III SA/Lu 673/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Drwal, Sędziowie WSA Grzegorz Grymuza, WSA Iwona Tchórzewska (sprawozdawca), Protokolant Asystent sędziego Krzysztof Barański, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 29 maja 2018 r. sprawy ze skargi T. N. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia wypłaty renty strukturalnej I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] września 2017 r., nr [...] i umarza postępowanie administracyjne; II. zasądza od Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz T. N. kwotę [...] zł tytułem kosztów postępowania. Zaskarżoną decyzją z dnia 27 października 2017 r., nr [...], po rozpatrzeniu odwołania T. N., Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w L. z dnia 12 września 2017 r., nr [...] o zawieszeniu wypłaty renty strukturalnej. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ wskazał na następujące okoliczności stanu faktycznego sprawy. T. N. złożył w dniu 20 sierpnia 2007 r. wniosek o przyznanie renty strukturalnej. Postanowieniem z dnia 16 listopada 2007 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w L. stwierdził spełnienie wstępnych warunków wymaganych do uzyskania renty strukturalnej, a decyzją z dnia 16 stycznia 2008 r., nr [...] przyznał T. N. rentę strukturalną na okres od listopada 2007 r. włącznie do lipca 2017 r. włącznie, w wysokości [...] zł. W związku z waloryzacjami najniższej emerytury, kolejno wydawanymi decyzjami Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w L. zmieniał wysokość renty strukturalnej. W dniu 10 sierpnia 2017 r. do Biura Powiatowego ARiMR w L. wpłynęła informacja z Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, iż T. N. był w okresie od 1 października 2007 r. do 14 stycznia 2008 r. zatrudniony w [...] S.A. w T. Oddział "[...] L." w L.. Do informacji dołączone zostało świadectwo pracy T. N.. W związku z uzyskaną informacją Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w L. w dniu 23 sierpnia 2017 r. wszczął postępowanie administracyjne w sprawie wstrzymania wypłaty renty strukturalnej. Następnie decyzją z dnia 12 września 2017 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w L. orzekł o zawieszeniu wypłaty renty strukturalnej w okresie od listopada 2007 r. do stycznia 2008 r. włącznie. W odwołaniu od powyższej decyzji T. N. podniósł, że praca którą podjął w dniu 1 października 2007 r., nie miała nic wspólnego z działalnością rolniczą, a nadto została zakończona przed wydaniem skarżącemu decyzji przyznającej rentę strukturalną. Po rozpatrzeniu odwołania Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy podniósł, że podstawę przyznania renty strukturalnej stanowią przepisy rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 19 czerwca 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Renty strukturalne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2017 r. poz. 1749 z późn. zm.). Przepis § 15 ust. 1 pkt 1 tego rozporządzenia jednoznacznie stanowi, że w przypadku gdy uprawniony do renty strukturalnej jest zatrudniony lub wykonuje inną pracę zarobkową podlegającą obowiązkowi ubezpieczenia społecznego, z wyjątkiem prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej, wypłata renty strukturalnej ulega zawieszeniu od miesiąca zaistnienia tych okoliczności. Jednocześnie § 16 ust. 1 rozporządzenia przewiduje, że kierownik biura powiatowego Agencji wydaje decyzje administracyjne w sprawach przyznania, zawieszania, zwiększania i zmniejszania rent strukturalnych. W okolicznościach sprawy zasadne było zastosowanie powyższych przepisów i zawieszenie wypłaty T. N. renty strukturalnej w okresie listopada i grudnia 2007 r. oraz stycznia 2008 r., gdyż zatrudnienie, które skarżący podjął w okresie od 1 października 2007 r. do 14 stycznia 2008 r., stanowi podstawę do zawieszenia wypłaty renty strukturalnej stosownie do powołanego § 15 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 19 czerwca 2007 r. Organ podkreślił ponadto, że pomimo obowiązku wynikającego z § 23 rozporządzenia strona nie poinformowała Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w L. o okolicznościach stanowiących podstawę zawieszenia wypłaty renty strukturalnej. Odnosząc się do treści odwołania organ odwoławczy wskazał, że we wniosku o przyznanie renty strukturalnej skarżący złożył oświadczenie, iż znane są mu zasady przyznawania