III SA/Lu 655/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Czaja, , , po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.H. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] września 2004 r. Nr [...] w przedmiocie : zmiany dotychczasowej gleboznawczej klasyfikacji działki p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. Skarżący w dniu 8 października 2004r. (data nadania w urzędzie pocztowym) złożył skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] września 2004r., Nr [...]. Pismem z dnia 19 listopada 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...] złotych, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W takim przypadku z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Natomiast w myśl art. 220 § 3 powołanej ustawy, skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Pismo wzywające do uiszczenia wpisu sądowego, jak wynika z potwierdzenia odbioru, doręczone zostało skarżącemu w dniu 25 listopada 2004r., a zatem siedmiodniowy termin do dokonania powyższej opłaty upływał skarżącemu z dniem 2 grudnia 2004r., nie przypadającym w sobotę, ani dzień ustawowo wolny od pracy. Skarżący dokonał opłaty wpisu w urzędzie pocztowym w dniu 3 grudnia 2004r., a więc z uchybieniem ustawowego terminu. Podnieść należy, że dokonanie opłaty tytułem wpisu sądowego po terminie jest równoznaczne w skutkach procesowych z jej nieuiszczeniem. Z tych względów oraz na podstawie art. 220 § 3 powołanej ustawy, sąd orzekł jak w sentencji.