III SA/Lu 68/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2008 r. znak [...] w przedmiocie cofnięcia licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką i zobowiązania do zwrotu dokumentu - w zakresie wniosku skarżącego z dnia 26 stycznia 2009 r. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. S. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2008 r. znak [...] w przedmiocie cofnięcia licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką i zobowiązania do zwrotu dokumentu. Skarżący jednocześnie wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, argumentując to swoją trudną sytuacją materialną. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej ppsa), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi, Sąd na wniosek skarżącego może na podstawie z art. 61 § 3 ppsa ustawy wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd wziął pod uwagę, że trudna sytuacja materialna skarżącego została ustalona przez referendarza sądowego, który w dniu 31 marca 2009 r. wydał z tej przyczyny postanowienie o częściowym przyznaniu prawa pomocy. Stwierdzenie braku majątku pozwala na przyjęcie, że natychmiastowe zaprzestanie wykonywania działalności gospodarczej trudne będzie do zrekompensowania np. poprzez sięgnięcie do oszczędności lub oparcie się na innym źródle stałego przychodu. Stan taki może spowodować np. wyprzedawanie majątku, w tym pojazdu służącego do prowadzenia działalności gospodarczej, zanim zapadnie prawomocne rozstrzygniecie co do dalszej możliwości jej prowadzenia. Skarżący posiada gospodarstwo rolne o powierzchni przeliczeniowej ok. 2,03 ha, co pozbawia go możliwości uzyskania choćby przejściowo statusu bezrobotnego, ale jednocześnie nie zapewni dochodów umożliwiających minimum socjalne. Z drugiej strony wziąć należy pod uwagę długotrwałość postępowania w sprawie, które z niezrozumiałych przyczyn zajęło łącznie ponad dwa lata (data uprawomocnienia się wyroku karnego – 11 października 2006 r., data wydania decyzji przez Kolegium – 12 grudnia 2008 r.). W tej sytuacji, mając na względzie, że wykonanie decyzji pozostawiłoby skarżącego bez źródła przychodu, a postępowanie toczone jest przewlekle, Sąd uznał wniosek za zasadny. Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 61 § 3 ppsa, Sąd orzekł jak w postanowieniu.