i wypłaty rent strukturalnych oraz zobowiązał się do niezwłocznego informowania na piśmie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa o wszystkich faktach mających wpływ na przyznanie płatności z tytułu renty strukturalnej oraz o faktach, które mają istotne znaczenie dla zwrotu nienależnie lub nadmiernie pobranych z tego tytułu świadczeń. Jednocześnie z akt sprawy nie wynika, aby skarżący zwracał się do organu o udzielenie mu informacji co do treści obowiązujących przepisów prawa. Organ podkreślił, że rozpatrując sprawę jest związany przepisami prawa, które w określonym stanie faktycznym nakazują wydanie określonej decyzji. Organ nie może w tej sytuacji odstąpić od przestrzegania przepisów powołując się na słuszny interes strony. Zastosowanie zasady uwzględniania przy wydaniu decyzji słusznego interesu strony możliwe jest w sytuacji, kiedy organ rozpatrujący sprawę ma możliwość pewnego luzu decyzyjnego. T. N. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 27 października 2017 r. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że po złożeniu wniosku o przyznanie renty strukturalnej nie wiedział, kiedy świadczenie to zostanie mu przyznane i ze względu na ciężką sytuację materialną podjął pracę sezonową w okresie od 1 października 2007 r. do 14 stycznia 2008 r. Skarżący podkreślił, że decyzja o przyznaniu renty strukturalnej została mu doręczona w dniu 21 stycznia 2008 r., to jest tydzień po zakończeniu zatrudnienia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2188 z późn. zm.) sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, to jest kontrolują zgodność zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także kontrolują prawidłowość wykładni i zastosowania norm prawa materialnego. Daje temu wyraz przepis art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm., dalej powoływanej jako p.p.s.a.), który w § 1 stanowi między innymi, że sąd administracyjny uwzględniając skargę uchyla decyzję w całości albo w części jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, albo też inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.). Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Zgodnie zaś z art. 135 p.p.s.a. sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Ponadto stosownie do art. 145 § 3 p.p.s.a. w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, sąd stwierdzając podstawę do umorzenia postępowania administracyjnego, umarza jednocześnie to postępowanie. Po dokonaniu według powyższych zasad kontroli legalności zaskarżonej decyzji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uznał, że skarga wniesiona w niniejszej sprawie podlega uwzględnieniu, aczkolwiek z innych względów, niż w niej podniesione. Przedmiot kontroli Sądu w niniejszej sprawie stanowi decyzja Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa utrzymująca w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w L. o zawieszeniu wypłaty renty strukturalnej. Zgodnie z decyzją organu pierwszej instancji z dnia 12 września 2017 r. wypłata renty strukturalnej została zawieszona w okresie od listopada 2007 r. do stycznia 2008 r. włącznie. Okoliczności stanu faktycznego przyjęte za podstawę zaskarżonej decyzji nie są sporne. Z akt sprawy wynika, że decyzją z dnia 16 stycznia 2008 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w L. przyznał T. N. rentę strukturalną na okres od listopada 2007 r. włącznie do lipca 2017 r. włącznie. Renta strukturalna była w tym okresie wypłacana w kwotach wynikających z kolejnych decyzji o zmianie wysokości renty w związku z waloryzacją najniższej emerytury. Następnie w postępowaniu wszczętym w dniu 23 sierpnia 2017 r. organ ustalił, że skarżący był zatrudniony w okresie od 1 października 2007 r. do 14 stycznia 2008 r. w [...] S.A. w T. Oddział "[...] L." w L.. T. N. nie kwestionuje tych okoliczności, podnosząc jedynie, że praca którą podjął w dniu 1 października 2007 r. nie miała nic wspólnego z działalnością rolniczą, a nadto została zakończona przed wydaniem i doręczeniem skarżącemu decyzji przyznającej rentę strukturalną, co zdaniem skarżącego winno wyłączać zawieszenie renty strukturalnej. Natomiast w ocenie organu ustalone okoliczności uzasadniają wydanie decyzji o zawieszeniu wypłaty renty strukturalnej w okresie od listopada 2007 r. do stycznia 2008 r., gdyż skarżący, któremu przyznana została renta strukturalna na okres od listopada 2007 r. do lipca 2017 r., był jednocześnie w okresie od 1 października 2007 r. do 14 stycznia 2008 r. zatrudniony w pełnym wymiarze i podlegał ubezpieczeniu społecznemu. Jako podstawę prawną decyzji o zawieszeniu renty strukturalnej organ wskazał § 15 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 19 czerwca 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Renty strukturalne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. 2017 r. poz. 1749 ze zm.). Przepis § 4 wymienionego rozporządzenia w brzmieniu obowiązującym w dacie przyznania T. N. renty strukturalnej stanowił, że rentę strukturalną przyznaje się producentowi rolnemu będącemu osobą fizyczną prowadzącą na własny rachunek działalność rolniczą w gospodarstwie rolnym położonym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwanemu dalej "rolnikiem", jeżeli łącznie spełnia on następujące warunki: 1) ukończył 55 lat, lecz nie osiągnął wieku emerytalnego i nie ma ustalonego prawa do emerytury lub renty; 2) prowadził nieprzerwanie działalność rolniczą w gospodarstwie rolnym w okresie co najmniej 10 lat bezpośrednio poprzedzających złożenie wniosku o rentę strukturalną i w tym okresie podlegał ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu, określonemu w przepisach o ubezpieczeniu społecznym rolników, zwanemu dalej "ubezpieczeniem emerytalno-rentowym", przez okres co najmniej 5 lat; 3) w dniu złożenia wniosku o rentę strukturalną: a) podlegał ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu, b) nie posiadał zaległości w opłacaniu należności z tytułu ubezpieczenia społecznego rolników; 4) został wpisany do ewidencji producentów, stanowiącej część krajowego systemu ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności; 5) przekazał gospodarstwo rolne o łącznej powierzchni użytków rolnych wynoszącej co najmniej 3 ha, a w przypadku gospodarstw rolnych położonych w województwie małopolskim, podkarpackim, śląskim lub świętokrzyskim - co najmniej 1 ha, z zastrzeżeniem § 6 ust. 1 pkt 2 lit. a; w przypadku gospodarstw rolnych położonych na obszarze więcej niż jednego województwa, za województwo, w którym jest położone gospodarstwo rolne, uznaje się to województwo, w którym jest położona największa część użytków rolnych wchodzących w skład tego gospodarstwa; 6) zaprzestał prowadzenia działalności rolniczej. Natomiast § 15 rozporządzenia przewiduje, że: 1. w przypadku gdy: 1) uprawniony do renty strukturalnej jest zatrudniony lub wykonuje inną pracę zarobkową podlegającą obowiązkowi ubezpieczenia społecznego, z wyjątkiem prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej, 2) uprawniony do renty strukturalnej lub jego małżonek podejmie prowadzenie działalności rolniczej, jako właściciel (współwłaściciel) lub posiadacz (współposiadacz) gospodarstwa rolnego, z zastrzeżeniem ust. 2 - wypłata renty strukturalnej ulega zawieszeniu od miesiąca zaistnienia tych okoliczności; 2. w przypadku nabycia lub odzyskania użytków rolnych odpowiednio: 1) w drodze dziedziczenia lub 2) w wyniku rozwiązania - z przyczyn niezależnych od uprawnionego do renty strukturalnej - umowy, na podstawie której uprzednio zbył on te grunty, albo w wyniku uchylenia lub stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej - wypłata renty strukturalnej ulega zawieszeniu po roku od dnia zaistnienia tych okoliczności, jeżeli uprawniony do renty strukturalnej powiadomi o tych okolicznościach kierownika biura powiatowego Agencji, w terminie 14 dni od dnia ich zaistnienia, a jeżeli uprawniony do renty strukturalnej, z przyczyn leżących po jego stronie, nie powiadomi kierownika biura powiatowego Agencji, w terminie 14 dni od dnia zaistnienia tych okoliczności, wypłata renty strukturalnej ulega zawieszeniu od miesiąca zaistnienia tych okoliczności; 2a. w przypadku gdy pobierający rentę strukturalną nie złoży potwierdzenia złożenia wniosku, o którym mowa w § 13a ust. 3, wypłata renty strukturalnej ulega zawieszeniu: 1) w części równej 50% wysokości ustalonej kwoty renty strukturalnej - w przypadku gdy osiągnięcie wieku emerytalnego dotyczy: a) pobierającego rentę strukturalną albo b) pobierającego rentę strukturalną i jego małżonka; 2) w części równej zwiększeniu przysługującemu z tytułu pozostawania w związku małżeńskim - w przypadku gdy osiągnięcie wieku emerytalnego dotyczy małżonka pobierającego rentę strukturalną; 2b. wypłata