III SA/Lu 677/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak (sprawozdawca), Sędziowie WSA Robert Hałabis, WSA Ewa Ibrom, Protokolant Referent Marcin Ścibor, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 12 lutego 2019 r. sprawy ze skargi I. Spółki Akcyjnej z siedzibą w L. na rozstrzygnięcie Agencji Wspierania Przedsiębiorczości z dnia [...] grudnia 2018 r., nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu od negatywnej oceny projektu oddala skargę. W piśmie z dnia [...] lipca 2018 r. L. Agencja Wspierania Przedsiębiorczości (dalej także jako "LAWP" lub "organ"), poinformowała I. Spółkę Akcyjną z siedzibą w L. ( dalej jako "wnioskodawca" lub "skarżąca") że jej wniosek o dofinansowanie projektu pt. "[...].", złożony w konkursie nr [...] w ramach Osi Priorytetowej 1 Badania i innowacje, Działania 1.3 Infrastruktura badawczo rozwojowa w przedsiębiorstwach, po dokonaniu oceny merytorycznej, otrzymał ocenę negatywną. Uzasadniając informację o negatywnej ocenie projektu agencja wskazała, że projekt nie spełnia kryterium merytorycznego technicznego: "Zgodność projektu z celami Działania" w zakresie pytania cząstkowego "Czy cele projektu są zgodne z celami programu/osi/działania, zgodnie ze "Szczegółowym opisem osi priorytetowych RPO WL 2014-2020". Po zbadaniu przedłożonej dokumentacji aplikacyjnej stwierdzono, że celem projektu nie jest świadczenia usług B+R, lecz budowa hali produkcyjnej i wyposażenie jej w niezbędną infrastrukturę do produkcji materiałów budowlanych i technicznych. Od negatywnej oceny projektu skarżąca złożyła protest. Rozstrzygnięciem z [...] grudnia 2018 r. nr [...] L. Agencja Wspierania Przedsiębiorczości nie uwzględniła wniesionego protestu. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ podniósł, że zgodnie ze Szczegółowym Opisem Osi Priorytetowych RPO WL 2014-2020 celem Działania 1.3 jest zwiększenie udziału sektora przedsiębiorstw w ogólnej wartości nakładów na infrastrukturę badawczo – rozwojową w regionie. Wsparcie udzielone w ramach tego działania będzie koncentrować się na pobudzeniu sektora prywatnych przedsiębiorstw do świadczenia usług badawczo – rozwojowych na rzecz innych podmiotów. Uzasadnieniem dla realizacji interwencji jest potrzeba zwiększenia prorynkowej aktywności badawczej przedsiębiorstw. Wsparciem w ramach tego działania objęte zostaną przedsięwzięcia realizowane na terenie województwa lubelskiego, polegające na stworzeniu lub rozwoju istniejącego zaplecza badawczo -rozwojowego, w szczególności zakup środków trwałych: aparatury i urządzeń laboratoryjnych oraz wartości niematerialnych i prawnych, na bazie których planowane jest prowadzenie działalności B+R. Organ zwrócił uwagę na treść złożonego wraz z wnioskiem dokumentu pt. Długofalowa strategia rozwoju w zakresie prac B+R. Znajduje się w nim opis i parametry siatki kompozytowej/parametry innowacyjne dla planowanego produktu. Oznacza to, że produkt objęty wskazanymi przez wnioskodawcę pracami B+R jest już zasadniczo opracowany/stworzony, a głównym celem projektu nie jest prowadzenie działalności badawczej ale zapewnienie infrastruktury do jego produkcji. Projekt ten nie wpisuje się również w definicję prac B+R Głównego Urzędu Statystycznego przytoczoną w dokumentacji konkursowej (Załącznik nr 5 do Regulaminu konkursu), według której - działalność badawczo-rozwojowa, to systematycznie prowadzone prace twórcze, podjęte dla zwiększenia zasobu wiedzy, w tym wiedzy o człowieku, kulturze i społeczeństwie, jak również dla znalezienia nowych zastosowań dla tej wiedzy. Zaplanowana w ramach wniosku działalność badawcza, powinna odpowiadać swoim charakterem, wskazanym w Regulaminie konkursu, kodom PKD: 72.11.Z Badania naukowe i prace rozwojowe w dziedzinie biotechnologii, i/lub 