III SA/Lu 632/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak, Sędziowie Sędzia WSA Ewa Kowalczyk,, Sędzia WSA Iwona Tchórzewska (sprawozdawca), Protokolant Asystent sędziego Radosław Stelmasiak, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 26 stycznia 2016 r. sprawy ze skargi A. B. na decyzję Uczelnianej Studenckiej Komisji Socjalnej Uniwersytetu z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stypendium rektora dla najlepszych studentów I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Uniwersytetu [...] na rzecz A. B. kwotę 457 zł (czterysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia [...] listopada 2014 r. Uczelniana Studencka Komisja Socjalna Uniwersytetu [...] w [...], po rozpoznaniu wniosku [...] z dnia 13 października 2014 r. o przyznanie stypendium rektora dla najlepszych studentów [...] na rok akademicki 2014/2015, na podstawie art. 181 w związku z art. 174 ust. 1, 2 i 4 oraz art. 184 i art. 186 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 572 z późn. zm.) odmówiła przyznania stypendium [...]. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że w oparciu o wniosek oraz dokumenty złożone przez wnioskodawcę Uczelniana Studencka Komisja Socjalna przyznała z tytułu średniej ocen 134 punkty oraz z tytułu osiągnięć priorytetowych (sportowych) – 38 punktów, natomiast nie przyznała punktów z tytułu osiągnięć dodatkowych. Łączna liczba punktów uzyskanych przez studenta wynosiła 172, w związku z czym student uzyskał 11 miejsce na liście rankingowej, sporządzonej zgodnie z przepisami Regulaminu przyznawania stypendium rektora dla najlepszych studentów [...], stanowiącego załącznik do zarządzenia nr [...] /2014 Rektora [...] z dnia 22 września 2014 r. Zajęte przez studenta miejsce na liście rankingowej nie uprawniało do przyznania mu stypendium, gdyż zgodnie z art. 174 ust. 4 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym stypendium rektora może otrzymać nie więcej niż 10 % liczby studentów każdego kierunku studiów, a jeżeli liczba studentów na kierunku studiów jest mniejsza niż dziesięć, stypendium rektora dla najlepszych studentów może być przyznane jednemu studentowi. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy [...] wniósł o uchylenie decyzji z dnia [...] listopada 2014 r. w całości i przyznanie stypendium. Zarzucił zaskarżonej decyzji: 1) naruszenie art. 186 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym w związku z § 7 ust. 13 załącznika nr 3 do Regulaminu przyznawania stypendium rektora dla najlepszych studentów [...] w związku z § 31 ust. 1 Regulaminu poprzez niezgodne z prawem poszerzenie uprawnień Biura Sportu, które na etapie składania wniosków przez studentów, zamiast wydawać zaświadczenia, przeprowadzało faktyczną weryfikację osiągnięć poprzez ustalenie jakie osiągnięcia student może wpisywać we wniosku, a jakich nie, co prowadziło do faktycznej interpretacji regulaminu - do czego ma wyłączne prawo UKSK; 2) naruszenie art. 107 § 1 i 3 k.p.a. w związku z art. 8 i 11 k.p.a. poprzez niewskazanie w decyzji faktów (osiągnięć studenta), które organ uznał za udowodnione oraz zaliczone na poczet uzyskanych przez studenta punktów, co w konsekwencji znacznie utrudnia weryfikację przez studenta poczynionych przez organ wyliczeń i wywołuje stan niepewności strony, co do przesłanek którymi kierował się organ przy załatwieniu sprawy w związku z prawdopodobnym przyjęciem odmiennej metody liczenia punktów za osiągnięcia sportowe niż to wynika z Regulaminu; 3) naruszenie § 20 ust. 3 i 4 Regulaminu poprzez interpretację słowa "osiągnięcie" czy "to samo osiągnięcie" identycznie jak "ten sam start" i niezasadne niezaliczanie studentowi punktów za niektóre osiągnięcia sportowe; 4) naruszenie z §7 ust. 4 załącznika nr 3 poprzez błędne przyjęcie, że do zawodów pływackich: Akademickich Mistrzostw Województwa [...] stosuje się postanowienia powołanego paragrafu, mimo iż