III SA/Lu 646/14

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Anna Puton-Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 1 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. N. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi E. N. P. na decyzję Starosty z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych postanawia : umorzyć postępowanie z wniosku skarżącej E. N. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wnioskiem o przyznanie prawa pomocy złożonym na urzędowym formularzu jednocześnie ze skargą, skarżąca zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych. Referendarz sądowy stwierdził, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. : Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W sprawie niniejszej strona wniosła skargę na decyzję Starosty [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. b p.p.s.a., nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona wnosząca skargę na działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących statusu bezrobotnego, zasiłków oraz innych należności i uprawnień przysługujących osobie bezrobotnej. Sprawa, w której skarżąca wniosła skargę, mieści się w kategorii spraw wymienionych w powołanym przepisie, w związku z czym strona jest w tej sprawie zwolniona z mocy ustawy z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Nie ma zatem podstaw do wydania orzeczenia w przedmiocie przyznania (bądź odmowy) prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, ponieważ w niniejszej sprawie skarżącej przysługuje zwolnienie ustawowe z obowiązku ich ponoszenia. Powyższe czyni bezprzedmiotowym, zgłoszone żądanie zwolnienia od kosztów sądowych. Mając powyższe na uwadze oraz na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 w związku z art. 258 § 3 i art. 239 pkt 1 lit. b p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.