III SA/Lu 690/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Drwal po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w N. Sączu na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] października 2017 r. Nr [...] w przedmiocie długu celnego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Strona skarżąca wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] października 2017 r. w przedmiocie długu celnego. Zarządzeniem z dnia 31 stycznia 2018 r. Sąd wezwał pełnomocnika S. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w N. S. – A. S. do złożenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania: oryginału lub kopii (poświadczonej za zgodność z oryginałem w sposób zgody z obowiązującymi przepisami) odpisu pełnego z KRS S. Sp. z o.o., pełnomocnictwa wykazującego umocowanie do wniesienia skargi w imieniu S. Sp. z o.o. - pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik skarżącej Spółki wyjaśnił, że jest "członkiem zarządu oraz 100 procentowym udziałowcem firmy S.". Do pisma dołączono Informację odpowiadającą odpisowi aktualnemu z Rejestru Przedsiębiorców – stan na dzień 5 lutego 2018 r. Sąd zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Postępowanie sądowoadministracyjne może toczyć się wyłącznie na podstawie skutecznie wniesionej skargi, dlatego w pierwszej kolejności badaniu podlega spełnienie wymogów jej dopuszczalności. Stosownie do treści art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm. – dalej jako "p.p.s.a.") skarga powinna zawierać elementy wymienione w tym przepisie (m.in. wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego), jednak przede wszystkim powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymagania te zostały określone w art. 46 p.p.s.a. Jednym z tych wymogów jest podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Natomiast w myśl art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. W myśl art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Brak któregoś ze wspomnianych elementów stanowi brak formalny skargi. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku skargi nieuzupełnienie w powyższym terminie braków formalnych skutkuje jej odrzuceniem, co wynika z treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Z treści złożonej do akt sprawy informacji odpowiadającej aktualnemu odpisowi z Krajowego Rejestru Sądowego wynika, iż organem uprawnionym do reprezentacji skarżącej Spółki jest Zarząd, natomiast sposób reprezentacji podmiotu określono w ten sposób, że do składania oświadczeń woli i podpisywania w imieniu Spółki upoważniony jest Prezes Zarządu samodzielnie. Jak wynika z wpisów w Dziale 2 Podrubryka 1 – Dane osób wchodzących w skład organu, Prezesem Spółki jest E. K., a A. S. jest członkiem Zarządu. Z uwagi na przedstawiony wyżej sposób reprezentacji Spółki oraz fakt, że skargę podpisał samodzielnie członek Zarządu, skarga nie odpowiadała powołanym wyżej zasadom skoro była podpisana przez osobę niemogącą skutecznie reprezentować Spółki przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. Zatem skarga nie odpowiadała również wymogom zakreślonym w art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. W związku z powyższym Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 p.p.s.a., orzekł, jak w postanowieniu W świetle powyższych okoliczności skarga nie mogła zostać rozpoznana pod względem merytorycznym i na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. została odrzucona.