za wysokie osiągnięcia sportowe. Stypendium rektora na 3 roku studiów I stopnia na kierunku finanse i rachunkowość otrzymały 43 osoby. Ostatnia osoba, która otrzymała stypendium uzyskała 111 punktów. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Uczelniana Studencka Komisja Socjalna uznała przyznaną studentce liczbę punktów za właściwą. Natomiast korzystając z "wolnego stypendium" przyznała wnioskodawczyni stypendium rektora dla najlepszych studentów. Zdobyta przez P. B. liczba punktów pozwoliła umieścić ją w IV przedziale procentowym i przyznać stypendium w wysokości 300 zł miesięcznie. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie P. B. wniosła o uchylenie decyzji Uczelnianej Studenckiej Komisji Socjalnej Uniwersytetu [...] w L. z dnia [...] stycznia 2015 r. Skarżąca zarzuciła zaskarżonej decyzji: 1) naruszenie art. 186 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym w związku z § 7 ust. 13 załącznika nr 3 do Regulaminu przyznawania stypendium rektora dla najlepszych studentów Uniwersytetu [...] w L. "Zasady przyznawania punktów za wysoką średnią ocen, osiągnięcia naukowe, artystyczne oraz wysokie wyniki sportowe", w związku z § 31 ust. 1 załącznika do zarządzenia nr 55/2014 Rektora UMCS Regulamin przyznawania stypendium rektora dla najlepszych studentów Uniwersytetu [...] w L. w związku z art. 7 i 77 k.p.a., poprzez niezgodne z prawem poszerzenie uprawnień Biura Sportu, które na etapie składania wniosków przez studentów, zamiast wydawać zaświadczenia, przeprowadzało faktyczną weryfikację osiągnięć poprzez ustalenie, jakie osiągnięcia student może wpisywać we wniosku, a jakich nie, co prowadziło do faktycznej interpretacji regulaminu - do czego ma wyłączne prawo Uczelniana Studencka Komisja Socjalna, co z kolei prowadziło do niedokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i niewyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego w sprawie; 2. naruszenie art. 107 § 1 i 3 k.p.a. w związku z art. 8 i 11 k.p.a w zw. z art. 186 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym poprzez niewskazanie w decyzji osiągnięć studenta w sporcie, które organ zaliczył do ogólnej liczby uzyskanych punktów, a także niewskazanie, których osiągnięć organ nie uznał za punktowane; 3. naruszenie art. 186 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym w zw. z § 20 ust. 3 i 4 Regulaminu, poprzez interpretację słowa "osiągnięcie" czy "to samo osiągnięcie" identycznie jak "ten sam start" i niezasadne niezaliczanie studentowi punktów za niektóre osiągnięcia sportowe; 4. naruszenie art. 186 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym w zw. z § 7 ust. 4 załącznika nr 3 poprzez błędne przyjęcie, że do zawodów pływackich: Akademickich Mistrzostw Województwa L. stosuje się postanowienia powołanego paragrafu, mimo iż każda z tych imprez to odrębne osiągnięcia, niepodlegające sumowaniu; 5. naruszenie art. 186 ustawy - Prawo o szkolnictwie w zw. z § 7 ust. 5 załącznika nr 3 poprzez błędne przyjęcie, że student powinien wybrać jedną klasyfikację - indywidualną lub drużynową dla wszystkich zawodów, w których w danym roku akademickim startował, mimo iż zgodnie z treścią powołanego przepisu dla każdych zawodów oddzielnie student powinien wybierać klasyfikację dla siebie korzystniejszą; 6. art. 7 i 77 § 1 k.p.a., poprzez niewyczerpującą analizę materiału dowodowego w sprawie, w szczególności przez nieprawidłowe wyliczenie punktów, jakie za osiągnięcia sportowe zdobył student. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona. Kontroli Sądu poddana została decyzja Uczelnianej Studenckiej Komisji Socjalnej Uniwersytetu [...] w L. w przedmiocie przyznania stypendium rektora dla najlepszych studentów, wydana na skutek wniosku P. B. o ponowne rozpatrzenie sprawy. W związku z tym wskazać należy, że kwestie dotyczące przyznania świadczeń pomocy materialnej dla studentów w formie stypendium regulują w podstawowym zakresie przepisy ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2012 r., poz. 572, z późn. zm.), powoływanej w dalszej części uzasadnienia jako: "ustawa". Zgodnie z art. 173 ust. 1 pkt 3 ustawy, stypendium rektora dla najlepszych studentów stanowi jedną z form pomocy materialnej dla studentów ze środków przeznaczonych na ten cel w budżecie państwa. Stosownie do art. 175 ust. 2 ustawy stypendia rektora dla najlepszych studentów są przyznawane na wniosek studenta przez rektora. Od decyzji rektora w sprawie stypendium dla najlepszych studentów przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy (art. 175 ust. 3 ustawy). Przepis art. 175 ust. 4 ustawy przewiduje, że na wniosek właściwego organu samorządu studenckiego rektor przekazuje uprawnienia w zakresie przyznawania stypendium rektora dla najlepszych studentów odpowiednio komisji stypendialnej lub odwoławczej komisji stypendialnej. Jak wynika z akt sprawy, Rektor Uniwersytetu [...] w L. w dniu 7 października 2014 r. powołał "Uczelnianą Studencką Komisję Socjalną", której przekazał uprawnienia na podstawie art. 175 ust. 4 ustawy. Materialnoprawną podstawę decyzji w przedmiocie przyznania stypendium rektora dla najlepszych studentów stanowi art. 181 ustawy Zgodnie z ust. 1 tego artykułu stypendium rektora dla najlepszych studentów może otrzymywać student, który uzyskał za rok studiów wysoką średnią ocen lub posiada osiągnięcia naukowe, artystyczne lub wysokie wyniki sportowe we współzawodnictwie międzynarodowym lub krajowym. Stosownie zaś do art. 186 ust. 1 ustawy szczegółowy regulamin ustalania wysokości, przyznawania i wypłacania świadczeń pomocy materialnej dla studentów, o których mowa w art. 173 ust. 1 pkt 1-3 i 8, w tym szczegółowe kryteria i tryb udzielania świadczeń pomocy materialnej dla studentów, wzory wniosków o przyznanie świadczeń pomocy materialnej, wzór oświadczenia o niepobieraniu świadczeń na innym kierunku studiów oraz sposób udokumentowania sytuacji materialnej studenta ustala rektor w porozumieniu z uczelnianym organem samorządu studenckiego. W niniejszej sprawie podstawę działania Uczelnianej Studenckiej Komisji Socjalnej [...] stanowił Regulamin przyznawania stypendium rektora dla najlepszych studentów [...], stanowiący załącznik do zarządzenia Rektora [...] z dnia 22 września 2014 r. nr 55/2014. Według § 15 ust. 1 w związku z § 3 ust. 1 Regulaminu decyzja w sprawie przyznania stypendium dla najlepszych studentów należy do Uczelnianej Studenckiej Komisji Socjalnej, która przyznaje stypendia w liczbie nie większej niż 10 % liczby studentów każdego kierunku i roku studiów prowadzonego przez uczelnię. Stypendium rektora dla najlepszych studentów przyznawane jest na wniosek studenta. Wzór wniosku o stypendium zawarty jest w załączniku nr 1 do Regulaminu (§ 2 Regulaminu). Do wniosku dołącza się zaświadczenia potwierdzające osiągnięcia studenta. Wniosek zawiera określenie kodu osiągnięcia z uwzględnieniem jego kategorii, zasięgu i rodzaju zgodnie z kryteriami zawartymi w załączniku nr 3 do Regulaminu (§ 13 Regulaminu). Wniosek o przyznanie stypendium student składa do Wydziałowej Studenckiej Komisji Socjalnej (§ 11 ust. 1 Regulaminu). Wydziałowa Studencka Komisja Socjalna przekazuje Uczelnianej Studenckiej Komisji Socjalnej [...] wnioski, alfabetyczny wykaz studentów ubiegających się o przyznanie stypendium rektora oraz pisemną informację o poszczególnych kierunkach i latach studiów, na których studenci nie złożyli wniosków o przyznanie stypendium (§ 14 ust. 5 Regulaminu). W myśl § 15 ust. 4 Regulaminu Uczelniana Studencka Komisja Socjalna na podstawie wniosków dostarczonych i sprawdzonych przez Wydziałową Studencką Komisję Socjalną dokonuje punktacji zgodnie z zasadami określonymi w załączniku nr 3 do Regulaminu. Wskazany załącznik nr 3 określa zasady przyznawania punktów za wysoką średnią ocen, osiągnięcia naukowe, artystyczne oraz wysokie wyniki sportowe. W świetle powołanych przepisów ustawy oraz postanowień Regulaminu trzeba stwierdzić, że mimo weryfikowania poprawności wniosku przez Wydziałową Studencką Komisję Socjalną, to Uczelniana Studencka Komisja Socjalna jest zobligowana do pełnego i rzetelnego zbadania wniosku i rozstrzygnięcia o tym, czy zachodzą podstawy do uwzględnienia wniosku o przyznanie stypendium dla najlepszych studentów, a także co do jego wysokości. Zgodnie z przepisami ustawy oraz zarządzeniem Rektora [...] i Regulaminem decyzja w sprawie przyznania stypendium należy bowiem do Uczelnianej Studenckiej Komisji Socjalnej [...]. Jednocześnie wskazać należy, że zgodnie z art. 207 ust. 1 ustawy, do decyzji podjętych przez organy uczelni w indywidualnych sprawach studentów stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Z kolei art. 207 ust. 4 ustawy przewiduje, że przepis ust. 1 stosuje się także do decyzji podjętych przez komisję stypendialną i odwoławczą komisję stypendialną. Zatem do decyzji Uczelnianej Studenckiej Komisji Socjalnej [...] znajduje także odpowiednie zastosowanie przepis art. 107 k.p.a. Norma art. 107 § 1 k.p.a. ustanawia, obok innych wymogów decyzji, obowiązek organu zawarcia w niej podstawy prawnej i uzasadnienia faktycznego, które w myśl § 3 tego artykułu powinno w szczególności obejmować wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Obowiązkiem organu rozstrzygającego sprawę - w ramach motywowania podjętej decyzji - jest też ustosunkowanie się do zarzutów podnoszonych przez stronę w trakcie toczącego się postępowania, co winno znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji. Należy podkreślić, że uzasadnienie decyzji stanowi jej integralną część i jego zadaniem jest wyjaśnienie podjętego przez organ rozstrzygnięcia. Uzasadnienie decyzji powinno zatem obejmować pełną ocenę zebranego materiału dowodowego oraz wyczerpujące wyjaśnienie przesłanek dokonanego rozstrzygnięcia. Uzasadnienie powinno przekonywać zarówno co do prawidłowości oceny stanu faktycznego i prawnego, jak i co do zasadności samej treści podjętej decyzji. Legalność decyzji administracyjnej wymaga bowiem jej zgodności nie tylko z prawem materialnym, lecz także z przepisami postępowania administracyjnego. Przez właściwe uzasadnienie decyzji organ realizuje również zasadę przekonywania, wyrażoną w art. 11 k.p.a. W świetle art. 11 k.p.a. motywy decyzji organu odwoławczego powinny być tak ujęte, aby strona mogła zrozumieć i w miarę możliwości zaakceptować zasadność przesłanek faktycznych i prawnych, którymi kierował się organ przy załatwianiu sprawy. Omawianą zasadę narusza organ w szczególności wówczas, gdy nie ustosunkowuje się do twierdzeń, które strona uważa za istotne dla sposobu załatwienia sprawy. Uzasadnienia decyzji wydanych w kontrolowanym postępowaniu przez Uczelnianą Studencką Komisję Socjalną [...] nie odpowiadają powyższym wymogom. Nie zawierają pełnego przedstawienia przez organ okoliczności stanu faktycznego sprawy oraz podstaw prawnych podjętych decyzji, co dopiero umożliwiałoby ocenę prawidłowości zaskarżonej decyzji w kontekście dalej idących zarzutów podniesionych w skardze, a które w tożsamej treści były już formułowane przez skarżącą we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Komisja ograniczyła się w istocie do przytoczenia zawartych w pierwotnej decyzji z dnia [...] listopada 2014 r. lakonicznych stwierdzeń odnośnie do liczby punktów przyznanych skarżącej z tytułu średniej ocen oraz za osiągnięcia sportowe, stwierdzając zarazem, iż uznaje przyznaną liczbę punktów za właściwą. Komisja dokonała ustalenia jedynie w zakresie niespornej okoliczności co do średniej ocen uzyskanych przez skarżącą w roku akademickim 2013/2014. Nie przedstawiła natomiast jakichkolwiek ustaleń w zakresie osiągnięć sportowych, jakie skarżąca zgłaszała we wniosku o przyznanie stypendium i wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Komisja w uzasadnieniu decyzji nie wskazała liczby punktów przyznanych za poszczególne osiągnięcia sportowe, a także nie przedstawiła podstaw przyznania określonej liczby punktów, ewentualnie odmowy ich przyznania w każdym przypadku, z odwołaniem się do konkretnych postanowień załącznika nr 3 do Regulaminu przyznawania stypendium rektora dla najlepszych studentów [...], określającego zasady przyznawania punktów za wysoką średnią ocen, osiągnięcia naukowe, artystyczne oraz wysokie wyniki sportowe. Rozpoznając sprawę na skutek wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, Uczelniana Studencka Komisja Socjalna w jakimkolwiek zakresie nie odniosła się i nie rozważyła szczegółowych zarzutów podniesionych w tym wniosku przez skarżącą, w tym zarzutów dotyczących dokonywania przez Biuro Sportu faktycznej weryfikacji osiągnięć podlegających wpisaniu we wniosku, zagadnienia sposobu interpretacji pojęcia "tego samego osiągnięcia" w rozumieniu § 20 ust. 3 i 4 Regulaminu, kwestii sposobu kwalifikacji zgłoszonych przez studenta wyników w ramach Akademickich Mistrzostw Województwa L. w świetle § 7 ust. 4 załącznika nr 3 do Regulaminu, kwestionowania przez skarżącą prawidłowości przyjęcia, iż student powinien wybrać jedną klasyfikację - indywidualną lub drużynową dla wszystkich zawodów, w których w danym roku akademickim startował. Trzeba także zauważyć, że przyznając skarżącej stypendium w kwocie 300 zł miesięcznie Uczelniana Studencka Komisja Socjalna, poza wskazaniem ustalonej w I instancji liczby punktów, nie wyjaśniła szczegółowo podstaw zakwalifikowania skarżącej do IV przedziału procentowego i w konsekwencji przyznania stypendium w podanej wysokości. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że stypendium w kwocie 300 zł zostało skarżącej przyznane niezależnie od uzyskanej liczby punktów, a jedynie z uwagi na to że komisja dysponowała - jak to określiła – "wolnym stypendium". W konsekwencji zasadny jest podniesiony w skardze zarzut wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem art. 107 § 1 i 3 k.p.a. w związku z art.11 k.p.a. Braki uzasadnienia decyzji w zakresie podstawowych elementów przewidzianych przepisem art. 107 § 3 k.p.a. uniemożliwiają dokonanie przez sąd oceny zaskarżonej decyzji z punktu widzenia meritum sprawy i odniesienie się do pozostałych zarzutów powołanych w skardze, co powoduje konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), w skrócie: p.p.s.a. Wskazać należy, że na gruncie kodeksu postępowania administracyjnego, którego przepisy znajdują odpowiednie zastosowanie do decyzji wydawanych w kontrolowanym postępowaniu, nieuzasadnienie decyzji w sposób właściwy uznaje się za naruszenie podstawowych zasad postępowania (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 maja 1998 r., sygn. akt II SA 420/98). Aby prawidłowo ocenić wydaną przez organ decyzję, Sąd musi dysponować wyrażonym w uzasadnieniu decyzji, a nie w odpowiedzi na skargę, stanowiskiem organu zawierającym odniesienie do wszystkich istotnych elementów (przesłanek) będących podstawą wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Sąd administracyjny nie czyni bowiem własnych ustaleń w sprawie, a jedynie ocenia zaskarżony akt pod względem jego zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi. Taka kontrola jest jednak możliwa tylko w warunkach wyczerpującego dokonania przez organ ustaleń faktycznych i ich szczegółowego omówienia w uzasadnieniu decyzji, ze wskazaniem podstaw tych ustaleń w zgromadzonym materiale dowodowym oraz przedstawieniem przyczyn, dla których pozostałym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, a także omówienia podstaw prawnych rozstrzygnięcia. Ponownie rozstrzygając w sprawie organ obowiązany jest więc przeprowadzić w sposób dokładny i rzetelny analizę materiału dowodowego, poczynić stosowne, szczegółowe ustalenia okoliczności faktycznych sprawy i dokonać ich oceny prawnej w świetle obowiązujących przepisów oraz konkretnych postanowień Regulaminu przyznawania stypendium rektora dla najlepszych studentów i załącznika nr 3 do tego Regulaminu, a także rozważyć zarzuty podniesione przez skarżącą, a następnie zawrzeć wszystkie wymienione elementy w uzasadnieniu decyzji, które winno odpowiadać normie art. 107 § 3 k.p.a., dając jasny obraz motywów rozstrzygnięcia, którymi kierował się organ rozstrzygając sprawę wydaną decyzją. Organ ma obowiązek poczynienia dokładnych ustaleń co do liczby punktów przyznanych za osiągnięcia sportowe skarżącej. Należy jednak podkreślić, że nie jest wystarczające wskazanie liczby punktów uznanych przez komisję stypendialną, konieczne jest także wskazanie, z odwołaniem się do konkretnych postanowień załącznika nr 3 do Regulaminu, których osiągnięć sportowych i z jakiego powodu komisja nie uznała. Skarżąca zarzuca, że zgodnie z przedstawioną dokumentacją z zawodów pływackich, powinna otrzymać 205, a nie 75 punktów, jak przyjęła komisja. Jest to bardzo istotna rozbieżność, wymagająca szczegółowego wyjaśnienia w decyzji. Z tych wszystkich względów i na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł, jak w sentencji. Orzeczenie o kosztach postępowania uzasadniają przepisy art. 200 p.p.s.a. w związku z art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461 z późn. zm.) w związku z § 21 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015 r., poz. 1800).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło