III SA/Lu 689/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Wałejko po rozpoznaniu w dniu 17 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.K. na postanowienie L. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w L. z dnia [...] 2014 r. [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązku dostosowania liczby dzieci do warunków przestrzennych placówki w zakresie wniosku B. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. W skardze na postanowienie L. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w L. z dnia [...] 2014 r. w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązku dostosowania liczby dzieci do warunków przestrzennych placówki wnosiła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej powoływanej jako P.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże – jak wynika z § 3 tego artykułu - na wniosek skarżącego sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (z wyjątkiem niemającym zastosowania w przedmiotowej sprawie), chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania, dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Kryterium ocenne zawarte w cytowanym przepisie nie zostało wprawdzie zdefiniowane przez ustawodawcę, jednakże przyjmuje się, że chodzi o taką szkodę (majątkową a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona poprzez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Oczywiste jest, że uprawdopodobnienie istnienia zagrożenia niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków obciąża wnioskodawcę, jako wywodzącego z danych przesłanek skutki prawne. W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca, wnosząca o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, nie uzasadniła w jakikolwiek sposób swojego żądania, nie przedstawiła argumentów świadczących o konieczności wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia, jak również nie dołączyła do wniosku żadnych dokumentów wykazujących okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania tej decyzji. Mając zatem na uwadze, że uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie stanowi wymogu formalnego wniosku, lecz jest przedstawieniem argumentacji mającej na celu wykazanie, że zachodzą przesłanki wstrzymania wykonania decyzji, to nie można przyjąć, że w rozpatrywanej sprawie zostały wykazane przesłanki przewidziane art. 61 § 3 P.p.s.a., uzasadniające zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania decyzji. Jak zostało podane we wstępie, wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji w niniejszej sprawie nie zawiera żadnego uzasadnienia, a więc nie wskazuje, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie wskazuje na czym to niebezpieczeństwo polega, nie przedstawia i nie wykazuje okoliczności, które miałyby świadczyć, że rzeczywiście takie niebezpieczeństwo zachodzi. Ze wskazanych wyżej przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.