na każdej z tych imprez reprezentant [...] zdobywa dla swojej uczelni odrębne od siebie osiągnięcia, a przedmiotowe osiągnięcia nie podlegają sumowaniu; 5) naruszenie § 7 ust. 5 Załącznika nr 3 poprzez błędne przyjęcie, że student powinien wybrać jedną klasyfikację - indywidualną lub drużynową dla wszystkich zawodów, w których w danym roku akademickim startował, mimo iż zgodnie z treścią powołanego przepisu dla każdych zawodów oddzielnie student powinien wybierać klasyfikację dla siebie korzystniejszą; 6) art. 7 i 77 § 1 k.p.a. poprzez niewyczerpującą analizę materiału dowodowego w sprawie, w szczególności przez nieprawidłowe wyliczenie punktów, jakie za osiągnięcia sportowe zdobył student. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Uczelniana Studencka Komisja Socjalna decyzją z dnia [...] stycznia 2015 r. uchyliła swoją decyzję z dnia [...] listopada 2014 r. i przyznała [...] stypendium rektora dla najlepszych studentów w kwocie 300 zł miesięcznie w okresie od października 2014 r. do czerwca 2015 r. W uzasadnieniu decyzji Komisja wskazała, że [...] w dniu 13 października 2014 r. złożył do Wydziałowej Studenckiej Komisji Socjalnej Wydziału Nauk o Ziemi i Gospodarki Przestrzennej [...] wniosek o przyznanie stypendium rektora dla najlepszych studentów. Do wniosku dołączył zaświadczenie o średniej ocen za rok akademicki 2013/2014 w wysokości 4,333. Uczelniana Studencka Komisja Socjalna w dniu 28 listopada 2014 r. wydała decyzję odmowną ze względu na zajęcie przez wnioskodawcę na liście rankingowej 11 miejsca, które nie uprawnia do uzyskania stypendium. Stypendium rektora na 3 roku studiów I stopnia kierunku gospodarka przestrzenna otrzymało 10 osób. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Uczelniana Studencka Komisja Socjalna uznała przyznaną studentowi liczbę punktów za właściwą. Natomiast korzystając z możliwości przesunięć liczby uprawnionych w ramach kierunku studiów, w tym przypadku – kierunku gospodarka przestrzenna studia pierwszego stopnia, przyznała wnioskodawcy stypendium rektora dla najlepszych studentów. Zdobyta przez studenta [...] liczba punktów pozwoliła umieścić go w IV przedziale procentowym i przyznać stypendium w wysokości 300 zł miesięcznie. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie [...] wniósł o uchylenie decyzji Uczelnianej Studenckiej Komisji Socjalnej Uniwersytetu [...] w [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. Skarżący zarzucił zaskarżonej decyzji: !. naruszenie art. 186 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz.U. z 2012 r. poz. 572 z późn. zm.) w związku z § 7 ust. 13 załącznika nr 3 do Regulaminu przyznawania stypendium rektora dla najlepszych studentów Uniwersytetu [...] w [...] "Zasady przyznawania punktów za wysoką średnią ocen, osiągnięcia naukowe, artystyczne oraz wysokie wyniki sportowe", w związku z § 31 ust. 1 załącznika do zarządzenia nr [...] /2014 Rektora [...] Regulamin przyznawania stypendium rektora dla najlepszych studentów Uniwersytetu [...] w [...] w związku z art. 7 i 77 k.p.a., poprzez niezgodne z prawem poszerzenie uprawnień Biura Sportu, które na etapie składania wniosków przez studentów, zamiast wydawać zaświadczenia, przeprowadzało faktyczną weryfikację osiągnięć poprzez ustalenie, jakie osiągnięcia student może wpisywać we wniosku, a jakich nie, co prowadziło do faktycznej interpretacji regulaminu - do czego ma wyłączne prawo Uczelniana Studencka Komisja Socjalna, co z kolei prowadziło do niedokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i niewyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego w sprawie; 2. naruszenie art. 107 § 1 i 3 k.p.a. w związku z art. 8 i 11 k.p.a w zw. z art. 186 p.s.w. poprzez niewskazanie w decyzji osiągnięć studenta w sporcie, które organ zaliczył do ogólnej liczby uzyskanych punktów, a także niewskazanie których osiągnięć organ nie uznał za punktowane, co w konsekwencji