III SA/Lu 68/09

PostanowienieWSA w Lublinie2009-09-14

Skład orzekający: Maria Wieczorek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w przypadku prawomocnego postanowienia o przyznaniu prawa pomocy w częściowym zakresie, ponowne złożenie wniosku o prawo pomocy z tymi samymi okolicznościami faktycznymi uzasadnia jego uwzględnienie?
Ratio decidendi
Ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy z tymi samymi okolicznościami faktycznymi, które były przedmiotem prawomocnego postanowienia referendarza sądowego, nie może być uwzględnione. Zgodnie z art. 165 PPSA, prawomocnego postanowienia nie można zmienić bez stwierdzenia zmiany okoliczności, na tle których zostało ono wydane. Skarżący nie wykazał takiej zmiany.
Stan faktyczny
Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy, który został częściowo uwzględniony przez referendarza sądowego postanowieniem z dnia [...] marca 2009 r. Skarżący nie wniósł sprzeciwu, co spowodowało uprawomocnienie się tego postanowienia. Następnie skarżący złożył kolejny wniosek o prawo pomocy, powołując się na te same okoliczności dotyczące jego stanu finansowego i rodzinnego, które nie uległy zmianie. Referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy, a skarżący wniósł sprzeciw.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono przyznania prawa pomocy.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 14 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką i zobowiązania do zwrotu dokumentu – w zakresie wniosku skarżącego z dnia [...] lipca 2009 r. o przyznanie prawa pomocy postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy. Skarżący w dniu [...] marca 2009 r. złożył wniosek o prawo pomocy. Po jego rozpoznaniu referendarz sądowy postanowieniem z dnia [...] marca 2009 r. przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie od wpisu sądowego od skargi w całości, zaś w pozostałym zakresie odmówił przyznania prawa pomocy. W związku z brakiem wniesienia przez wnioskodawcę sprzeciwu, rozstrzygnięcie powyższe stało się prawomocne uzyskując skutki prawomocnego orzeczenia sądu (art. 259 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej ppsa). W kolejnym wniosku złożonym [...] lipca 2009 r. skarżący ponownie wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie od kosztów sądowych w całości, mimo, że nie uległy zmianie okoliczności sprawy. Skarżący powołał się na te same okoliczności dotyczące jego stanu finansowego i rodzinnego jak w poprzednim wniosku. W piśmie z [...] lipca 2009 r. skarżący przyznał, iż od daty postanowienia z [...] marca 2009 r., jego sytuacja materialna nie uległa zmianie. W tej sytuacji postanowieniem z dnia [...] lipca 2009 r. referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy, uznając, że skarżący nie wykazał, aby jego sytuacja materialna uległa pogorszeniu w stosunku do tej, która stanowiła przedmiot rozpoznania prawomocnego postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia [...] marca 2009 r. Skarżący wniósł sprzeciw od powyższego postanowienia, w którym wskazuje, że jego trudna sytuacja majątkowa uzasadnia jednak zwolnienie od kosztów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Wniosek nie może być uwzględniony. Uzasadnienie ponownego wniosku o prawo pomocy jest tożsame z żądaniem zawartym we wniosku o prawo pomocy z dnia [...] marca 2009 r., rozpoznanym przez referendarza sądowego prawomocnym postanowieniem z dnia [...] marca 2009 r. Skarżący nie odwołał się od poprzednio wydanego postanowienia przyznającego mu prawo pomocy jedynie w części, doprowadzając do tego, że orzeczenie to stało się prawomocne. Prawomocność postanowienia wydanego w postępowaniu o przyznanie prawa pomocy powoduje, że nie można go zmienić bez stwierdzenia zmiany okoliczności, na tle których orzeczenie to zapadło (art. 165 ppsa). Skarżący nie wskazuje żadnych nowych okoliczności, które mogłyby zmienić ocenę co do jego zdolności ponoszenia kosztów. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 259 § 3 i art. 170 ppsa, należało orzec jak na wstępie.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło