III SA/Lu 633/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak, Sędziowie: WSA Jerzy Drwal,, WSA Iwona Tchórzewska (sprawozdawca), Protokolant Asystent sędziego Radosław Kot, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 14 stycznia 2016 r. sprawy ze skargi P. K. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok [...] I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w L. z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...]; II. zasądza od Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz P. K. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] marca 2015 r., nr [...], Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, po rozpatrzeniu odwołania [...], utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. o przyznaniu płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2014. Zaskarżona decyzja wydana została w następującym stanie sprawy. W dniu 14 maja 2014 r. do Biura Powiatowego ARiMR w [...] wpłynął wniosek [...] o przyznanie płatności na rok 2014, w którym wnioskodawca ubiegał się o przyznanie jednolitej płatności obszarowej (JPO). W związku ze stwierdzeniem przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w [...], że wniosek zawiera braki formalne, w dniu 28 maja 2014 r. wnioskodawca został wezwany do uzupełnienia braków formalnych, poprzez podpisanie wniosku. W odpowiedzi na wezwanie skarżący w dniu 5 czerwca 2014 r. złożył korektę wniosku, w której uzupełnił brak formalny. Decyzją z dnia [...] stycznia 2015 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w [...] przyznał [...] płatności na rok 2014 w łącznej kwocie 26.946,00 zł, w tym jednolitą płatność obszarową (JPO) w wysokości 26.946,00 zł, wynikającej z pomniejszenia płatności o kwotę 5.043,75 zł ze względu na stwierdzone nieprawidłowości (złożenie wniosku po wyznaczonym terminie) i zastosowanie współczynnika korygującego, a także przyznał kwotę 397,37 zł z tytułu zwrotu dyscypliny finansowej. [...] wniósł odwołanie od powyższej decyzji. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] marca 2015 r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu swojej decyzji organ odwoławczy wskazał, że wniosek o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2014 przeszedł kontrolę administracyjną, stosownie do treści art. 30 ust. 1 pkt. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 1164 z późn. zm.). Kontrole administracyjne przeprowadza się tak, aby skutecznie sprawdzić zgodność z warunkami, na jakich przyznawana jest pomoc oraz przestrzeganie istotnych wymogów i norm wzajemnej zgodności (art. 26 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r.). Zgodnie z art. 28 ust. 1 lit. c tego rozporządzenia, kontrole administracyjne pozwalają na wykrywanie nieprawidłowości, a w szczególności na ich automatyczne wykrywanie za pomocą narzędzi informatycznych, w tym kontroli krzyżowych, które m.in. dotyczą zgodności między zadeklarowanymi w pojedynczym wniosku działkami rolnymi, a działkami referencyjnymi w systemie identyfikacji działek rolnych, w celu sprawdzenia kwalifikowalności obszarów jako takich do pomocy. Przedmiotowy wniosek został poddany kontroli w oparciu o bazę referencyjną systemu LPIS (System Identyfikacji Działek Rolnych) i kontrola ta nie wykazała nieprawidłowości. Organ odwoławczy wskazał, że w przypadku jednolitej płatności obszarowej powierzchnia działek rolnych stwierdzona w kontroli administracyjnej w oparciu o system informacji geograficznej wyniosła 35,12 ha, co odpowiadało powierzchni deklarowanej we wniosku. Stawka jednolitej płatności obszarowej do 1 ha uprawy w 2014 r. została określona w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 7 listopada 2014 r. w sprawie stawki jednolitej płatności obszarowej za 2014 r. (Dz. U. z 2014 r. poz. 1602) i wynosi 910,87 zł. Zatem początkowa kwota jednolitej płatności obszarowej wynosi 31.989,75 zł. Kwota ta została jednak pomniejszona ze względu na złożenie wniosku po wyznaczonym terminie. Kompletny wniosek o przyznanie płatności na rok 2014 został bowiem złożony przez skarżącego w Biurze Powiatowym ARiMR w [...] w dniu 5 czerwca 2014 r., a więc po wyznaczonym przez przepisy prawa terminie na składanie wniosków, a w terminie sankcyjnym, co prowadzi do zmniejszenia kwoty płatności, do której uprawniony byłby rolnik, gdyby złożył wniosek w terminie, o 1 % za każdy dzień roboczy. Mając powyższe na uwadze, kwota jednolitej płatności obszarowej została pomniejszona o 15 %, to jest o kwotę 4.798,46 zł. Ponadto organ wskazał na zastosowanie współczynnika korygującego na podstawie art. 11 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 oraz rozporządzenia wykonawczego sprawie ustalenia współczynnika korygującego do płatności bezpośrednich przewidzianych w rozporządzeniu (WE) nr 73/2009 w odniesieniu do roku kalendarzowego 2014. Ponieważ łączna kwota przyznanych rolnikowi płatności bezpośrednich, po zastosowaniu ewentualnych obniżek z tytułu stwierdzonych nieprawidłowości, wynosi 27.191,29 zł, co przy kursie wymiany euro 4.1776 zł stanowi kwotę 6.508,83 euro, należało do kwoty stanowiącej nadwyżkę w wysokości 4.508,83 euro zastosować współczynnik korygujący w wysokości 1,30221400%. Całkowita kwota pomniejszenia wynikająca z zastosowania współczynnika korygującego wynosi 58,71 euro, z czego proporcjonalna kwota pomniejszenia przypadająca dla jednolitej płatności obszarowej wynosi 245,29 zł, co stanowi 58,72 euro. O kwotę tę została pomniejszona kwota jednolitej płatności obszarowej. W konsekwencji kwota wszystkich pomniejszeń wynosi 5.043,75 zł. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie [...] wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. Skarżący zarzucił zaskarżonej decyzji: 1. naruszenie przepisów postępowania (mające istotny wpływ na wynik sprawy): - naruszenie art. 3 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemu wsparcia bezpośredniego w zw. z art. 9 i 11 k.p.a., poprzez niedostateczne wyjaśnienie podstaw i przesłanek utrzymania w mocy decyzji w kontekście uznania, że uzupełnienie braku formalnego (tj. złożenie podpisu) nie ma dla sprawy znaczenia; - naruszenie art. 64 § 2 k.p.a. poprzez nieuznanie za skuteczne uzupełnienie braków formalnych w terminie wskazanym w wezwaniu; 2. naruszenie przepisów prawa materialnego: - naruszenie art. 14 rozporządzenia Komisji nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. Urz. UE L 316 s. 65 ze zm.), poprzez błędne uznanie, że skarżący uzupełniając wniosek w wyniku wezwania z dnia 28 maja 2014 r. dokonał tzw. "poprawki" wniosku, podczas gdy faktycznie doszło do usunięcia braków formalnych; - naruszenie art. 23 rozporządzenia Komisji nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. Urz. UE L 316 s. 65 ze zm.) poprzez nałożenie sankcji terminowych, podczas gdy wniosek został skutecznie złożony w dniu 14 maja 2014 r. W odpowiedzi na skargę Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. Skarga zasługuje na uwzględnienie. Poddana kontroli Sądu w niniejszej sprawie decyzja Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa została wydana w przedmiocie przyznania skarżącemu płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2014 w pomniejszonej wysokości, z uwagi na stwierdzenie przez organy obu instancji złożenia wniosku po wyznaczonym terminie. W związku z tym na wstępie wskazać należy, że stosownie do przepisów art. 61 i art. 62 ustawy z dnia 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (t.j. Dz. U. z 2015 r. poz. 1551), z dniem 15 marca 2015 r, straciła moc ustawa z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 1164 z późn. zm), z tym jednak zastrzeżeniem, że zgodnie z treścią art. 60 ust. 2 nowej ustawy, do postępowań dotyczących płatności bezpośredniej wszczętych i niezakończonych ostateczną decyzją przed dniem wejścia w życie tej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe. Mając powyższe na uwadze, w niniejszej sprawie zastosowanie znajdują przepisy ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w przepisach Unii Europejskiej, o których mowa w art. 1 pkt 1, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji stosuje się przepisy kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej. Z przepisu art. 3 ust. 1 ustawy wynika zatem, że jeżeli brak jest odmiennej regulacji w przepisach Unii Europejskiej wymienionych w art. 1 pkt 1 ustawy lub w przepisach ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, to wówczas przepisy kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się wprost. Zgodnie z art. 18 ust. 1 ustawy o płatnościach, płatności obszarowe są przyznawane na wniosek rolnika. Wniosek o przyznanie płatności obszarowych składa się w terminie od dnia 15 marca do dnia 15 maja (art. 18 ust. 2). Termin ten, jak wynika z art. 18 ust. 3 ustawy o płatnościach, nie podlega przywróceniu. W niniejszej sprawie wniosek [...] o przyznanie płatności na rok 2014, w którym wnioskodawca ubiegał się o przyznanie jednolitej płatności obszarowej, wpłynął do Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] w dniu 14 maja 2014 r. W związku ze stwierdzeniem, że wniosek zawiera braki formalne, w dniu 28 maja 2014 r. wezwano wnioskodawcę do uzupełnienia braków formalnych, przez podpisanie wniosku, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Skarżący otrzymał wezwanie do usunięcia braku formalnego wniosku w dniu 2 czerwca 2014 r. i w odpowiedzi na wezwanie w dniu 5 czerwca 2014 r. uzupełnił ten brak. W tej sytuacji decyzją z dnia [...] stycznia 2015 r. Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] przyznał skarżącemu płatności na rok 2014 w łącznej kwocie 26.946,00 zł, pomniejszonej ze względu na stwierdzone nieprawidłowości, tj. złożenie wniosku po wyznaczonym terminie. Organ powołał się na przepis art. 23 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. Urz. UE L 316 s. 65 ze zm.). Zgodnie z przepisem art. 23 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009, z wyjątkiem przypadków siły wyższej oraz okoliczności nadzwyczajnych, o których mowa w art. 75, złożenie wniosku o przyznanie pomocy na mocy niniejszego rozporządzenia po wyznaczonym terminie prowadzi do zmniejszenia kwoty płatności, do której uprawniony byłby rolnik, gdyby złożył wniosek w terminie, o 1 % za każdy dzień roboczy. Bez uszczerbku dla jakichkolwiek środków szczególnych podejmowanych przez państwa członkowskie odnośnie do potrzeby składania jakichkolwiek dokumentów uzupełniających w wyznaczonym czasie w celu umożliwienia ustalenia terminów oraz przeprowadzenia skutecznych kontroli, pierwszy akapit stosuje się również odnośnie do dokumentów, umów oraz oświadczeń, które należy przedstawić właściwym organom zgodnie z art. 12 i 13, jeśli takie dokumenty, umowy lub oświadczenia stanowią o kwalifikowalności do przedmiotowej pomocy. W tym przypadku zmniejszenie płatności będzie odnosiło się do kwoty wypłacanej w ramach przedmiotowej pomocy. Jeśli opóźnienie wynosi ponad 25 dni kalendarzowych, wniosek uznaje się za niedopuszczalny. W związku z tym wskazać należy, że w niniejszej sprawie skarżący złożył wniosek w terminie określonym w art. 18 ust. 1 ustawy o płatnościach (w dniu 14 maja 2014 r.) wraz z wymaganymi załącznikami. Wprawdzie wniosek był dotknięty brakiem formalnym w postaci braku podpisu wnioskodawcy, jednakże był prawidłowo wypełniony. Podkreślić należy, że z uzasadnień obu decyzji wynika, iż kontrola administracyjna wniosku, w oparciu o bazę referencyjną systemu LPIS, nie wykazała nieprawidłowości. W toku postępowania organy nie wskazywały też na żadne inne braki wniosku. Z kolei brak wniosku w postaci nieopatrzenia go podpisem został uzupełniony przez rolnika w terminie przewidzianym do uzupełnienia. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w opisanym stanie faktycznym sprawy nie zachodziła podstawa do uznania, iż wniosek został skutecznie złożony dopiero w dniu 5 czerwca 2014 r., to jest w dniu uzupełnienia braku przez podpisanie wniosku, a w konsekwencji nie zachodziła także podstawa do zastosowania art. 23 ust. 1 rozporządzenia nr 1122/2009 przez pomniejszenie płatności. Treść wniosku o przyznanie płatności uregulowana jest w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2010 r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakie powinny spełniać wnioski w sprawach dotyczących płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2010 r., nr 39, poz. 215 ze zm.). W § 2 ust. 1 rozporządzenia przewidziano, że wnioski, o których mowa w § 1, a więc także wniosek o przyznanie płatności bezpośredniej, zawierają elementy podania określone w przepisach kodeksu postępowania administracyjnego, z wyłączeniem adresu, oraz inne elementy wskazane w § 2 rozporządzenia. Oprócz danych i informacji wymienionych w § 2, wnioski zawierają oświadczenia i zobowiązania związane z płatnością, której dotyczą (§ 3 ust. 1 rozporządzenia). Jak stanowi § 3 ust. 2 rozporządzenia, wniosek o przyznanie płatności bezpośredniej zawiera również oświadczenia o : 1) powierzchni działek ewidencyjnych z podaniem w szczególności: a) położenia działki ewidencyjnej ze wskazaniem województwa, powiatu i gminy, b) danych z ewidencji gruntów i budynków: nazwy obrębu ewidencyjnego, numeru obrębu ewidencyjnego, numeru arkusza mapy, numeru działki ewidencyjnej i powierzchni całkowitej działki ewidencyjnej, c) powierzchni gruntów rolnych na działce ewidencyjnej, w tym powierzchni: – niezgłoszonej do programów pomocowych, – gruntów rolnych, które zostały zalesione w ramach działania zalesianie gruntów rolnych objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 oraz zgodnie z planem zalesienia, lecz nie zostały przekwalifikowane na grunty leśne; 2) sposobie wykorzystania działek rolnych, z podaniem w szczególności: a) oznaczenia działki rolnej, b) grupy upraw lub obszaru, ze względu na który wyodrębnia się działkę rolną, c) powierzchni działki rolnej, d) numeru działki ewidencyjnej, na której jest położona działka rolna, e) powierzchni działki rolnej położonej w granicach działki ewidencyjnej. Oświadczenia zawarte we wniosku obejmują więc przede wszystkim powierzchnię działek ewidencyjnych, w stosunku do których rolnik ubiega się o przyznanie płatności oraz informacje o sposobie wykorzystania działek rolnych z podaniem w szczególności oznaczenia działki oraz grupy upraw. Treść przytoczonych przepisów wskazuje, że wniosek o przyznanie płatności z jednej strony spełniać musi określone wymagania formalne, o czym stanowi § 2 ust. 1 rozporządzenia, a z drugiej strony musi zawierać określone treści merytoryczne. Za merytoryczną treść wniosku odpowiedzialność ponosi producent rolny, który musi określić, o jaką płatność występuje i z jakiego tytułu, jakie działki i o jakiej powierzchni zgłasza do płatności. Z kolei wskazanie w § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2010 r., że wniosek powinien zawierać elementy podania określone w przepisach k.p.a., z wyłączeniem adresu, oznacza, że powinien zawierać wskazanie osoby, od której pochodzi, jej żądanie i zostać podpisany, a to stosownie do art. 63 § 2 i 3 k.p.a. Należy w związku z tym zwrócić uwagę, że rozporządzenie Komisji (WE) nr 1122/2009 rozróżnia poprawki do wniosku oraz korekty oczywistych błędów. Stosownie do treści art. 14 rozporządzenia nr 1122/2009, po wygaśnięciu terminu składania pojedynczego wniosku, poszczególne działki rolne lub indywidualne uprawnienia do płatności można dodać do pojedynczego wniosku, pod warunkiem że przestrzegane są wymogi w ramach odnośnych systemów pomocy. Zmian dotyczących użytkowania lub systemu pomocy odnośnie do poszczególnych działek rolnych lub odnośnie do uprawnień do płatności zadeklarowanych w pojedynczym wniosku można dokonać na tych samych warunkach. Jeśli poprawki, o których mowa w akapicie pierwszym i drugim mają związek z jakimikolwiek dokumentami uzupełniającymi lub umowami, które należy przedłożyć, dozwolone są również stosowne poprawki do tych dokumentów lub umów (ust. 1). Bez uszczerbku dla terminów składania jednolitych wniosków ustalonych przez Estonię, Łotwę, Litwę, Finlandię i Szwecję zgodnie z art. 11 ust. 2 akapit pierwszy, zmiany dokonane zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu notyfikuje się właściwym organom na piśmie najpóźniej do dnia 31 maja danego roku kalendarzowego, a w przypadku Estonii, Łotwy, Litwy, Finlandii i Szwecji najpóźniej do dnia 15 czerwca danego roku kalendarzowego. W ramach odstępstwa od akapitu pierwszego państwa członkowskie mogą ustalić wcześniejszy ostateczny termin powiadomienia o zmianach. Termin ten nie może jednak wykraczać poza 15 dni kalendarzowych od ostatecznego terminu na złożenie pojedynczego wniosku ustanowionego zgodnie z art. 11 ust. 2 (ust. 2). Jeśli właściwy organ poinformował już rolnika o nieprawidłowościach w pojedynczym wniosku lub jeśli powiadomił go o zamiarze przeprowadzenia kontroli na miejscu, jeśli ta kontrola ujawni nieprawidłowości, poprawki zgodnie z ust. 1 nie są dozwolone odnośnie do działek rolnych, których dotyczą nieprawidłowości (ust. 3). Zgodnie zaś z art. 21 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009, nie naruszając przepisów art. 11-20, wniosek o przyznanie pomocy może być poprawiony w każdym momencie po jego złożeniu, w przypadku gdy właściwy organ wykrył oczywiste błędy. Z powyższego wynika, że regulacja przewidziana w art. 14 rozporządzenia nr 1122/2009 dotyczy merytorycznych zmian wniosku, zaś przepis art. 21 rozporządzenia nr 1122/2009 dotyczy oczywistych błędów, które nie wpływają na zakres żądania, a więc przede wszystkim kwestii związanych z brakami, błędami formalnymi. Stwierdzony w niniejszej sprawie przez organ błąd w postaci braku podpisu na wniosku mieści się w dyspozycji art. 21 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009. Z akt sprawy wynika, że skarżący nie dokonywał zmian we wniosku w warstwie merytorycznej. Organ również nie wzywał skarżącego do dokonania merytorycznych poprawek lub uzupełnień wniosku. Skarżący prawidłowo sporządził wniosek. Brak podpisu na wniosku uznać należy za oczywisty błąd, który może być poprawiony w każdym czasie, z uwzględnieniem przepisów prawa krajowego dotyczących usuwania braków formalnych podania. W świetle przywołanego powyżej przepisu rozporządzenia nr 1122/2009, organ może wezwać do poprawy oczywistego błędu wniosku na każdym etapie postępowania o przyznanie płatności. Wezwanie do usunięcia braków może być dokonane w trybie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, bowiem, jak wskazano na wstępie, zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o płatnościach, do postępowań w sprawie przyznania płatności stosuje się przepisy k.p.a. W myśl zaś art. 64 § 2 k.p.a., jeżeli podanie nie czyni zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. W niniejszej sprawie skarżący uzupełnił brak formalny wniosku w siedmiodniowym terminie przewidzianym w art. 64 § 2 k.p.a. i wskazanym przez organ w wezwaniu, zatem tym samym konwalidował czynność w postaci złożenia wniosku o przyznanie płatności. Wniosek należało zatem uznać za skutecznie złożony w dniu 14 maja 2014 r., a nie jak stwierdziły organy obu instancji, dopiero w dniu usunięcia braku formalnego wniosku, to jest w dniu 5 czerwca 2014 r. Z brzmienia art. 64 § 2 k.p.a. wynika bowiem, że uzupełnienie braku formalnego wniosku w wyznaczonym siedmiodniowym terminie, powoduje, iż wniosek będzie podlegał rozpatrzeniu tak, jakby został złożony bez braku. W związku z tym uzupełnienie braku formalnego wniosku, jakim jest brak podpisu wnioskodawcy, w wyznaczonym siedmiodniowym terminie powoduje, że wniosek z uzupełnionym brakiem traktuje się tak, jakby od początku został złożony bez braku. Ponieważ skarżący zachował siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku formalnego wniosku przez jego podpisanie, wniosek należy traktować jako wniesiony w dniu pierwotnego złożenia, to jest 14 maja 2014 r. W konsekwencji nie ma podstaw do stwierdzenia, że wniosek został wniesiony w dniu 5 czerwca 2014 r. i nastąpiło to po wyznaczonym przepisami terminie 15 maja 2014 r., w związku z czym płatności miałyby być pomniejszone o 1% za każdy dzień roboczy. Wymieniony termin dotyczy jedynie etapu składania przez rolników wniosków, jak też dokonywania w nich zmian. Nie wyłącza zaś usunięcia błędów formalnych wniosków. Konsekwentnie, przepisy dotyczące pomniejszania kwoty płatności o 1% za każdy dzień roboczy znajdują zastosowanie jedynie do wniosków spóźnionych. Przepisy te nie dotyczą kwestii związanych z błędami formalnymi wniosków, do usunięcia których organ może wezwać na każdym etapie postępowania. Trzeba wskazać, że przedstawione wyżej stanowisko co do skutków usunięcia w terminie braków formalnych wniosku o płatności jest prezentowane w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. wyrok WSA w Łodzi z dnia 16 grudnia 2015 r., III SA/Łd 932/15, wyroki WSA w Gliwicach z dnia 16 września 2014 r., III SA/GI 29/15 i z dnia 24 września 2014 r., III SA/GI 226/15 oraz wyroki WSA w Kielcach z dnia 16 lipca 2015 r., I SA/Ke 327/15, z dnia 21 lipca 2015 r., I SA/Ke 396/15, z dnia 31 sierpnia 2015 r., I SA/Ke 343/15 i 344/15; wyroki WSA w Lublinie z dnia 29 września 2015 r., sygn. akt III SA/Lu 212/15 i z dnia 13 października 2015 r., sygn.. akt III SA/Lu 214/15). W konsekwencji nie można odmówić trafności podniesionym przez skarżącego zarzutom wydania zaskarżonej decyzji, a także decyzji organu pierwszej instancji, z naruszeniem przepisów art. 64 § 2 k.p.a. z związku z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, a także z naruszeniem przepisów art. 14 oraz art. 23 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009. Z omówionych przyczyn kontrolowane decyzje, rozstrzygające o wniosku wniesionym w dniu 5 czerwca 2014 r., należało ocenić jako wadliwe, gdyż wniosek skarżącego o przyznanie płatności został skutecznie wniesiony w dniu 14 maja 2014 r. – z zachowaniem terminu. Ponownie rozpoznając sprawę organ weźmie pod uwagę ocenę prawą dotyczącą kwestii zachowania przez skarżącego terminu do złożenia wniosku o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2014. Z tych wszystkich względów i na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) oraz art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł jak punkcie I wyroku. O kosztach postępowania Sąd rozstrzygnął na podstawie art. 200 p.p.s.a. w związku z art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz w związku z przepisem § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 461 ze zm.), które znajduje zastosowanie w sprawie na mocy § 21 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U.2015.1800).