III SA/Lu 641/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Robert Hałabis po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zamościu z dnia 13 sierpnia 2024 r. nr SKO.KO/40/195/2024 w przedmiocie skierowania na badania lekarskie – w zakresie wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Skarżący J. P. w skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wniósł także o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zamościu z dnia 13 sierpnia 2024 r. (nr SKO.KO/40/195/2024) w przedmiocie skierowania go na badania lekarskie w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami kat. B i T. Zgłoszony w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został w ogóle uzasadniony i ani też w żaden sposób uprawdopodobniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 – dalej jako "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednocześnie według art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Przede wszystkim wymaga zwrócenia uwagi, że skierowanie na badania lekarskie w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, samo w sobie nie skutkuje zatrzymaniem prawa jazdy, czy cofnięciem uprawnień do kierowania pojazdami. Wykonanie zaskarżonej decyzji o skierowaniu skarżącego na badania lekarskie w celu stwierdzenia braków przeciwwskazań do prowadzenia pojazdów może wiązać się oczywiście z pewnymi trudnościami (konieczność osobistego stawiennictwa na badanie i poświęcony czas), jednakże nie powoduje to powstania niebezpieczeństwa wyrządzenia zobowiązanemu znacznej szkody, czy trudnych do odwrócenia skutków, w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. Również orzecznictwo sądów administracyjnych w kwestii możliwości wstrzymania wykonania decyzji o skierowaniu na badania lekarskie w celu stwierdzenia braku przeciwwskazań do kierowania pojazdami jest jednolite i uznaje, że decyzja taka nie wywołuje ani trudnych do odwrócenia skutków, ani nie powoduje niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, bowiem w sposób bezpośredni nie wpływa na uprawnienia do kierowania pojazdami (por. postanowienie WSA w Lublinie z dnia 9 czerwca 2022 r., sygn. akt III SA/Lu 184/22). Bezpośrednią konsekwencją zaskarżonej decyzji nie jest cofnięcie posiadanych przez stronę uprawnień, a jedynie konieczność poddania się badaniu lekarskiemu. Dopiero na ewentualnym późniejszym etapie postępowania, kiedy doszłoby do wydania decyzji o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami, możliwe byłoby upatrywanie negatywnych następstw w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody bądź trudnych do odwrócenia skutków w wyniku jej wykonania. Potencjalne zaś trudności związane z wykonaniem zaskarżonej decyzji uzasadnione są jej celem, jakim jest bezpieczeństwo ruchu drogowego. Na obecnym etapie postępowania organy stwierdziły jedynie konieczność zbadania, czy stan zdrowia skarżącego pozwala mu na posiadanie uprawnień do kierowania pojazdami. Nie jest znany wynik tego badania, a zatem nie można mówić o tym, że skutkiem skierowania na badania będzie utrata przez skarżącego uprawnień. Samo związanie organu orzeczeniem lekarskim o istnieniu przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem nie może przemawiać za uznaniem spełnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. (postanowienie NSA z dnia 28 sierpnia 2024 r., sygn. akt II GZ 353/24). Z przytoczonych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie – na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. – odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, o czym orzekł w postanowieniu.