III SA/Lu 668/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak, Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Drwal (sprawozdawca), Sędzia WSA Grzegorz Wałejko, Protokolant Stażysta Bartłomiej Maciak, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 3 grudnia 2013 r. sprawy ze skargi A. M. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w L. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego oddala skargę. Decyzją z dnia (...) maja 2013 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w (...) rozpoznał wniosek A z dnia (...) kwietnia 2013 r. i stwierdził, po przeprowadzeniu kontroli sanitarnej, że pomieszczenia i urządzenia planowego do rejestracji podmiotu leczniczego w zakresie wnioskowanym przez w/w Spółkę, spełniają pod względem fachowym i sanitarnym wymagania przewidziane ustawą z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej. Odwołanie od w/w decyzji wniosła B podnosząc między innymi, że Spółka A nie posiadała tytułu prawnego do korzystania z nieruchomości znajdującej się w (...), stanowiącej własność Powiatu (...) i wydzierżawionej Spółce C. Spółka B była poddzierżawcą nieruchomości na podstawie umowy zawartej w dniu (...) kwietnia 2013 r. z C. Spółka A w dacie składania wniosku nie była poddzierżawcą przedmiotowej nieruchomości i wobec tego nie mogła wystąpić - ani jako strona, ani jako osoba zainteresowana – w postępowaniu administracyjnym w sprawie dotyczącej opinii sanitarnej. Decyzją z dnia (...) lipca 2013 r. nr (...) Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny – wydaną na mocy art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. - umorzył postępowanie odwoławcze. W uzasadnieniu organ podniósł, że wnioskiem z dnia (...) kwietnia 2013 r. Spółka A wystąpiła o wydanie decyzji niezbędnej do rejestracji podmiotu zamierzającego wykonywać działalność leczniczą. Wniosek dotyczył Specjalistycznego Wyjazdowego Zespołu Ratownictwa Medycznego (...) oraz Podstawowego Wyjazdowego Zespołu Ratownictwa Medycznego (...). Zgodnie z art. 100 ust. 4 i 5 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2013 r., poz. 217), podmiot ubiegający się o wpis do rejestru podmiotów prowadzących działalność leczniczą zobowiązany jest przedłożyć organowi prowadzącemu rejestr dokumenty potwierdzające spełnienie warunków wykonywania działalności leczniczej. Dokumentem potwierdzającym spełnienie w/w warunków jest wydana w drodze decyzji administracyjnej, opinia właściwego organu Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Przepisy tej ustawy nie uzależniają wydania opinii od wykazania się przed organami inspekcji sanitarnej prawem do dysponowania obiektem, w którym wnioskujący podmiot zamierza prowadzić działalność leczniczą. Z informacji udzielonej przez Zarząd Powiatu (...) wynikało, że o prowadzenie działalności leczniczej przez ekipy wyjazdowe ratownictwa medycznego przy (...) oraz przy (...), ubiegały się dwa podmioty - A oraz B. W celu zapewnienia ciągłości świadczeń medycznych uchwałą z dnia (...) maja 2013 r. Rada Powiatu w Rykach wyraziła zgodę na wydzierżawienie w trybie bezprzetargowym nieruchomości położonej przy (...), czego następstwem było zawarcie umowy dzierżawy ze Spółką A Dalej organ odwoławczy argumentował, że w myśl art. 127 § 1 k.p.a. odwołanie od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie. W niniejszym postępowaniu stroną jest wyłącznie Spółka A. W świetle art. 28 k.p.a. stroną nie jest Spółka B, ponieważ nie ma ona interesu prawnego, a jedynie interes ekonomiczny i finansowy. Jeżeli odwołujący się nie ma przymiotu strony, umarza się postępowanie odwoławcze – w świetle uchwały NSA z dnia 5 lipca 1999 r. sygn. akt OPS 16/98. W skardze do WSA w Lublinie Spółka B zarzuciła, że decyzję (...) Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego wydano z rażącą obrazą: - art. 28 k.p.a., poprzez jego błędną wykładnię i uznanie, że skarżącej nie przysługuje przymiot strony postępowania ze względu na brak interesu prawnego i w konsekwencji bezpodstawne umorzenie postępowania odwoławczego, w sytuacji gdy Spółka wykazała swój interes prawny polegający na bezprawnym pozbawieniu jej możliwości zawarcia umowy dzierżawy nieruchomości przy (...); - art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a., poprzez jego błędne zastosowanie, polegające na bezpodstawnym umorzeniu postępowania odwoławczego, w sytuacji gdy nie istniały ku temu przesłanki, a organ zobowiązany był do wydania rozstrzygnięcia co do istoty sprawy. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że bezzasadne jest stanowisko organu, że Spółka wykazuje jedynie interes ekonomiczny i finansowy, skoro pozbawiono ją możliwości zawarcia umowy dzierżawy nieruchomości położonej w (...). Na podstawie uchwały Rady Powiatu (...) z dnia (...) maja 2013 r. nieruchomość została wydzierżawiona w trybie bezprzetargowym A. W dniu (...) grudnia 2012 r. Spółka B złożyła wniosek o zawarcie umowy dzierżawy, który został bezpodstawnie pominięty, a ponadto była poddzierżawcą według umowy z dnia (...) kwietnia 2013 r. zawartej z C, czyli dotychczasowego i jedynego dzierżawcy wskazanej nieruchomości oraz właściciela sprzętu medycznego, znajdującego się w siedzibie szpitala. W dacie złożenia wniosku o wydanie opinii sanitarnej A nie dysponowało prawem do nieruchomości położonej przy (...). Umowę z poprzednim dzierżawcą tj. C rozwiązano w dniu (...) kwietnia 2013 r., a w tej dacie B jeszcze nie istniała (zawiązano ją w dniu (...) kwietnia 2013 r.). W odpowiedzi na skargę (...) Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja (...) Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego umarzająca - na mocy art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. - postępowanie odwoławcze. Zostało ono wywołane odwołaniem wniesionym przez Spółkę B od decyzji organu pierwszej instancji w sprawie potwierdzenia spełnienia warunków wykonywania działalności leczniczej w postępowaniu wszczętym na wniosek innego podmiotu, to jest A. Zgodnie z art. 28 k.p.a. stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Ugruntowanym w orzecznictwie jest pogląd, że interes prawny może wynikać z przepisu prawa materialnego, procesowego lub ustrojowego. Musi to być taki przepis, z którego dla danego podmiotu wynikają prawa lub obowiązki pozostające w związku z konkretnym rozstrzygnięciem. Innymi słowy, interes prawny będzie posiadał taki podmiot, któremu obowiązujące przepisy przyznają określone uprawnienia lub nakładają na podmiot wymierne obowiązki. Od interesu prawnego należy odróżnić interes faktyczny, kiedy to konkretny podmiot jest wprawdzie zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej lecz dla którego z przepisu prawa nie wynikają żadne uprawnienia lub obowiązki. Podmiot taki nieposiadający uprawnień lub obowiązków przewidzianych przepisami prawa, nie ma więc interesu prawnego i nie jest stroną w rozumieniu art. 28 k.p.a. Nie może zatem skutecznie wnieść odwołania. Stosownie do art. 127 § 1 k.p.a. odwołanie od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie. W niniejszej sprawie skarżąca Spółka B złożyła odwołanie od decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w (...) z dnia (...) maja 2013 r. wydanej na podstawie przepisów ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej. W myśl jej art. 100 ust. 1 podmiot, który zamierza wykonywać działalność leczniczą jako podmiot leczniczy, składa organowi prowadzącemu rejestr, o którym mowa w art. 106 ust. 1, wniosek o wpis do rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą, wraz z danymi określonymi w przywołanym przepisie. Stosownie do art. 100 ust. 4 cyt. ustawy, do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się dokumenty potwierdzające spełnienie warunków wykonywania działalności leczniczej, z zastrzeżeniem art. 25 ust. 3. Zgodnie z art. 100 ust. 5 ustawy o działalności leczniczej, dokumentem potwierdzającym spełnienie warunków, o których mowa w art. 22, jest, wydawana w drodze decyzji administracyjnej, opinia właściwego organu Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Z art. 22 ust. 1 i 2 omawianej ustawy wynika, że pomieszczenia i urządzenia podmiotu wykonującego działalność leczniczą powinny odpowiadać wymaganiom odpowiednim do rodzaju wykonywanej działalności leczniczej oraz zakresu udzielanych świadczeń zdrowotnych. Wymagania te dotyczą w szczególności warunków: 1) ogólnoprzestrzennych; 2) sanitarnych; 3) instalacyjnych. Z tych oraz pozostałych przepisów ustawy o działalności leczniczej nie wynika, aby wydanie pozytywnej opinii, wyrażonej w formie decyzji administracyjnej organu inspekcji sanitarnej, uzależnione było od wykazania się przez wnioskodawcę określonym tytułem prawnym do pomieszczeń i urządzeń niezbędnych do wykonywania działalności leczniczej. Prowadzi to do wniosku, że stroną postępowania administracyjnego wszczętego na wniosek A z dnia (...) kwietnia 2013 r. w przedmiocie wydania opinii sanitarnej, które zakończyło się wydaniem decyzji organu z dnia (...) maja 2013 r. potwierdzającej spełnienie warunków, o których mowa w art. 22 ustawy, nie jest Spółka B. Nie ma ona w tym postępowaniu interesu prawnego. Powyższa decyzja dotyczy oceny, czy pomieszczenia i urządzenia podmiotu wykonującego działalność leczniczą odpowiadają wymaganiom odpowiednim do rodzaju wykonywanej działalności leczniczej oraz zakresu udzielanych świadczeń zdrowotnych, a nie oceny, czy wnioskodawca posiada tytuł prawny (i jaki) do mienia niezbędnego do prowadzenia działalności medycznej. W związku z tym nieuzasadnione są zarzuty i wnioski skargi, że organy inspekcji sanitarnej pomijają interes prawny Spółki B w sytuacji, kiedy to ona – z racji uprawnień wynikających z cywilnoprawnej umowy zawartej z C - powinna wystąpić jako strona w postępowaniu administracyjnym w sprawie dotyczącej wydania opinii sanitarnej. Formułowane na tym tle zarzuty, że zaskarżoną decyzję wydano z naruszeniem przepisów art. 28 oraz art.138 § 1 pkt 3 k.p.a. nie są więc usprawiedliwione. Mając powyższe na uwadze skarga podlegała oddaleniu na mocy art. 151 p.p.s.a. ----------------------- 2