znacznie utrudniało weryfikację przez studenta poczynionych przez organ wyliczeń i wywołało stan niepewności strony co do przesłanek, którymi kierował się organ przy załatwieniu sprawy w związku z prawdopodobnym przyjęciem odmiennej metody liczenia punktów za osiągnięcia sportowe, niż to wynika z Regulaminu; 3. naruszenie art. 186 p.s.w. w zw. z § 20 ust. 3 i 4 Regulaminu, poprzez interpretację słowa "osiągnięcie" czy "to samo osiągnięcie" identycznie jak "ten sam start" i niezasadne niezaliczanie studentowi punktów za niektóre osiągnięcia sportowe; 4. naruszenie art. 186 p.s.w. w zw. z § 7 ust. 4 załącznika nr 3 poprzez błędne przyjęcie, że do zawodów pływackich: Akademickich Mistrzostw Województwa [...] stosuje się postanowienia powołanego paragrafu, mimo iż na każdej z tych imprez reprezentant [...] zdobywa dla swojej uczelni odrębne od siebie osiągnięcia, a przedmiotowe osiągnięcia nie podlegają sumowaniu; 5. naruszenie art. 186 p.s.w. w zw. z § 7 ust. 5 załącznika nr 3 poprzez błędne przyjęcie, że student powinien wybrać jedną klasyfikację - indywidualną lub drużynową dla wszystkich zawodów, w których w danym roku akademickim startował, mimo iż zgodnie z treścią powołanego przepisu dla każdych zawodów oddzielnie student powinien wybierać klasyfikację dla siebie korzystniejszą; 6. art. 7 i 77 § 1 k.p.a., poprzez niewyczerpującą analizę materiału dowodowego w sprawie, w szczególności przez nieprawidłowe wyliczenie punktów, jakie za osiągnięcia sportowe zdobył student. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2014 r. poz. 1647) sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, to jest kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Daje temu wyraz przepis art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), który w § 1 stanowi między innymi, że sąd administracyjny uwzględniając skargę uchyla decyzję w całości albo w części jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, albo też inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.). Kierując się powyższymi zasadami Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że skarga wniesiona w niniejszej sprawie podlega uwzględnieniu, gdyż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Kontroli Sądu została poddana decyzja Uczelnianej Studenckiej Komisji Socjalnej Uniwersytetu [...] w [...] w przedmiocie przyznania stypendium rektora dla najlepszych studentów, wydana na skutek wniosku [...] o ponowne rozpatrzenie sprawy. W związku z tym wskazać należy, że kwestie dotyczące przyznania świadczeń pomocy materialnej dla studentów w formie stypendium regulują w podstawowym zakresie przepisy ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 572, z późn. z m.). Zgodnie z art. 173 ust. 1 pkt 3 Prawa o szkolnictwie wyższym, stypendium rektora dla najlepszych studentów stanowi jedną z form pomocy materialnej dla studentów ze środków przeznaczonych na ten cel w budżecie państwa. Stosownie do art. 175 ust. 2 tej ustawy stypendia rektora dla najlepszych studentów są przyznawane na wniosek studenta przez rektora. Od decyzji rektora w sprawie stypendium dla najlepszych studentów przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy (art. 175 ust. 3 ustawy). Przepis art. 175 ust. 4 Prawa o szkolnictwie wyższym przewiduje, że na wniosek właściwego organu samorządu studenckiego rektor przekazuje uprawnienia w zakresie przyznawania stypendium rektora dla najlepszych studentów odwoławczej komisji stypendialnej. Odwoławczą komisję stypendialną powołuje rektor spośród studentów delegowanych przez właściwy organ samorządu studenckiego i pracowników uczelni (art. 177 ust. 1 ustawy). Jak wynika z akt sprawy, Rektor Uniwersytetu [...] w [...] w dniu 7 października 2014 r. powołał "Uczelnianą Studencką Komisję Socjalną", której przekazał uprawnienia na podstawie art. 175 ust. 4 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym. Materialnoprawną podstawę decyzji w przedmiocie przyznania stypendium rektora dla najlepszych studentów stanowi art. 181 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym. Zgodnie z ust. 1 tego artykułu stypendium rektora dla najlepszych studentów może otrzymywać student, który uzyskał za rok studiów wysoką średnią ocen lub posiada osiągnięcia naukowe, artystyczne lub wysokie wyniki sportowe we współzawodnictwie międzynarodowym lub krajowym. Stosownie zaś do art. 186 ust. 1 ustawy szczegółowy regulamin ustalania wysokości, przyznawania i wypłacania świadczeń pomocy materialnej dla studentów, o których mowa w art. 173 ust. 1 pkt 1-3 i 8, w tym szczegółowe kryteria i tryb udzielania świadczeń pomocy materialnej dla studentów, wzory wniosków o przyznanie świadczeń pomocy materialnej, wzór oświadczenia o niepobieraniu świadczeń na innym kierunku studiów oraz sposób udokumentowania sytuacji materialnej studenta ustala rektor w porozumieniu z uczelnianym organem samorządu studenckiego. W niniejszej sprawie podstawę działania Uczelnianej Studenckiej Komisji Socjalnej [...] stanowił Regulamin przyznawania stypendium rektora dla najlepszych studentów [...], stanowiący załącznik do zarządzenia Rektora [...] z dnia 22 września 2014 r. nr [...] /2014. Według § 15 ust. 1 w związku z § 3 ust. 1 Regulaminu decyzja w sprawie przyznania stypendium dla najlepszych studentów należy do Uczelnianej Studenckiej Komisji Socjalnej, która przyznaje stypendia w liczbie nie większej niż 10 % liczby studentów każdego kierunku i roku studiów prowadzonego przez uczelnię. Stypendium rektora dla najlepszych studentów przyznawane jest na wniosek studenta. Wzór wniosku o stypendium zawarty jest w załączniku nr 1 do Regulaminu (§ 2 Regulaminu). Do wniosku dołącza się zaświadczenia potwierdzające osiągnięcia studenta. Wniosek zawiera określenie kodu osiągnięcia z uwzględnieniem jego kategorii, zasięgu i rodzaju zgodnie z kryteriami zawartymi w załączniku nr 3 do Regulaminu (§ 13 Regulaminu). Wniosek o przyznanie stypendium student składa do Wydziałowej Studenckiej Komisji Socjalnej (§ 11 ust. 1 Regulaminu). Wydziałowa Studencka Komisja Socjalna przekazuje Uczelnianej Studenckiej Komisji Socjalnej [...] wnioski, alfabetyczny wykaz studentów ubiegających się o przyznanie stypendium rektora oraz pisemną informację o poszczególnych kierunkach i latach studiów, na których studenci nie złożyli wniosków o przyznanie stypendium (§ 14 ust. 5 Regulaminu). W myśl § 15 ust. 4 Regulaminu Uczelniana Studencka Komisja Socjalna na podstawie wniosków dostarczonych i sprawdzonych przez Wydziałową Studencką Komisję Socjalną dokonuje punktacji zgodnie z zasadami określonymi w załączniku nr 3 do Regulaminu. Wskazany załącznik nr 3 określa zasady przyznawania punktów za wysoką średnią ocen, osiągnięcia naukowe, artystyczne oraz wysokie wyniki sportowe. W świetle powołanych przepisów ustawy oraz postanowień Regulaminu trzeba stwierdzić, że mimo weryfikowania poprawności wniosku przez Wydziałową Studencką Komisję Socjalną, to Uczelniana Studencka Komisja Socjalna jest zobligowana do pełnego i rzetelnego zbadania wniosku i rozstrzygnięcia o tym czy zachodzą podstawy do uwzględnienia wniosku o przyznanie stypendium dla najlepszych studentów, a także co do jego wysokości. Zgodnie z przepisami ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym oraz zarządzeniem Rektora [...] i Regulaminem decyzja w sprawie przyznania stypendium należy bowiem do Uczelnianej Studenckiej Komisji Socjalnej [...]. Jednocześnie wskazać należy, że zgodnie z art. 207 ust. 1 Prawa o szkolnictwie wyższym do decyzji podjętych przez organy uczelni w indywidualnych sprawach studentów stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Z kolei art. 207 ust. 4 ustawy przewiduje, że przepis ust. 1 stosuje się także do decyzji podjętych przez komisję stypendialną i odwoławczą komisję stypendialną. Zatem do decyzji Uczelnianej Studenckiej Komisji Socjalnej znajduje także odpowiednie zastosowanie przepis art. 107 k.p.a. Norma art. 107 § 1 k.p.a. ustanawia, obok innych wymogów decyzji, obowiązek organu zawarcia w niej podstawy prawnej i uzasadnienia faktycznego, które w myśl § 3 tego artykułu powinno w szczególności obejmować wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne – wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Obowiązkiem organu rozstrzygającego sprawę – w ramach motywowania podjętej decyzji – jest też ustosunkowanie się do zarzutów podnoszonych przez stronę w trakcie toczącego się postępowania, co winno znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji. Należy podkreślić, że uzasadnienie decyzji stanowi jej integralną część i jego zadaniem jest wyjaśnienie podjętego przez organ rozstrzygnięcia. Uzasadnienie decyzji powinno zatem obejmować pełną ocenę zebranego materiału dowodowego oraz wyczerpujące wyjaśnienie przesłanek dokonanego rozstrzygnięcia. Uzasadnienie powinno przekonywać zarówno co do prawidłowości oceny stanu faktycznego i prawnego, jak i co do zasadności samej treści podjętej decyzji. Legalność decyzji administracyjnej wymaga bowiem jej zgodności nie tylko z prawem materialnym, lecz także z przepisami postępowania administracyjnego. Przez właściwe motywowanie decyzji organ realizuje również zasadę przekonywania, wyrażoną w art. 11 k.p.a. W świetle art. 11 k.p.a. motywy decyzji organu odwoławczego powinny być tak ujęte, aby strona mogła zrozumieć i w miarę możliwości zaakceptować zasadność przesłanek faktycznych i prawnych, którymi kierował się organ przy załatwianiu sprawy wydaną decyzją. Omawianą zasadę narusza organ w szczególności wówczas, gdy nie ustosunkowuje się do twierdzeń, które strona uważa za istotne dla sposobu załatwienia sprawy (por. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 sierpnia 1984 r., II SA 742/84, ONSA 1984, nr 2, poz. 67). Uzasadnienia decyzji wydanych w kontrolowanym postępowaniu przez Uczelnianą Studencką Komisję Socjalną [...] nie odpowiadają powyższym wymogom. Nie zawierają pełnego przedstawienia przez organ okoliczności stanu faktycznego sprawy oraz podstaw prawnych podjętych decyzji, co dopiero umożliwiałoby ocenę prawidłowości zaskarżonej decyzji w kontekście dalej idących zarzutów podniesionych w skardze, a które w tożsamej treści były już formułowane przez skarżącego we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Komisja ograniczyła się w istocie do przytoczenia zawartych w pierwotnej decyzji z dnia [...] listopada 2014 r. lakonicznych stwierdzeń odnośnie liczby punktów przyznanych studentowi z tytułu średniej ocen oraz za osiągnięcia sportowe, stwierdzając zarazem, iż uznaje przyznaną liczbę punktów za właściwą. Komisja dokonała ustalenia jedynie w zakresie niespornej okoliczności odnośnie średniej ocen uzyskanych przez [...] w roku akademickim 2013/2014 oraz liczby przyznanych z tego tytułu punktów. Nie przedstawiła natomiast jakichkolwiek ustaleń w zakresie osiągnięć sportowych, jakie [...] zgłaszał we wniosku o przyznanie stypendium i wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Komisja w uzasadnieniu decyzji nie wskazała liczby punktów przyznanych za poszczególne osiągnięcia sportowe, a także nie przedstawiła podstaw przyznania określonej liczby punktów, ewentualnie odmowy ich przyznania w każdym przypadku, z odwołaniem się do konkretnych postanowień załącznika nr 3 do Regulaminu przyznawania stypendium rektora dla najlepszych studentów [...], określającego zasady przyznawania punktów za wysoką średnią ocen, osiągnięcia naukowe, artystyczne oraz wysokie wyniki sportowe. Komisja w ogóle nie odniosła się do zgłoszonych przez studenta w postępowaniu o przyznanie stypendium osiągnięć naukowych. Rozpoznając sprawę na skutek wniosku studenta o ponowne rozpatrzenie sprawy Uczelniana Studencka Komisja Socjalna w jakimkolwiek zakresie nie odniosła się i nie rozważyła