72.19.Z Badania naukowe i prace rozwojowe w dziedzinie pozostałych nauk przyrodniczych i technicznych. W ocenie organu we wniosku o dofinansowanie nie opisano w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości zasadności budowy tak dużej hali (wg projektu budowlanego opisanej jako hala produkcyjna - etap I) niezbędnej do prawidłowej realizacji przedsięwzięcia. Posadowienie i funkcjonowanie zaplanowanych do zakupu w ramach projektu środków trwałych w ilości 8 sztuk, ani zapewnienie miejsca pracy 5 osobom, które będą prowadziły prace B+R nie wymaga tak dużej powierzchni hali. W konsekwencji wnioskodawca w hali o powierzchni 2005,4 m2 nie stworzy laboratorium na potrzeby prac B+R, a halę produkcyjną. Ponadto wskazywano we wniosku na całość kosztów kwalifikowalnych, które wynoszą [...] zł, z czego koszt zakupu materiałów i robót budowlanych na budowę hali do prowadzenia prac B+R według kosztorysu to kwota [...]zł. LAWP podziela ocenę Komisji Oceny Projektów, że projekt wnioskodawcy nie ma na celu świadczenia usług B+R, a wdrożenie prac produkcyjnych dotyczących nowych produktów budowlanych i technicznych. Zakres prac jakie wnioskodawca planuje wykonywać w ramach projektu, kompletny park maszynowy, a także budowa budynku produkcyjnego znacznych rozmiarów wskazuje, że wnioskodawca w ramach projektu planuje sfinansować zakład produkcyjny - wyposażony w kompletny substrat do wytworzenia gotowego produktu końcowego. Sam wnioskodawca w wyciągu z dokumentacji technicznej wskazuje, że przedmiotem inwestycji jest budowa budynku produkcyjnego z urządzeniami do produkcji, konfekcjonowania siatek podtynkowych z włókien technicznych. Przewidziano również cześć magazynową do składowania półproduktów i gotowych produktów. Z przedstawionej dokumentacji technicznej wynika nadto, że w zakres inwestycji wchodzi m.in. budowa budynku przemysłowego w dwóch etapach, budowa placu manewrowego dla samochodów ciężarowych, budowa zewnętrznej instalacji gazowej czy budowa zalicznikowej linii elektroenergetycznej, co wskazuje, że przewidywana do budowy hala będzie stanowić gotowy do użytkowania obiekt o funkcji przemysłowej. Wnioskodawca po sfinansowaniu projektu z pomocy publicznej będzie w pełni wyposażony i przygotowany do realizowania procesu produkcyjnego. Już sam zakres proponowanych przez wnioskodawcę rozwiązań technicznych i możliwości wykonania - jak twierdzi wnioskodawca w ramach procesu badawczego, szerokiego spektrum gotowego produktu świadczy o fakcie, że wnioskodawca posiada niezbędne know how, aby przystąpić do procesu produkcyjnego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie spółka wniosła o stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucił naruszenie prawa materialnego, to jest art. 37 ust. 1 u.z.r.p., mające istotny wpływ na rozstrzygnięcie, polegające na nierzetelnym przeprowadzeniu oceny merytorycznej wniosku, skutkujące błędnym przyjęciem, że projekt nie spełnia kryterium technicznego zgodności z celami działania w zakresie pytania cząstkowego "Czy cele projektu zgodne są z celami programu, zgodnie ze Szczegółowym opisem osi priorytetowych RPO WL 2014 – 2020". Ponadto, na podstawie art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm., dalej powoływana jako p.p.s.a.), spółka wniosła o przeprowadzenie uzupełniającego dowodu z dokumentu - opinii w zakresie powierzchni budynku niezbędnej do instalacji urządzeń do prowadzenia prac B+R wraz z korytarzami roboczymi do transportu wewnętrznego - na okoliczność zasadności budowy hali o wskazanych przez skarżącą spółkę rozmiarach do celów prowadzenia badań B+R opisanych w treści wniosku. W uzasadnieniu skargi spółka podkreśliła, że powierzchnia niezbędna do instalacji urządzeń o których mowa w projekcie wynosi 327,5 m2, powierzchnia korytarzy roboczych niezbędnych do obsługi i transportu wewnętrznego - 761,9 m2, powierzchnia 160 m2 jest przeznaczona na obszar do sezonowania, badania i składowania tkaniny. Przedstawione na planie ustawienie maszyn i urządzeń uwzględnia wymogi dotyczące bezpieczeństwa pracy, obsługi oraz transportu wewnętrznego omawianych urządzeń i należy uznać, że powierzchnia budynku została optymalnie zagospodarowana. Projekt całościowy obejmował aspekt przyszłego rozwoju firmy i ze względów ekonomicznych i warunków technicznych konieczne było zaprojektowanie pełnego budynku. Nie zmienia to jednak faktu, że kosztorys inwestorski obejmował jedynie I etap hali. Przedmiotowy projekt w pierwszym etapie dotyczy wyłącznie zaplecza badawczo-rozwojowego na potrzeby projektu. Łączny koszt budowy ma wynieść [...] zł netto, przy czym [...] zł netto stanowi koszt hali produkcyjnej i jest to koszt kwalifikowany, zaś [...] zł netto to koszt utwardzenia terenu i instalacji zewnętrznych, będący kosztem niekwalifikowanym. W odpowiedzi na skargę L. Agencja Wspierania Przedsiębiorczości wniosła o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasową argumentację o niespełnieniu spornego kryterium technicznego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu. Stosownie do art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Taka ustawą szczególną jest ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r., poz. 1431, dalej jako "ustawa wdrożeniowa" lub "ustawa"). Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, wnioskodawca może wnieść skargę do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 3 p.p.s.a. Kontrola spraw o dofinansowanie projektów na podstawie ustawy wdrożeniowej przez sądy administracyjne jest dokonywana na podstawie kryterium legalności działania właściwej władzy publicznej. Sposób oceny projektu (na danym etapie) podlega zatem sądowej weryfikacji z punktu widzenia tego, czy przeprowadzono ją nie naruszając prawa. W myśl art. 38 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, wybór projektów do dofinansowania następuje w trybie: 1) konkursowym, 2) pozakonkursowym albo 3) w trybie określonym w przepisach o zamówieniach publicznych. W trybie konkursowym wniosek jest składany w ramach konkursu organizowanego i przeprowadzanego przez właściwą instytucję (art. 39 ust. 1 ustawy). Konkurs jest postępowaniem służącym wybraniu do dofinansowania projektów, które spełniły kryteria wyboru projektów i: 1) uzyskały wymaganą liczbę punktów albo 2) uzyskały kolejno największą liczbę punktów, w przypadku gdy kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w konkursie nie wystarcza na objęcie dofinansowaniem wszystkich projektów, o których mowa w pkt 1(art. 39 ust. 2 ustawy). Z unormowania art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej wynika obowiązek przeprowadzenia wyboru projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnienia wnioskodawcom równego dostępu do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Projekt podlega ocenie pod kątem spełnienia kryteriów wyboru projektów. Właściwa instytucja może wymagać złożenia przez wnioskodawcę oświadczeń niezbędnych do: 1) przeprowadzenia wyboru projektów do dofinansowania lub 2) zawarcia umowy o dofinansowanie projektu lub podjęcia decyzji o dofinansowaniu projektu (art. 37 ust. 3a ustawy). Zgodnie natomiast z art. 37 ust. 5 ustawy, właściwa instytucja może wymagać od wnioskodawcy wyłącznie informacji i dokumentów niezbędnych do oceny spełniania kryteriów wyboru projektów. Podstawę przeprowadzenia konkursu stanowi regulamin (art. 41 ust. 1 ustawy wdrożeniowej). W regulaminie właściwa instytucja określa m.in. przedmiot konkursu, w tym typy projektów podlegających dofinansowaniu (art. 41 ust. 2 pkt 2 ustawy), kryteria