III SA/Lu 647/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Ibrom po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. Z. na rozkaz personalny nr [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] września 2019 r. w przedmiocie zwolnienia ze służby w Policji - w zakresie wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego. Zaskarżonym rozkazem personalnym z [...] czerwca 2019 r. Komendant Wojewódzki Policji w [...] utrzymał w mocy rozkaz personalny nr [...] Komendanta Powiatowego Policji w P. z [...] lipca 2019 r. w przedmiocie zwolnienia skarżącego W. Z. ze służby w Policji na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 8 w zw. z art. 43 ust. 3 oraz art. 45 ust. 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2019 r., poz. 161 z późn. zm.). W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na powyższe rozstrzygnięcie skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Wniosek ten nie zawiera uzasadnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.) dalej: p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 p.p.s.a.). W orzecznictwie podkreśla się, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez skarżącego we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Użyte przez ustawodawcę w powołanym przepisie nieostre pojęcia "znaczna szkoda" lub "trudne do odwrócenia skutki" wymagają konkretyzacji. Samo powołanie się na ustawowe przesłanki bez wskazania, na czym one polegają w realiach konkretnej sprawy w żaden sposób nie uzasadnia bowiem żądania wniosku. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wskazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i ich konkretyzacja w przedstawionym przez stronę materiale dowodowym. To w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku, by był on precyzyjny i dotyczył konkretnych zagrożeń (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 listopada 2018 r., sygn. akt III FZ 638/18, z 14 listopada 2018 r., I FSK 1223/17). W rozpoznawanej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego nie zawiera żadnego uzasadnienia. W ocenie sądu tak sformułowany wniosek nie może zostać uwzględniony, bowiem nie sposób odnieść go do konkretnych okoliczności czy zdarzeń mających miejsce w rozpoznawanej sprawie, które wykazywałyby prawdopodobieństwo zaistnienia niebezpieczeństwa znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków po stronie skarżącego. Same zarzuty odnoszące się do niezgodności z prawem zaskarżonego aktu lub decyzji nie mogą stanowić uzasadnienia wniosku o wstrzymanie ich wykonania. W postępowaniu wpadkowym sąd nie rozpatruje zgodności z prawem tegoż rozstrzygnięcia, ale ocenia skutki, jakie może ono wywołać w kontekście art. 61 § 3 p.p.s.a. Z powyższych przyczyn, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd orzekł jak w sentencji.