III SA/Lu 661/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A. Z." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w L. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] października 2017 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty pomocy na zalesianie - w zakresie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu postanawia: odmówić przywrócenia terminu. W piśmie z 28 grudnia 2017 r., złożonym w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, skarżąca spółka zwróciła się m.in. o zwolnienie od kosztów sądowych. W związku z powyższym przesłano spółce wezwanie do złożenia wniosku o prawo pomocy na urzędowym formularzu "PPPr" oraz obowiązujący druk. Wezwanie powyższe zostało doręczone stronie 17 marca 2018 r. i pozostało bez odpowiedzi. Wobec niezłożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, referendarz sądowy zarządzeniem z 10 kwietnia 2018 r. pozostawił wniosek spółki bez rozpoznania. Skarżąca spółka pismem z dnia 3 kwietnia 2018 r. (nadanym w placówce pocztowej 9 kwietnia 2018 r.) wniosła o przywrócenie terminu do złożenia urzędowego formularza "PPPr" i przyznanie prawa pomocy. Do pisma spółka załączyła wypełniony urzędowy formularz "PPPr". W uzasadnieniu wniosku spółka podniosła, że w ostatnim dniu do dokonania czynności, tj. 24 marca 2018 r. prezes spółki nagle zachorował na skutek zatrucia i znalazł się w szpitalu, w związku z czym musiał przyjmować leki i leżeć. Lepiej poczuł się dopiero 3 kwietnia 2018 r. i dopiero wtedy był w stanie dokonać wymienionej czynności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Stosownie natomiast do art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a.). W świetle ugruntowanego w tej kwestii orzecznictwa sądowoadministracyjnego panuje jednolity pogląd, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, jeżeli strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Wniosek o przywrócenie terminu może być skuteczny, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. (por. postanowienie NSA 12 września 2013 r., II FZ 717/13 Lex nr 1364186; postanowienie NSA z 22 listopada 2013 r., II FZ 988/13, Lex nr 1394970, postanowienie NSA z 27 maja 2014 r., II GZ 223/14 CBOSA). W przedmiotowej sprawie jako przyczynę uchybienia terminu spółka wskazała chorobę prezesa spółki i jego hospitalizację od dnia 24 marca 2018 r. W tym kontekście należy zauważyć, że orzecznictwo sądów administracyjnych uznaje wprawdzie nagłą chorobę za przyczynę usprawiedliwiającą uchybienie terminu, jednakże tylko wówczas, gdy choroba ta stanowi niemożliwą do przezwyciężenia przeszkodę w jego dochowaniu. Konieczne w takim przypadku jest wykazanie przez stronę wnioskującą o przywrócenie terminu, że choroba była takiego rodzaju, że uniemożliwiała wyręczenie się inną osobą, a tym bardziej, że jej rodzaj, czy objawy uniemożliwiały osobiste działanie (por. postanowienie NSA z 22 listopada 2013 r., II OZ 1053/13 Lex nr 1394994; postanowienie NSA z 5 września 2013 r., II FZ 746/13, Lex nr 1364189). Oceniając w tym kontekście wniosek strony skarżącej, nie można przyjąć, że uchybienie przez nią terminowi było niezawinione. Zauważyć przede wszystkim należy, że pobyt skarżącego w szpitalu oraz jego choroba nie zostały w żaden sposób uprawdopodobnione (nie przedstawiono karty informacyjnej ze szpitala, ani innego dokumentu lekarskiego). Jednakże, jeśli przyjąć, że choroba i hospitalizacja faktycznie miały miejsce, to okoliczności sprawy nie wskazują na to, aby podane przyczyny uniemożliwiały dokonanie czynności z zachowaniem terminu. Również podczas pobytu w szpitalu istnieją bowiem obiektywne możliwości do dokonania czynności procesowej samodzielnie albo poprzez inną osobę. Należyta dbałość o zabezpieczenie interesów spółki wymaga aby, choroba jednego członka organu osoby prawnej (w niniejszym przypadku jej prezesa) nie skutkowała uchybieniem terminów w postępowaniu sądowym, w którym ta spółka jest stroną. Spółka nie dochowała należytej staranności w prowadzeniu swoich spraw i na tym polega jej zawinienie w postaci niedbalstwa, które doprowadziło do uchybienia terminu. Brak jest zatem podstaw do przyjęcia, że spółka uchybiła terminowi do dokonania czynności bez swojej winy, wobec czego uznać należy, że nie zostały spełnione ustawowe warunki do jego przywrócenia. Z tych względów oraz na podstawie art. 86 § 1 zd. 2 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.