szczegółowych zarzutów podniesionych w tym wniosku przez [...], w tym zarzutów dotyczących dokonywania przez Biuro Sportu faktycznej weryfikacji osiągnięć podlegających wpisaniu we wniosku, zagadnienia sposobu interpretacji pojęcia "tego samego osiągnięcia" w rozumieniu § 20 ust. 3 i 4 Regulaminu, kwestii sposobu kwalifikacji zgłoszonych przez studenta wyników w ramach Akademickich Mistrzostw Województwa [...] w świetle § 7 ust. 4 załącznika nr 3 do Regulaminu, kwestionowania przez skarżącego prawidłowości przyjęcia, iż student powinien wybrać jedną klasyfikację - indywidualną lub drużynową dla wszystkich zawodów, w których w danym roku akademickim startował. Trzeba także zauważyć, że przyznając zaskarżoną decyzją na rzecz [...] stypendium w kwocie 300 zł miesięcznie Uczelniana Studencka Komisja Socjalna, poza wskazaniem przyznanej studentowi liczby punktów, nie wyjaśniła szczegółowo, przez wskazanie liczby studentów uprawnionych w rankingu, sum uzyskanych przez nich punktów oraz stosownych wielkości procentowych, podstaw zakwalifikowania skarżącego do IV przedziału procentowego i w konsekwencji przyznania stypendium w podanej wysokości. W konsekwencji zasadny jest podniesiony w skardze zarzut wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem art. 107 § 1 i 3 k.p.a. w związku z art.11 k.p.a. Braki uzasadnienia decyzji w zakresie podstawowych elementów przewidzianych przepisem art. 107 § 3 k.p.a. zarazem uniemożliwiają dokonanie przez Sąd oceny zaskarżonej decyzji z punktu widzenia meritum sprawy i odniesienie się do pozostałych zarzutów powołanych w skardze, co skutkuje uchyleniem zaskarżonej decyzji. Wskazać należy, że na gruncie kodeksu postępowania administracyjnego, którego przepisy znajdują odpowiednie zastosowanie do decyzji wydawanych w kontrolowanym postępowaniu, nieuzasadnienie decyzji w sposób właściwy uznaje się za naruszenie podstawowych zasad postępowania (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 maja 1998 r., sygn. akt II SA 420/98). Aby prawidłowo ocenić wydaną przez organ decyzję, Sąd musi dysponować wyrażonym w uzasadnieniu decyzji, a nie w odpowiedzi na skargę, stanowiskiem organu zawierającym odniesienie do wszystkich istotnych elementów (przesłanek) będących podstawą wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Sąd administracyjny nie czyni bowiem własnych ustaleń w sprawie, a jedynie ocenia zaskarżony akt pod względem jego zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi. Taka kontrola jest jednak możliwa tylko w warunkach wyczerpującego dokonania przez organ ustaleń faktycznych i ich szczegółowego omówienia w uzasadnieniu decyzji, ze wskazaniem podstaw tych ustaleń w zgromadzonym materiale dowodowym oraz przedstawieniem przyczyn, dla których pozostałym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, a także omówienia podstaw prawnych rozstrzygnięcia. Ponownie rozstrzygając w sprawie organ obowiązany jest więc przeprowadzić w sposób dokładny i rzetelny analizę materiału dowodowego, poczynić stosowne, szczegółowe ustalenia okoliczności faktycznych sprawy i dokonać ich oceny prawnej w świetle obowiązujących przepisów oraz konkretnych postanowień Regulaminu przyznawania stypendium rektora dla najlepszych studentów i załącznika nr 3 do tego Regulaminu, a także rozważyć zarzuty podniesione przez skarżącego, a następnie zawrzeć wszystkie wymienione elementy w uzasadnieniu decyzji, które winno odpowiadać normie art. 107 § 3 k.p.a., dając jasny obraz motywów rozstrzygnięcia, którymi kierował się organ rozstrzygając sprawę wydaną decyzją. Z tych wszystkich względów i na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji. Orzeczenie o kosztach postępowania uzasadniają przepisy art. 200 p.p.s.a. w związku z art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013 roku poz. 461 ze zm.) w związku z § 21 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015, poz. 1800).