renty strukturalnej ulega zawieszeniu, o którym mowa w ust. 2a, poczynając od miesiąca następującego po miesiącu, w którym potwierdzenie złożenia wniosku, o którym mowa w § 13a ust. 3, powinno zostać złożone do właściwego ze względu na miejsce zamieszkania wnioskodawcy kierownika biura powiatowego Agencji; 2c. w przypadku gdy pobierający rentę strukturalną nie złoży decyzji, o której mowa w § 13a ust. 4, wypłata renty strukturalnej ulega zawieszeniu; przepisy ust. 2a i 2b stosuje się odpowiednio; 3. wznowienie wypłaty zawieszonej renty strukturalnej następuje na wniosek uprawnionego do renty strukturalnej, poczynając od miesiąca przypadającego po miesiącu, w którym ustały okoliczności powodujące zawieszenie tej wypłaty, jednak nie wcześniej niż od miesiąca, w którym wpłynął wniosek; 3a. wznowienie wypłaty zawieszonej renty strukturalnej w przypadku, o którym mowa w ust. 2a i 2c, następuje po doręczeniu kierownikowi biura powiatowego Agencji decyzji organu rentowego: 1) przyznającej uprawnionemu do renty strukturalnej lub jego małżonkowi prawo do emerytury z ubezpieczenia społecznego lub zaopatrzenia emerytalnego, lub ubezpieczenia społecznego rolników, poczynając od miesiąca, od którego prawo do emerytury zostało przyznane, a w przypadku gdy prawo do emerytury zostało przyznane przed zawieszeniem wypłaty renty strukturalnej, poczynając od miesiąca, w którym wypłata renty strukturalnej została zawieszona; 2) odmawiającej uprawnionemu do renty strukturalnej lub jego małżonkowi prawa do emerytury z ubezpieczenia społecznego lub zaopatrzenia emerytalnego, lub ubezpieczenia społecznego rolników, poczynając od miesiąca, w którym wypłata renty strukturalnej została zawieszona; 3b. w przypadku, o którym mowa w ust. 3a pkt 1, stosuje się § 14 ust. 1; 3c. w przypadku, o którym mowa w ust. 3a pkt 2, uprawniony do renty strukturalnej: 1) w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji odmawiającej prawa do emerytury powiadamia właściwego ze względu na miejsce zamieszkania kierownika biura powiatowego Agencji o dniu, od którego będzie spełniał wszystkie warunki wymagane do uzyskania prawa do emerytury z ubezpieczenia społecznego lub zaopatrzenia emerytalnego, lub ubezpieczenia społecznego rolników; 2) w terminie 30 dni od dnia spełnienia warunków wymaganych do uzyskania prawa do emerytury z ubezpieczenia społecznego lub zaopatrzenia emerytalnego, lub ubezpieczenia społecznego rolników, składa do właściwego ze względu na miejsce zamieszkania kierownika biura powiatowego Agencji potwierdzenie złożenia wniosku, o którym mowa w § 13a ust. 3; 3d. w przypadku niedopełnienia przynajmniej jednej z czynności, o których mowa w ust. 3c, wypłata renty strukturalnej ulega zawieszeniu; przepisy ust. 2a-2c oraz 3a stosuje się odpowiednio; 4. przepisy § 6 ust. 1 pkt 1 i § 7 do przekazania użytków rolnych, o których mowa w ust. 2, stosuje się odpowiednio. Powołany przepis § 15 rozporządzenia określa zatem poszczególne przypadki i przesłanki zawieszenia wypłaty renty strukturalnej, polegającego na czasowym zaprzestaniu jej wypłaty (por. wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 3 lutego 2016 r., I SA/Ke 687/15 oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 11 maja 2017 r., III SA/Łd 142/17). Oprócz posłużenia się przez ustawodawcę terminem "zawieszenie", które wiązać należy z przeszkodami o charakterze przemijającym, na czasowy jedynie charakter zawieszenia wypłaty renty strukturalnej wskazują wprost regulacje § 15 ust. 3 oraz 3a rozporządzenia. Z przywołanego wyżej ust. 3 § 15 rozporządzenia wynika jednoznacznie, że w sytuacji ustania okoliczności powodujących zawieszenie wypłaty renty strukturalnej wznowienie wypłaty zawieszonej renty strukturalnej następuje na wniosek uprawnionego do renty strukturalnej, poczynając od miesiąca przypadającego po miesiącu, w którym ustały wskazane wcześniej okoliczności, jednak nie wcześniej niż od miesiąca, w którym wpłynął wniosek. Zawieszenie wypłaty renty strukturalnej stanowi wyjątek od zasady przewidzianej w § 13 rozporządzenia, w świetle którego rentę strukturalną wypłaca się za każdy miesiąc, w terminie określonym w decyzji administracyjnej o przyznaniu renty strukturalnej, nie dłużej jednak niż do osiągnięcia przez pobierającego rentę strukturalną 65 lat (ust. 1). Rentę strukturalną wypłaca się, poczynając od miesiąca, w którym zostały spełnione wszystkie warunki do jej przyznania (ust. 2). W konsekwencji w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego uznać należy, że zawieszenie wypłaty renty strukturalnej, jako czasowe zaprzestanie jej wypłaty w okresie, na który została przyznana i z możliwością wznowienia wypłaty w sytuacji ustania okoliczności, które spowodowały zawieszenie wypłaty renty strukturalnej, nie może nastąpić po upływie całego okresu, na który renta została przyznana i w którym faktycznie została wypłacona. Wydanie w takiej sytuacji decyzji o zawieszeniu wypłaty renty strukturalnej jest bowiem sprzeczne z opisaną wyżej istotą instytucji zawieszenia wypłaty. Trzeba zauważyć, że w takiej sytuacji nie istnieje choćby potencjalna możliwość wznowienia wypłaty renty, a samo zawieszenie wypłaty nie może także odnieść przewidzianego dla tej instytucji skutku, skoro renta za cały okres przewidziany w decyzji o jej przyznaniu została już faktycznie wypłacona. Zawieszenie wypłaty renty strukturalnej polega na jej niewypłacaniu w okresie wskazanym w decyzji o zawieszeniu wypłaty. W sytuacji, gdy upłynął cały okres, przez jaki renta miała być wypłacana, a renta została faktycznie wypłacona także za okres, w którym w świetle obowiązujących przepisów wypłata renty podlegałaby zawieszeniu, wydanie decyzji w przedmiocie zawieszenia wypłaty renty jest już bezprzedmiotowe. Tego rodzaju sytuacja ma zaś miejsce w niniejszej sprawie. Na mocy decyzji z dnia 16 stycznia 2008 r. przyznano T. N. rentę strukturalną na okres od listopada 2007 r. włącznie do lipca 2017 r. włącznie. W świetle ustaleń organów obu instancji, znajdujących odzwierciedlenie w dokumentach zgromadzonych w aktach postępowania administracyjnego, renta strukturalna była w tym okresie faktycznie wypłacana, w wysokości ustalonej w wydawanych w kolejnych latach decyzjach zmieniających. Jak wskazano w uzasadnieniu decyzji organu pierwszej instancji, zgodnie z decyzją z dnia 16 stycznia 2008 r. o przyznaniu renty strukturalnej ostatnie świadczenie z tego tytułu zostało wypłacone w lipcu 2017 r. Natomiast dopiero po upływie całego okresu, na który renta strukturalna została przyznana i w którym była wypłacana także za miesiące listopad i grudzień 2007 r. oraz styczeń 2008 r., organ w oparciu o uzyskaną w dniu 10 sierpnia 2017 r. informację wszczął w dniu 23 sierpnia 2017 r. postępowanie, które doprowadziło do wydania w dniu 12 września 2017 r. decyzji o zawieszeniu wypłaty renty strukturalnej. Tak więc całe postępowanie w przedmiocie zawieszenia wypłaty renty prowadzone było już po zakończeniu okresu zakreślonego decyzją z dnia 16 stycznia 2008 r., przyznającą rentę strukturalną na okres do lipa 2017 r. włącznie Tymczasem w sytuacji, gdy decyzja o przyznaniu renty wygasła z mocy prawa z uwagi na upływ okresu, na który renta strukturalna została przyznana, a świadczenia należne z tego tytułu zostały faktycznie wypłacone, prowadzenie postępowania w przedmiocie zawieszenia wypłaty renty strukturalnej było bezprzedmiotowe. Podkreślić należy, że zawieszenie wypłaty renty ma wywołać skutek w postaci niewypłacania renty strukturalnej przez określony czas, natomiast przedmiotem postępowania nie jest ustalenie czy miało miejsce pobranie nienależnej płatności, co podlega ocenie w odrębnym samodzielnym postępowaniu. W świetle powyższego stwierdzić należy, że miała miejsce bezprzedmiotowość postępowania obligująca organ do jego umorzenia stosownie do art. 105 § 1 k.p.a. Przepis ten wyraża w sposób kategoryczny obowiązek organu umorzenia postępowania w przypadku jego bezprzedmiotowości. Przesłanka bezprzedmiotowości wyłącza możliwość podjęcia rozstrzygnięcia o charakterze merytorycznym. Wydanie rozstrzygnięcia merytorycznego, mimo jego bezprzedmiotowości, stanowi naruszenie prawa procesowego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Z tych wszystkich względów, na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c i § 3 p.p.s.a. oraz art. 135 p.p.s.a Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu pierwszej instancji i stwierdzając, że zachodzą podstawy do umorzenia postępowania administracyjnego na podstawie art. 145 § 3 p.p.s.a. umorzył to postępowanie. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a. w związku z art. 205 § 1 p.p.s.a. Zasądzona kwota kosztów obejmuje poniesione przez skarżącego koszty sądowe w postaci wpisu w wysokości [...] zł.