wyboru projektów wraz z podaniem ich znaczenia (art. 41 ust. 2 pkt 7 ustawy), a także zakres, w jakim możliwe jest uzupełnianie lub poprawianie projektu w części dotyczącej spełniania przez projekt kryteriów wyboru projektów w trakcie jego oceny (art. 41 ust. 2 pkt 7a ustawy). Treść regulaminu, a także wszystkie jego zmiany właściwa instytucja podaje do publicznej wiadomości, w szczególności na swojej stronie internetowej oraz na portalu (art. 41 ust. 5 ustawy). Przystępując do konkursu wnioskodawca godzi się na wymagania i warunki określone systemem realizacji danego programu, przy zastrzeżeniu, że warunki te muszą być podane do wiadomości wszystkim potencjalnym wnioskodawcom i nie mogą być sprzeczne z aktami normatywnymi wyższego stopnia, w tym przede wszystkim regulacjami prawa unijnego oraz ustawą wdrożeniową. Przytoczone powyżej unormowania świadczą, że ocena projektów jest dokonywana w oparciu o publicznie dostępną dokumentację konkursową, stanowiącą również podstawę sądowej kontroli zgodności z prawem oceny projektu przez właściwą instytucję. W przedmiotowej sprawie istota sporu sprowadzała się do kwestii, czy Instytucja Zarządzająca dokonała prawidłowej oceny projektu pod kątem spełnienia kryterium technicznego "Zgodność projektu z celami Działania" opisanego w Załączniku nr 6 do Regulaminu konkursu, po zastosowaniu pytania cząstkowego "Czy cele projektu są zgodne z celami programu/osi/działania, zgodnie ze "Szczegółowym opisem osi priorytetowych RPO WL 2014-2020". Oceniając prawidłowość rozstrzygnięcia organu w pierwszej kolejności istnieje konieczność sięgnięcia do Szczegółowego Opisu Osi Priorytetowych RPO WL 2014-2020, który zawiera w szczególności informacje o rezultatach planowanej interwencji wyrażonych wskaźnikami, typach projektów i beneficjentów, planie finansowym i formach wsparcia oraz poziomach dofinansowania, a także kwestiach dotyczących pomocy publicznej. Zgodnie z tym dokumentem w ramach Osi 1 Badania i innowacje interwencja będzie skierowana na pobudzenie aktywności innowacyjnej przedsiębiorstw poprzez inwestycje w infrastrukturę niezbędną do prowadzenia prac badawczo-rozwojowych oraz wdrażanie instrumentów zachęcających do współpracy przedsiębiorstw i jednostek badawczo-rozwojowych. Celem szczegółowym Działania 1.3 Infrastruktura badawczo-rozwojowa w przedsiębiorstwach jest zwiększenie udziału sektora przedsiębiorstw w ogólnej wartości nakładów na infrastrukturę badawczo – rozwojową w regionie. Wsparcie udzielone w ramach Działania będzie koncentrować się na pobudzeniu sektora prywatnych przedsiębiorstw do świadczenia usług badawczo – rozwojowych na rzecz innych podmiotów. Uzasadnieniem dla realizacji interwencji jest potrzeba zwiększenia prorynkowej aktywności badawczej przedsiębiorstw. Wsparciem w ramach tego działania objęte zostaną przedsięwzięcia realizowane na terenie województwa lubelskiego, polegające na stworzeniu lub rozwoju istniejącego zaplecza badawczo - rozwojowego, w szczególności zakup środków trwałych: aparatury i urządzeń laboratoryjnych oraz wartości niematerialnych i prawnych, na bazie których planowane jest prowadzenie działalności B+R. W ocenie sądu LAWP prawidłowo uznała, że projekt po dokonaniu oceny merytorycznej nie spełnia kryterium "Zgodność projektu z celami Działania", ponieważ odpowiedź na wskazane pytanie cząstkowe była negatywna. Z opisu znaczenia kryterium wynika bowiem, że jest to kryterium obligatoryjne, a uznaje się za spełnione, jeżeli wnioskodawca prawidłowo określił cele projektu i wskazał wszystkie wskaźniki, które odzwierciedlają cele projektu, na prawidłowo oszacowanym poziomie. W przypadku gdy cele projektu nie są zgodne z celami programu/osi/działania uznaje się, że projekt nie spełnia kryterium. I. Spółka Akcyjna we wniosku w Dziale C jako cel projektu określiła uruchomienie profesjonalnego zaplecza badawczo rozwojowego do prowadzenia działalności B+R i świadczenia usług w obszarze technologii produkcji materiałów budowlanych i technicznych. Szczegółowy opis obszarów prac B+R znajduje się w dalszym opisie oraz w tabeli C.2.1. Biznes Planu (część opisowa). Również w biznes planie w tabeli 4.2 Potencjał techniczny określił wnioskodawca,że zamierza prowadzić prace B+R w hali o bardzo dużej powierzchni zabudowy. Prace badawczo rozwojowe prowadzone mają być w nowej, specjalnie dopasowanej do potrzeb prac B+R (hali powierzchnia zabudowy projektowana 2005,4 m2). Zgodnie z przedstawionym w proteście planem sytuacyjnym rozstawienia urządzeń w projektowanej hali, wnioskodawca w hali o powierzchni 2.005,4 m2 planuje ustawić: urządzenie impregnująco-powlekające do prowadzenia prac B+R - o szerokości roboczej 2350 mm, krosno do tkania wzorów nowych siatek – o szerokości roboczej 460 cm, ploter do wycinania wzorów użytkowych - o rozmiarze stołu roboczego 2740x3200 mm oraz urządzenie laboratoryjne do prób wytrzymałościowych – o całkowitej przestrzeni badawczej 1193 mm. W uzasadnieniu skargi spółka podkreśliła, że poza powierzchnią instalacji urządzeń o których mowa w projekcie, niezbędna jest powierzchnia korytarzy roboczych do obsługi i transportu wewnętrznego - 761,9 m2, natomiast powierzchnia na obszar do sezonowania i badania oraz składowania tkaniny to 160 m2. Przedstawiona przez inwestora technologia, specyficzna dla wytwarzania oraz badania tkanin technicznych, oraz ustawienie maszyn i urządzeń uwzględnia wymogi dotyczące bezpieczeństwa pracy, obsługi oraz transportu wewnętrznego omawianych urządzeń dlatego wskazują, że powierzchnia budynku została optymalnie zagospodarowana. Zdaniem Sądu zgodzić się należy z organem, że wskazane przez wnioskodawcę w treści wniosku oraz protestu urządzenia wraz z ich powierzchniami roboczymi nie wymagają tak dużego pomieszczenia roboczego, przy równoczesnym uwzględnieniu faktu, że wnioskodawca planuje zatrudnienie 5 osób do prowadzenia prac B+R. Stanowisko to w połączeniu z informacjami zawartymi w dokumentacji technicznej oznacza budowę nie laboratorium ale budowę budynku produkcyjnego. W dokumentacji projektowej w części Opis techniczny w punkcie 2. Przedmiot i zakres inwestycji widnieje zapis "Przedmiotem inwestycji jest budowa budynku produkcyjnego z urządzeniami do produkcji, konfekcjonowania siatek podtynkowych z włókien technicznych. Przewidziano również cześć magazynową do składowania półproduktów i gotowych produktów. Dodatkowo będzie możliwość, w zależności od potrzeb, uruchomienie profesjonalnego zaplecza badawczo-rozwojowego do prowadzenia działalności B+R i świadczenia usług w obszarze technologii produkcji materiałów budowlanych i technicznych." Z dokumentacji technicznej wynika nadto, że w zakres tej inwestycji wchodzi: budowa budynku przemysłowego w dwóch etapach, budowa zewnętrznej instalacji gazowej, budowa placu manewrowego dla samochodów ciężarowych, budowa zalicznikowej linii elektroenergetycznej nn. Zdaniem Sądu treść dokumentacji technicznej wprost określa, że projekt dotyczy budowy hali stanowiącej gotowy do użytkowania obiekt o funkcji przemysłowej. Tylko w sytuacji wyjątkowej obiekt ten może zostać wykorzystany do uruchomienia zaplecza badawczego lub jako pomieszczenie do świadczenia usług polegających na metodzie przygotowania i prowadzenia procesu wytworzenia lub przetwarzania materiałów budowlanych i technicznych. Również potwierdzeniem takiego przeznaczenia projektowanego budynku są informacje zawarte w treści aplikacji konkursowej jak i w proteście, że "Projekt całościowy obejmował aspekt przyszłego rozwoju firmy i ze względów ekonomicznych i warunków technicznych konieczne było zaprojektowanie całego budynku. Etap II nie będzie realizowany w ramach projektu (...) oraz planowanego do realizacji w przyszłości budynku produkcyjnego (Etap II)". Także wskazana we wniosku o dofinansowanie całość kosztów kwalifikowalnych wynosząca [...] zł, z czego koszt zakupu materiałów i robót budowlanych – (nazwa kosztu: Hala do prowadzenia prac B+R) według kosztorysu - wynosi [...] zł pozwala na powtórzenie za organem, że wnioskodawca w ramach działania, którego celem jest zwiększenie prorynkowej aktywności badawczej przedsiębiorstw punkt ciężkości projektu przenosi na prace budowlane mające na celu wybudowanie hali produkcyjnej stanowiącej wydatek rzędu połowy kosztów kwalifikowalnych projektu. Zdaniem Sądu, powyższe świadczy, wbrew twierdzeniom strony skarżącej, o przemysłowym, a nie badawczym charakterze przedsięwzięcia. Prawidłowo organ ocenił, iż wniosek o dofinansowanie nie wpisuje się w definicję prac B+R zawartą w Załącznik nr 5 do Regulaminu konkursu, według której - działalność badawczo-rozwojowa, to systematycznie prowadzone prace twórcze, podjęte dla zwiększenia zasobu wiedzy, w tym wiedzy o człowieku, kulturze i społeczeństwie, jak również dla znalezienia nowych zastosowań dla tej wiedzy. Zakres proponowanych przez skarżącego rozwiązań technicznych i zdolność wytworzenia siatki na bazie włókien technicznych świadczy o posiadaniu przez spółkę niezbędnych know how, stanowiących podstawę do rozpoczęcia procesu produkcji. Również szczegółowy opis potencjału firmy i złożonego projektu zawarty w dołączonym do wniosku dokumencie p.t. "Długofalowej strategii rozwoju w zakresie prac B+R" wskazuje, iż projekt skarżącego nie ma na celu świadczenie usług w zakresie B+R, a wdrożenie prac produkcyjnych nowych produktów budowlanych i technicznych. W proteście skarżąca twierdzi, ze na opisanym w projekcie zestawie maszyn niemożliwe jest uzyskanie skali produkcji przemysłowej. Natomiast przedmiotowy zestaw maszyn które zamierza nabyć pozwala na uruchomienie produkcji wersji prototypowych projektowanych wyrobów w celu ich przebadania. Opis wykorzystania maszyn pozwala na postawienie tezy o znajomości przez skarżącą technologii produkcji wyrobu a jej działania zmierzać będą do udoskonalenia/ulepszenia produktu. Przedstawiony opis zamierzeń skarżącej został wykluczony z charakteru prac rozwojowych. Według art. 2 pkt 86 rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu (GBER) (Dz.U.UE.L.2014.187.1) mającego również w sprawie zastosowanie, prace rozwojowe nie obejmują rutynowych i okresowych zmian wprowadzanych do istniejących produktów, linii produkcyjnych, procesów wytwórczych, usług oraz innych operacji w toku, nawet jeśli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Sąd zgadza się ze stanowiskiem LAWP-u co do tego, że projekt wnioskodawcy został przygotowany w sposób kompleksowy i mógłby zostać przedmiotem oceny w ramach innego właściwego dla tego typu zamierzeń działania. Natomiast przedstawiona do oceny dokumentacja aplikacyjna uzasadniała stwierdzenie o nie spełnieniu kryterium merytorycznego technicznego: "Zgodność projektu z celami Działania" w zakresie pytania cząstkowego "Czy cele projektu są zgodne z celami programu/osi/działania, zgodnie ze "Szczegółowym opisem osi priorytetowych RPO WL 2014-2020", gdyż celem projektu nie jest świadczenie usług B+R, lecz budowa hali produkcyjnej i wyposażenie jej w niezbędną infrastrukturę do produkcji materiałów budowlanych i technicznych. W kwestii złożonego przy skardze dokumentu opinii w zakresie powierzchni budynku niezbędnej do instalacji urządzeń do prowadzenia prac B+R wraz z korytarzami roboczymi do transportu wewnętrznego to wymaga podkreślenia, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym możliwość prowadzenia dowodów jest wyjątkowa, bo obejmuje tylko dowód z dokumentów i tylko o tyle, że jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania. Wszelkie dowody strona powinna składać we właściwym, merytorycznym postępowaniu, czyli przed organem, bo ten podmiot dokonuje oceny wniosku. Sąd takich kompetencji nie posiada, gdyż kontroluje tylko sposób działania organu. Skoro przed organem strona nie przedkładała dowodów, to nie można twierdzić, że braki w zakresie ustaleń faktycznych sprawy powinien uzupełniać Sąd. Dodać wreszcie należy, że stan faktyczny sprawy jest niewątpliwy, a sporne jest tylko rozumienie warunków decydujących o negatywnej ocenie wniosku. Podkreślenia wymaga, że w przypadku kryteriów merytorycznych, cały ciężar ich wykazania spoczywa na wnioskodawcy, zgłaszającym do konkursu własny projekt o dofinansowanie. Na nim spoczywa też obowiązek uważnego zapoznania się z priorytetami konkretnego programu operacyjnego, z przyjętym przez instytucję zarządzającą systemem realizacji strategii rozwoju, a następnie z dokumentacją konkursową oraz staranne i odpowiadające założeniom danego programu operacyjnego przygotowanie dokumentacji konkursowej. Z tego względu wnioskodawca znając treść kryteriów i ich istotną rolę w procedurze konkursowej, winien sam uczynić wszystko, aby wykazać ich spełnienie. Podawane we wniosku dane muszą tworzyć zbiór informacji, których wymaga gospodarz konkursu, w celu dokonania oceny według przyjętych kryteriów (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 marca 2010 r., sygn. akt II GSK 309/10). Zatem udzielenie przez wnioskodawcę dokumentacji konkursowej odpowiedzi niepełnych, częściowych, odbiegających od istoty pytania, będzie w oczywisty sposób miało niekorzystny wpływ na ocenę złożonego projektu. Na podstawie dokonanej analizy dokumentacji sprawy (obejmującej wniosek skarżącej o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, wniesione środki odwoławcze, pisemne informacje o wynikach procedury odwoławczej) oraz analizy akt postępowania dotyczących oceny projektu, należy uznać, że LAWP przeprowadzając ocenę projektu skarżącej pt. "[...].", złożonego w ramach Osi Priorytetowej 1 Badania i innowacje, Działania 1.3 Infrastruktura badawczo rozwojowa w przedsiębiorstwach, w konkursie nr [...], nie naruszyła prawa. W postępowaniu konkursowym przeprowadzonym przez organ w odniesieniu do wniosku skarżącej sąd nie stwierdził naruszenia art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Zdaniem sądu, przywołane tym przepisem zasady i procedury, zgodnie z nakazem realizacji równego traktowania, bezstronności i transparentności działań LAWP, były zachowane. Świadczy o tym m.in. fakt podania zasad przedmiotowego konkursu zainteresowanym podmiotom poprzez zamieszczenie wszystkich niezbędnych i szczegółowych informacji na stronie internetowej LAWP. Nakaz jasnego, pełnego i precyzyjnego określenia kryteriów kwalifikowania projektów do dofinansowania (zasada przejrzystości) został zrealizowany poprzez ich powszechne udostępnienie wszystkim wnioskodawcom. Emanacją traktatowej zasady równości w dostępie do pomocy jest równy dostęp do informacji poprzez publikację informacji o trybie i warunkach wyboru projektów, co zostało w niniejszej sprawie zachowane. Organ dostosował się do zasady rzetelności, co przejawiało się w ustanowieniu jasnych i zrozumiałych kryteriów wyboru projektów i postępowaniu zgodnym z ustanowionymi regułami, wyrażającym się w tym, że wniosek skarżącej o dofinansowanie, jako niespełniający tych kryteriów, otrzymał ocenę negatywną. Mając powyższe na uwadze, należało uznać, że rozstrzygnięcie protestu nie narusza prawa. W konsekwencji, na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę.