III SA/Lu 66/25
PostanowienieWSA w Lublinie2025-02-12
Skład orzekający: Sędzia NSA Jerzy Marcinowski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy pełnomocnictwo procesowe udzielone do reprezentowania przed sądami administracyjnymi w konkretnej sprawie o rozgraniczenie nieruchomości, która zakończyła się ostateczną decyzją, upoważnia pełnomocnika do wniesienia skargi na późniejsze postanowienie organu odwoławczego dotyczące sprostowania pouczenia w tej samej sprawie?Ratio decidendi
Pełnomocnictwo procesowe, które zostało udzielone do reprezentowania przed sądami administracyjnymi w konkretnej sprawie o rozgraniczenie nieruchomości, która zakończyła się ostateczną decyzją, nie upoważnia pełnomocnika do wniesienia skargi na późniejsze postanowienie organu odwoławczego dotyczące sprostowania pouczenia w tej samej sprawie, jeśli nie wykazano skutecznego umocowania do tego celu. Niespełnienie wymogów formalnych skargi, w tym brak skutecznego pełnomocnictwa, skutkuje jej odrzuceniem.Stan faktyczny
A. R.-M. wniosła skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie odmawiające sprostowania pouczenia. Skarga została podpisana przez adwokata J. K., do której nie załączono pełnomocnictwa do działania w jej imieniu ani nie wskazano numeru PESEL skarżącej. Pełnomocnik został wezwany do uzupełnienia braków formalnych. W odpowiedzi podał numer PESEL i załączył kopię pełnomocnictwa z dnia 12 sierpnia 2024 r. do prowadzenia sprawy o sygnaturę dotyczącą rozgraniczenia nieruchomości. Sąd uznał, że przedłożone pełnomocnictwo nie upoważniało do wniesienia skargi na postanowienie organu odwoławczego.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono A. R. wpis od skargi w kwocie 100 zł.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Marcinowski po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 25 listopada 2024 r. nr [...] w przedmiocie odmowy sprostowania pouczenia postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić A. R. wpis od skargi w kwocie 100 zł (sto złotych).
A. R.-M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 25 listopada 2024 r. w przedmiocie odmowy sprostowania pouczenia. Do skargi nie załączono pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącej dla adwokata J. K., który podpisał skargę oraz nie wskazano nr PESEL skarżącej.
W związku z powyższym wezwano pełnomocnika skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez podanie nr PESEL i nadesłanie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądem administracyjnym, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca wezwanie została doręczona pełnomocnikowi skarżącej 29 stycznia 2025 r.
W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik skarżącej nadesłał pismo z dnia 31 stycznia 2025 r., nadane w placówce pocztowej tego samego dnia, w którym wskazał nr PESEL skarżącej. Do pisma załączył kopię pełnomocnictwa szczególnego z dnia 12 sierpnia 2024 r. do prowadzenia sprawy o sygn. [...]
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Decyzją z dnia 10 sierpnia 2022 r., nr [...] Wójt Gminy W.
zatwierdził rozgraniczenie nieruchomości, tj. działki o nr ewidencyjnym [...] z działkami o nr ewidencyjnych nr [...], [...] [...] położonym w obrębie [...], gmina W., województwo lubelskie.
Z uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 23 listopada 2023 r., sygn. akt III SA/Lu 336/23, dołączonego do akt administracyjnych wynika, że od w/w decyzji A. R.-M. wniosła odwołanie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lublinie postanowieniem z dnia 28 października 2022 r. stwierdziło niedopuszczalność odwołania. Na skutek skargi wniesionej od tego postanowienia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z dnia 9 lutego 2023 r., sygn. akt III SA/Lu 578/22 uchylił zaskarżone postanowienie.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lublinie postanowieniem z dnia 11 maja 2023 r. ponownie stwierdziło niedopuszczalność odwołania wniesionego przez skarżącą od w/w decyzji pierwszoinstancyjnej z dnia 10 sierpnia 2022 r. Skarga złożona na powyższe postanowienie przez A. R.-M. została oddalona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z dnia 23 listopada 2023 r., sygn. akt III SA/Lu 336/23.
We wniosku z dnia 13 sierpnia 2024 r., które wpłynęło do Urzędu Gminy W. w dniu 19 sierpnia 2024 r., sprecyzowanym dwukrotnie na skutek wezwania organu (k. 2, 22-26, 30-32 akt administracyjnych), pełnomocnik skarżącej domagał się sprostowania pouczenia zawartego w decyzji zatwierdzającej rozgraniczenie nieruchomości z dnia 10 sierpnia 2022 r., nr [...] wydanej przez Wójta Gminy W..
Do wniosku załączono uwierzytelnioną kopię pełnomocnictwa udzielonego przez skarżącą w dniu 12 sierpnia 2024 r. W lewym górnym rogu pełnomocnictwa przywołano nr sprawy [...], zaś pełnomocnictwo zatytułowano jako "pełnomocnictwo procesowe do poszczególnej sprawy." W treści pełnomocnictwa A. R.-M. oświadczyła, że udziela adw. J. K. "(...) pełnomocnictwa procesowego do jej reprezentowania przed sądami powszechnymi (...) w spr. o sygn. j.w. oraz przed organami administracji publicznej, jednostkami samorządu terytorialnego (zwłaszcza celem uzyskania niezbędnych do prowadzenia w.w. sprawy dokumentów, a także przed osobami prawnymi, fizycznymi, tudzież przed jednostkami organizacyjnymi niebędącymi osobami prawnymi, którym ustawa przyznaje zdolność prawną (tj. wymienionym w art. 331 § 1 k.c.) a także sądami administracyjnymi i Naczelnym Sądem Administracyjnym".
W treści tego pełnomocnictwa, poza wskazaniem numeru sprawy o rozgraniczenie nieruchomości, która zakończyła się ostateczną decyzją Wójta Gminy W. z dnia 10 sierpnia 2022 r., nr [...] nie podano jakiegokolwiek przedmiotu postępowania. Pełnomocnictwo to, udzielone 12 sierpnia 2024 r. adw. J. K. upoważniało go z całą pewnością do skutecznego reprezentowania A. R.-M. w postępowaniu administracyjnym. Rzeczą oczywistą jest, że w dacie udzielenia pełnomocnictwa nie toczyło się jeszcze postępowanie w drugiej instancji, a tym bardziej nie zapadło w instancji odwoławczej rozstrzygnięcie, mogące stanowić substrat zaskarżenia do sądu administracyjnego.
W przedmiotowej sprawie organ II instancji (Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L.) wydał w dniu 25 listopada 2024 r. postanowienie, które jest przedmiotem skargi wniesionej w niniejszej sprawie przez adw. J. K.. Złożone w sprawie pełnomocnictwo nie upoważnia adw. J. K. do zaskarżenia w/w postanowienia.
Zgodnie z art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.", strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. W przypadku, gdy strona działa przed sądem przez pełnomocnika, stosownie do art. 37 § 1 p.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa.
Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Zgodnie jednak z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., w przypadku gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, sąd odrzuca skargę, a nie pozostawia ją bez rozpoznania.
Przesyłka zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi została odebrana przez pełnomocnika skarżącej w dniu 29 stycznia 2025 r. Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upływał zatem 5 lutego 2025 r.
Pełnomocnik skarżącego wprawdzie podał w wyznaczonym terminie nr PESEL skarżącej, to jednak nie można uznać, że uzupełnił brak skargi w zakresie pełnomocnictwa, gdyż nie wykazał, że został skutecznie umocowany do wniesienia skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 25 listopada 2024 r. O czym była już wcześniej mowa, złożona na wezwanie sądu i uwierzytelniona przez adw. J. K. w dniu 31 stycznia 2025 r. kopia pełnomocnictwa noszącego datę 12 sierpnia 2024 r. stanowi wierne odzwierciedlenie pełnomocnictwa złożonego przed organem I instancji i dołączonego do wniosku z dnia 13 sierpnia 2024 r., które wpłynęło do Urzędu Gminy W. w dniu 19 sierpnia 2024 r.
W ocenie sądu, przedłożona przez pełnomocnika uwierzytelniona kopia pełnomocnictwa stanowi pełnomocnictwo szczególne, które z całą pewnością nie uprawniało adwokata J. K. do złożenia w imieniu skarżącej skargi sądowej na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 25 listopada 2024 r., nr [...]. Mimo wezwania sądu i pouczenia o negatywnych konsekwencji procesowych, adw. J. K. nie złożył dokumentu, które wykazałoby jego umocowanie w w/w zakresie.
Z tych wszystkich względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło